Het leven is…

IMG_20170921_150855.jpg

Maar soms toch even wel.

(Fietsen van thuis naar Gent op Car Free Day)

Advertenties

Het alfabet van het leven (5)

Alweer, zie B

Begrafenis: Twee weken op rij op zaterdag. Eerst tante, gisteren leeftijdsgenoot van de echtgenoot (53). Kutkankers!

Clean House: Een eeuwig doel, maar ik ben altijd net iets te lui om het volledig goed te doen. Er is nu een zolderopruimproject met een deadline. Er komt nl. een nichtje dat tijdelijk elders gaat wonen tijdens bouwwerken wat meubilair stockeren hier.

DIY: Een klosjeshouder voor mijn naaikamer.

Erg gemakkelijk: het tweede jaar Frans in het volwassenenonderwijs waar ik ingestapt ben. Ik babbel ze daar (voorlopig) nog allemaal naar huis 🙂

Fruitpluk: Grote dochter en ik plukten vandaag nashiperen en kweeperen. Van die laatste geen 60kg zoals vorig jaar, het zijn er maar een stuk of 15 (peren, geen kg)

Groensels: Graag en veel, zoals vandaag met opgevulde ronde courgettes met nog veel naast.

fullsizeoutput_2591

Haag: Die moet gesnoeid worden, alleen is de man die dat altijd deed sedert december ook wijlen. Nu moet de neef van Bruno (zelfstandig tuinier) hier nog geraken.

Insomnia: Zoals in de dagelijkse hoeveelheid slaap maar halen in een dag of drie 😦

Job: De oudste in Leuven, en daardoor drong de letter K zich op. Ik word oud, een werkend kind hebben…

Kotverhuis: Woensdag de kamer in Gent leeghalen en opkuisen, donderdag ongeveer die inhoud verhuizen naar Heverlee.

Latte Macchiato: Ik dronk er één van de meest vieze soort in Leuven. Ik was even vergeten dat ik met dochterlief in een vegan eethuis zat. De melk in de koffie was dus plantaardig (geen idee welke) en mierzoet.

Muziek: Er klinkt weer viool in huis. Zomaar, voor het plezier.

Naaikamer: Ook in het kader van C. Ik ruimde hem op (nog niet helemaal klaar) en zette al het meubilair anders.

Ontsappen: druiven, appels, peren en dat sap mengen met ingevroren kweepeersap van vorig jaar. Onze eigen bio-sapjes maken dus.

Proper kippenhok: oudste heeft er haar missie van gemaakt om het elke week uit te mesten en schoon te spuiten. Benieuwd hoelang ze dat gaat volhouden.

Quatre quart-cake: Gemaakt vanmiddag, altijd goed. De vegan versie was ook goed maar het uitzicht liet te wensen over. De jongste vond dat ik er de award voor lelijkste gebak voor verdiende.

Room with a view: de dochter haar verblijf. Schoon é Menck?

fullsizeoutput_258f

Stage: De jongste heeft de hele maand stage. Als laatstejaars mogen ze ook in ploegendienst werken. Vanaf morgen ‘mag’ ik om 5u20 mijn bed uit (ze moet gebracht worden). Straks lost de letter I zichzelf nog op…

Terug: Bruno van reis, een paar weken te vroeg. De reden is te zot voor woorden. Véél te plichtsbewust dat mannetje van mij! Maar de tijd dat hij weg was heeft hij toch veel moois gezien. En de Mont Ventoux beklommen! Hij is er nog niet goed van 🙂

Uiteraard ben ik blij met de letter T, maar ik had hem meer tijd gegund natuurlijk.

Verjaardag: de tachtigste van mijn schoonmoeder. Die werd niet in mijn huis gevierd zoals twee jaar geleden voor mijn schoonvader. Logisch, ik was zelfs niet uitgenodigd (de dochters wel). Vieren was ook niet echt het woord. Schoonma is zodanig zwak dat ze niet meer op haar benen kan staan (zware slikproblemen, eet waarschijnlijk amper). Incontinent is ze ook, maar dat wordt door de schoonpa vakkundig opgelost door haar twee onderbroekjes boven elkaar aan te trekken. Mensonterende toestanden daar. Hun dochter maakt zich kwaad genoeg, maar de oudjes weten het allemaal véél beter. En nu hebben alle genodigden dat allemaal met eigen ogen kunnen aanschouwen. Ik weet waarover ze gaan babbelen in ’t dorp de komende weken!

Warm water: dat wordt hier tegenwoordig met elektriciteit gemaakt (overproductie zonnepanelen opgebruiken) De al wat bejaard wordende stookolieketel kan op die manier in de zomer volledig afgezet worden.

X-aantal zaken vermijden in het huishouden: daar zou ik pas een award voor verdienen. M.a.w. de ramen zijn weer al maanden niet meer schoongemaakt.

YOLO: nog meer mijn motto na het afscheid van gisteren. Het kan zomaar eens gedaan zijn.

Zorgen: om de schoonmoeder, ondanks alles wat ik met haar heb meegemaakt. Mensen zijn geen beesten die in hun vuil moeten vergaan.

Meer ABC?

HIER en HIER en HIER en HIER.

Mensen zonder economische waarde

Vandaag was de begrafenis van Tante Loffie. Heel traditioneel met een dienst in de kerk. Hoewel ik helemaal geen pilaarbijter ben (al school het vandaag niet veel, want ik plakte zowat tegen ene in de kerk) en al lang niet meer kerkelijk en gelovig ben, kreeg de pastoor me toch mee in zijn preek.

Uiteraard doet die man vaak diensten voor mensen die gezorgd hebben in het leven (voor hun kinderen, ouders,…) maar deze dienst was dus voor een persoon die heel haar leven verzorgd is geweest, logisch ze was een kind in een volwassen lichaam.

Hij legde dan ook de nadruk over het belang van mensen die zorgen voor anderen. Dat God kinderen op de wereld bracht die zorg nodig hadden om mensen zorgend te maken vond ik net een brug te ver. Die God zit daar voor weinig tussen denk ik (maar wie dat wil geloven mag dat wel van mij)

Hij noemde tante ook een ‘mens zonder economische waarde’, helemaal waar, ze bracht immers niets op. Integendeel zelfs, ze kostte enkel maar. Dat is als je enkel geld als waardevol ziet natuurlijk.

Een maatschappij die enkel denkt aan economische waarde is een koude maatschappij. Je mag nog extra bijbetalen voor de gasrekening, zeker weten dat je hart daar niet warmer van wordt!

Het besluit van één van mijn nonkels (voogd van tante Loffie) op het kerkhof was in mijn ogen het juiste. Ze heeft een zorgeloos leven gehad en is rustig uitgedoofd.

Voor al diegenen die er ooit waren voor haar zal dat wel het enige zijn dat telt.

fullsizeoutput_2574

Ik doe even van ‘Moeders koekjestrommel’  met dit inkijkje in het grote gezin: Moeder, vader en 12 van hun 13 kinderen (allemaal op 17 jaar tijd ‘gekocht’ – tweelingbroertje van mijn vader stierf tijdens de babytijd) Tante Loffie (links zittend), haar zus boven haar, mijn grootouders, mijn vader in het midden en de broer helemaal rechts zijn er al niet meer. De overblijvers zijn tussen de 69 en 86 jaar oud.

Hij heeft me nog maar eens verlaten.

In 2014 reed het lief al eens met de fiets naar Santiago de Compostela, in 2015 naar Rome. Vorig jaar heb ik hem een beetje uitgelachen omdat hij met de wagen een Tour de Belgique deed.

Weer een jaar verder en geen zorgen meer om zijn oude vader kan hij echt eens helemaal zonder tijdsdruk weg.

Ik bracht hem vanmorgen naar Lille vanwaar hij de trein nam tot Parijs. Morgen nog een ritje tot Lyon om vanaf daar te fietsen. Een blokje om zeg maar, zo een week of vier, vijf.

Heel zijn route staat nog niet vast maar er zijn wel een paar dingen die zeker op het lijstje staan. De Mont Ventoux om maar iets te zeggen, Sénanque, Camargue, Canal du Midi, Carcassonne, …

Het is hem gegund, dat hoort allemaal bij punt 7 van ons Liefdescontract.

Het enige wat hij moet doen is voorzichtig zijn en een pakske warme liefde meebrengen naar huis, dat ook nog.

Vijgen (oef dat mag nog!) na Pasen

Zondag gingen wij en famille (dochters+wederhelft oudste) naar het ‘Vegan Summer fest’ in Gent. Sofie deelde mij daar al bij haar blessings, wat een eer!

Raar, maar toen de oudste me ’s avonds vroeg wat ik er van vond (ze zal wel al ergens gemerkt gehad hebben dat ik gefrustreerd was) ben ik kwaad geworden.

Misschien ligt het aan mij en begrijp ik het allemaal niet goed, maar volgende zaken vond ik van het goede teveel:

  • Als veganisme als ecologisch moet bestempeld worden, waarom aten wij daar dan allemaal uit plastieken/papieren/piepschuimachtige borden, met houten/plastieken bestek en dronken we uit plastieken bekers?
  • Opdruk van T-shirts met koe en kalf en dat het kalf alleen melk drinkt: kan allemaal wel zijn, en die dieren worden dan gehouden om moeder-kind te zijn en gaan dan dood van ouderdom? Hoe naïef moet je daarvoor zijn zeg!
  • Dat je liefst ook geen lederen schoenen/tassen moet kopen is ook nog zoiets. De kunststof nijverheid is natuurlijk wel héél milieuvriendelijk om nog maar te zwijgen van hoe lang al die zaken dan meegaan en of ze recycleerbaar zijn eens op de afvalberg.
  • Ik kocht daar een zeer ethisch verantwoord boterhamsmeersel om dan bij thuiskomst te zien dat het maar een dag meer goed bleef (ik weiger dat eigen schuld te bestempelen, een beetje eerlijk bedrijf doet dat niet of zegt het erbij en verkoopt die zaken met korting)

Het is dat ik zondag in volle colère niet direct ben beginnen schrijven of er zouden nog wel zaken uit mijn klavier gerold zijn.

Hier thuis is veganisme wel een item. Uiteraard. De oudste wil niet anders meer. Dat heeft er toe geleid dat wij allemaal nog amper vlees eten. De jongste en ik eten wel nog vis en schaaldieren, eieren en melkproducten. Zelf ga ik buiten de deur nooit moeilijk doen.

Met zijn allen gaan eten brengt bijgevolg altijd strubbelingen teweeg, familiefeesten zijn niet meer gewoon de deur uitgaan, ze vergen wat voorbereiding vaak (al wil ik dat laatste niet dramatiseren, er is veel begrip en zelfs een lieve broer die bij de laatste samenkomst ook voor twee lekkere vegan desserts zorgde)

En toch moet ik zeggen dat vegetarisch/vegan koken mij veel lekkers op mijn bord gebracht heeft. Echt! Ik zeg dat hier niet om iemand te plezieren, het is gewoon zo. Zondag heb ik ook mijn buikje rond gegeten zonder het gevoel te hebben van iets te missen in een gerecht.

Iedereen die een beetje lacherig doet over de nieuwe geitenwollensokken moet eerst eens wat gerechten proberen vooraleer te oordelen.

Het is zoals met vele dingen in de maatschappij. Een open geest hebben, mekaar respecteren en het goeie van vele werelden omarmen.

En als u mij nu wilt excuseren. Ik hoor buiten een ‘kot, kot, koduuuuuut’-productiedeuntje. Ik ben er zeker van dat ik dat eitje met smaak ga opeten!

 

Liefste (smartphone-)dagboek

Ik hoop dat ik niet de enige ben die van de onnozelste dingen foto’s neem met mijn telefoon. Feit is dat je zo wel gemakkelijk een lijstje kunt maken met gebeurtenissen. Ik neem u even mee als dat goed is:

Wachtzalen en een e-reader, dat gaat vaak samen. Het boek dat ik las met een speculaasje met chocolade erop iets minder.

Vorige vrijdag wou de jongste musea bezoeken in Brussel, ik nam haar mee naar Antwerpen 🙂 De sponsor kiest zeker? We deden het Rubenshuis in de voormiddag, gingen gezellig lunchen naast de deur en trokken dan naar het Mayer-Van Den Bergh-museum. Weer naar huis gaan zonder één winkel binnen te gaan, dat zou een wonder geweest zijn. Er gebeurden dus geen wonderen. Ik kocht me nog een mooie jeans met flinke korting, de dochter deed nog twee tweedehandsjes van ‘Think Twice’ mee naar huis.

Zondagmorgen gingen Bruno en ik wandelen in eigen dorp, in de namiddag verzamelden de troepen van mijn familie voor onze jaarlijkse BBQ. We komen daar nooit iets tekort want het ‘elk maakt iets van dessert’ valt bij niemand in dovemansoren. Mijn bijdrage was een vegan crumble met zelf gekochte appels en zelf gekweekte pruimen en druiven.

Maandag was een was- en strijkdag en in de namiddag/avond reed ik nog het gras af en deed ik barmhartige werken zijnde het wandelpad (gemeente) dat voor mijn voordeur loopt ontkruiden. Ons konijn houdt van ‘living on the edge’ en maakte een pijp onder de vaten waar ik het grasmaaisel in laat composteren. Rechtdoor botst hij op de regenput dus ‘tunnelt’ hij direct naar rechts om weet ik veel waar uit te komen.

Dinsdag=feestdag gingen we per trein naar Oostende, met de wagen gaan en geen parking vinden zag ik niet zitten. Bruno wel wegens geen schappelijke treinverbinding met Ieper en hij heeft het geweten. Ook stekkedozekes  (luciferdoosjes) van auto’s vinden moeilijk parking blijkbaar. In Oostende vieren ze trouwens al kerst op de Paulusfeesten getuige de vele kerstbomen en kerstverlichting die er te zien was.

Gisteren was een grote dag voor beide dochters. De oudste begon aan haar eerste werkdag na het behalen van een diploma, de jongste ging een dagje op inleefstage in onze nieuwe regionale kliniek. Ze mocht een dag meelopen op de materniteit en kon een bevalling bijwonen. U begrijpt dat er heel wat te vertellen was ’s avonds.

Ik maakte gebruik van het mooie weer en zweette enkele liter uit in mijn tuin. Ik had het vorige week al in mijn kop gekregen dat het gras wat properder mocht afgelijnd worden (mijn paden zijn plots overal wat breder) ook rond de moestuin. In diezelfde moestuin groeien vooral pompoenen, warmoes, pastinaak, aardappelen en rupsen. Ik telde zo’n 35 stuks op 8 koolplanten, veel kool zullen wij dus niet eten de komende maanden. Mochten het nu nog rupsen van de Koninginnenpage zijn, maar helaas 😦

Ik kon ook de eerste afgevallen kweepeer spotten, terwijl alle andere nog prematuur aan de boom hangen. De Nashiperenboom is weer mishandeld dit jaar (te weinig uitgedund) hij kreunt onder het gewicht van de vele ronde peertjes. De druivenpergola houdt voorlopig nog stand, al torst hij ook een aantal kilo Glenora.

Vandaag fietste ik om 8u al naar de kapper en ging daarna nog eens horen hoe het gesteld was met één van mijn oudjes (vrijwilligerswerk) dat gisteren naar de kliniek was gebracht na een fietsongeluk. Eens thuisgekomen sommeerde ik de jongste om een schort aan te trekken (liep nog in slaaptenue). Ze kon me namelijk helpen met groenten snijden. Tien paprika’s, vijf courgetten, twee bakjes grote champignons, wat wortelen en wat ajuin veranderden op die manier in doosjes gemengde groenten voor de diepvries, champignonsoep en spaghettisaus.

Na de middag trok ik naar Gent om mijn lijf wat te helen met acupunctuur en daar ontdekte ik ook de originele benadering van een toegemetseld raam. Een vogelappartement. Twooppe tegoarre (samen) zeggen de Gentenaars zeker?

Ondertussen hield de jongste zich bezig met een oude speelgoedkast op te ruimen. Er kwam nog een tekening boven die de oudste ooit maakte van hun barbiepoppen. Ik heb het altijd al geweten, die mannelijke poppen waren allemaal jeannetten 🙂

En nu kan ik het fotogeheugen van mijn telefoon weer wat lichter gaan maken.

 

En we hebben een winnaar!

Terug zijnde van vakantie heb ik eerst nog dit af te handelen:

BULLET JOURNAL De handleiding gaat naar:fullsizeoutput_237f

En dat komt goed uit vermits Els hier ook al zei dat ze interesse had.

Spreken we af in Gent voor de overdracht? Mail me eens aub.

eilish1969@hotmail.com