De zomer proberen vasthouden

… door zaken in ons dagelijkse leven te implementeren

Er zijn er nog die dat proberen

We kennen het allemaal wel zeker. Zij die graag een wijntje drinken brengen deze mee die op de vakantiebestemming zo lekker smaakte (om dan achteraf soms te bedenken, was het dat maar)

Ikzelf ben al wel eens met een speciale kruidenmengeling huiswaarts gekeerd en het jaar nadien gefrustreerd geweest omdat de Super U in Frankrijk die niet meer had.

Dit jaar, na genoeg te hebben van het alleen maar water kunnen drinken (omdat ik op mijn suiker let) en de naar Sedergine bruistabletten smakende Vichy Catalan in Spanje, wisselde ik andere waters (soms in heel mooie flessen) af met huisgemaakte ice-teas.

Waar ik vorig jaar nog dacht dat thee maar vies gekleurd water was, leerde ik me een tijd geleden om mijn eigen verse kruidenthee te waarderen. Vooral munt en salie gingen daarin om mijn jeukende keel (door de pollen) te kalmeren.

Waarom zou ik me dan niet kunnen wagen aan ice-tea? Na de eerste proefsessie gingen we in Tarragona weer terug naar het bewuste terras waar ze die hadden. Kruidig, amper bijgezoet, verfrissend, dat zijn de termen die bij de drank hoorden.

Het lief en ik filosofeerden al luidop hoe we thuis onze versies zouden maken. En nu, ongeveer een maand later staat er telkens wel een fles koel in mijn ijskastIMG_20160805_101725

Ik varieer met fruit dat erin gaat (sinaasappel, citroen), met het soort thee, met het beetje zoetmiddel dat toegevoegd wordt (honing, ahornsiroop), wat telkens resulteert in een nieuw drankje.

Als ik het maak kan ik het niet laten om altijd warm al een glas te drinken, en de rest gaat dan in een glazen fles de frigo in. Dit drankje helpt me ook om genoeg te drinken, want ik durf mezelf soms nogal droog te stellen wat dan vaak voor hoofdpijn zorgt.

De thee is ook zo ongelooflijk lekker dat de kroost die helemaal niet moet. Hoeveel geluk kan een mens hebben in het leven 🙂 Allemaal voor mij dus!

Wat mij betreft mag dit een blijver zijn in mijn dranken-assortiment.

Tips voor extra lekkere ice-tea mogen gerust in de commentaren achtergelaten worden, ik leer altijd nog graag bij!

P/P – A/P – A/KWEE …

Dat de peren niet naar Rusland gaan dit jaar, dat wist u onderhand wel.  Mijn peren doen dat trouwens nooit, die zijn zo avontuurlijk niet.  Die geraken op zijn verst bij familie/vrienden in een straal van 15 km van mijn deur.

Vorig jaar zijn er trouwens veel Nashiperen gewoon ten huize gerot, hoe erg is dat zeg !

Om dit jaar dat probleem niet te hebben heb ik me deze week blaren aan mijn handen geschild.  En dat niet alleen met peren, de appels zijn er ook deels doorgedraaid en pruimen, en kweeperen (al waren die laatste reeds vorig jaar schielijk overleden en tot sap geworden in de diepvries)

Grote broer had eerder op het jaar een weckketel/ontsapper gekocht.  Op de familie BBQ gaf hij mij al twee flessen mee met sap van pruimen die hij hier was komen plukken, en ik moet zeggen dat dit heel erg in de smaak viel !

Dus heb ik vorige week geïnvesteerd in weckflessen voor mezelf en voor broer (in ruil voor het gebruik van zijn ketel) en de toebehoren om te kunnen wecken.  Nadat ik zondag de ketel in bruikleen heb gekregen kon ik aan de slag.

Bij het eerste gebruik heb ik mijn fruit (appels/peren) enkel gespoeld en in stukken gesneden en dus ongeschild ontsapt (wat waarschijnlijk wel de bedoeling is, ik weet het niet) Maar toen heel dat proces ten einde was vond ik het zo zonde dat de overgebleven moes dan voor de vuilbak was.

Alle volgende ontsapbeurten gebeurden met geschild fruit.  Het resultaat ziet er zo uit :

IMG_0246

Op de foto : Peren/Pruimensap, Appel/Perensap, Appel/Kweepeersap en potjes appelmoes

De pruimen/perenmoes (zooo lekker !!) en gestoomde peertjes haalden de foto niet maar zijn doosjesgewijs opgesloten in de diepvries.

Ondertussen staan er ook 3 verschillende sappen open in de frigo, ik ben nl geen professionele wecker en het overkomt mij dus steeds dat er een fles niet dicht is na het steriliseren (iemand tips om dit te vermijden ?)

In elk geval, ik laat het niet aan mijn hart komen, het sap is meer dan lekker en bovendien zonder toegevoegde suiker (behalve die met kweepeer, daar is tagatesse bij), wat mij ook eens de kans geeft om iets anders dan water te drinken.

Al die noeste arbeid is dus niet voor niets geweest !

Pedometer

Welke meter ? Dedju dat klinkt vies met die eerste 4 letters.  Het scheelt dat die 4 letters hier afkomstig zijn van ‘pedes’, voeten in ’t Latijn.

In ’t schoon Vlaamsch is dat dus een stappenteller, en bij uitbreiding wordt het aantal afgelegde km en de tijd ook bijgehouden en het calorieverbruik evenzeer.

Eén van de cadeaus die mij te beurt zijn gevallen voor moederdag.

Voor u denkt dat de kinderen mij een luie donder vinden en mij actiever willen maken : ik heb die gekregen op mijn eigen verzoek (en ben die dan ook maar zelf gaan kopen)

De reden is dat ikzelf soms het etiket ‘luie donder’ op mijn voorhoofd zou willen plakken.  Niet letterlijk lui (hoewel), maar te weinig actief.  Nu valt dat in de goed-weer-maanden nogal mee, want dan is er ook tuinwerk, neem ik ook al eens de fiets, gaan we al eens wandelen,…

Desalniettemin ben ik in de voorgaande dagen nog nooit aan 10000 stappen geraakt, een vooropgesteld cijfer om goed bezig te zijn.

Ik ben wel door dat meterding heel bewust met bewegen bezig, dus het aantal stappen gaat elke dag crescendo.

Een overzichtje :

  • Zondag :5271 Stappen, 3.32  km,  tijd : 1u03min47sec,  132 calorieën.  Schaamrood en zo, foei ! Ter mijner verdediging kan ik wel zeggen dat ik de meter niet direct omhad, ik moest namelijk nog de handleiding lezen, en ervaring leert dat ik ’s morgens nogal wat afstap (van en naar de frigo, koffiezetter, vaatwasser, badkamertrappelen, …)
  • Maandag :  6092 stappen, 3.83 km,tijd : 1u26min.48sec, 153 calorieën
  • Dinsdag :  8092 stappen, 5.09 km, tijd : 1u43min28sec, 204 calorieën.  Dat begint er al een klein beetje op te gelijken
  • En vandaag, toeters en bellen :  12116 stappen,  7.63 km,  tijd : 2u32min22sec, 305 calorieën and still counting !

Het feit dat ik vandaag mijn oprit helemaal heb gebleekwaterd (nieuw ww), het gras heb afgereden, onkruid naar de eeuwige kruidenvelden heb gestuurd, te voet naar de slager en de apotheek ben geweest, zal daar ongetwijfeld veel mee te zien hebben.  Normaal gezien zou ik tijdens een kliniekwachttijd nog een wandeling in de stad hebben gemaakt, maar een zwak moment deed me kiezen voor een kop koffie in de cafetaria.

Ik ben op het idee gekomen voor de aankoop van de pedometer toen ik onlangs op de radio hoorde zeggen dat stilzitten het nieuwe roken is, m.a.w. even slecht voor de gezondheid.  Een extra reden is mijn menopauzelijf wat maakt dat mijn kilo’s precies naar andere plaatsen verschuiven (buik/billen) om nog maar te zwijgen van de fameuse ‘love handles’ .  Die moeten weg, dat trekt op niets, mijn lief moet maar iets anders vastpakken, creativiteit in bed kan immers nooit  kwaad 😉

Het feit dat ik vandaag in de cafetaria een bloem van een vrouw bij me aan tafel kreeg die vertelde dat ze 97 jaar was (ze kon zeker 20 jaar liegen !) en die er zo gezond als een vis bijzat, kan me alleen maar extra stimuleren om voluit voor mijn gezondheid te gaan.

Stap voor stap dus.