Spice up your life

Hebben jullie ze al eens geteld, de potjes met kruiden in de keukenkast? Allicht niet. Veel kans dat er ook wat potjes dubbel in staan of over de houdbaarheidsdatum.

Toen ik een week of twee geleden een nieuw kookboek kocht (ook al mocht ik van mezelf geen kookboeken meer kopen – geen karakter ik) kwamen daar wat kruiden in voor die ik wel in huis wou halen. Toch leek het me verstandig om de bewuste kruidenkast eerst eens van dichterbij te gaan bekijken.

kruiden

Het allegaartje op tafel zag er niet uit. Het deed me dromen van uniforme potjes en het vast voornemen als ik ooit een andere keuken moet inrichten, dat daar een kruidenlade moet zijn i.p.v. een kruidenkast.

Maar had ik dat niet ergens staan, kruidenpotjes?

Maar ja gij, ergens in de berging stond een doos vol.

Of het er genoeg waren? Maar nee gij, mijn netjes genummerd en alfabetisch lijstje toonde immers aan dat er een kleine 40 soorten kruiden mijn leven meer pit konden geven.

Hoewel ik met netjes genummerd even vergeet dat er een ongelukkige 13A en 13B is en ergens onderweg zijn de muskaatnoot en oregano (koop ik in grote strooibus) niet in de lijst geraakt.

Waarom ik überhaupt zo’n genummerd lijstje wil denkt u nu zeker? Wel om het feit dat ik dus geen overzichtelijke kruidenlade heb die de namen van de kruiden toont en mijn kast er nu zo uitziet:

 

De doos uniforme kruidenpotjes aangevuld met bijeengespaarde oploskoffie potjes (ooit, in een vorig leven door de schoonouders), de bus muskaatnoot en het zout en een obligate pepermolen waar een weldenkend mens geen afstand van doet uiteraard.

En weet ik nu uit het hoofd welk kruid pakweg nummer 16 is? Wel, nu nog niet. Dat zal misschien wel komen mettertijd. Nu behelp ik me met de lijst die (pas op: moeder ontdekt washi tape) op de kastdeur hangt.

Is al dit gefröbel een verbetering? Visueel wel, qua het juiste potje snel vinden ook. Al bestaat de vrees dat ik nog vaak de strooibusjes ga missen. Het moet bij mij namelijk vooruit gaan in de keuken. Ik zie zo al gebeuren dat ik geen maatlepeltje ga gebruiken en er véél te veel kruiding in mijn gerechten zal zitten.

En nu vooral niet denken aan het feit dat er nog nieuwe kruiden gaan bijkomen die niet alfabetisch in het lijstje gaan staan.

Mijn geestelijke vermogens kunnen dat nog niet aan 🙂

 

 

 

 

 

Advertenties

Vijgen (oef dat mag nog!) na Pasen

Zondag gingen wij en famille (dochters+wederhelft oudste) naar het ‘Vegan Summer fest’ in Gent. Sofie deelde mij daar al bij haar blessings, wat een eer!

Raar, maar toen de oudste me ’s avonds vroeg wat ik er van vond (ze zal wel al ergens gemerkt gehad hebben dat ik gefrustreerd was) ben ik kwaad geworden.

Misschien ligt het aan mij en begrijp ik het allemaal niet goed, maar volgende zaken vond ik van het goede teveel:

  • Als veganisme als ecologisch moet bestempeld worden, waarom aten wij daar dan allemaal uit plastieken/papieren/piepschuimachtige borden, met houten/plastieken bestek en dronken we uit plastieken bekers?
  • Opdruk van T-shirts met koe en kalf en dat het kalf alleen melk drinkt: kan allemaal wel zijn, en die dieren worden dan gehouden om moeder-kind te zijn en gaan dan dood van ouderdom? Hoe naïef moet je daarvoor zijn zeg!
  • Dat je liefst ook geen lederen schoenen/tassen moet kopen is ook nog zoiets. De kunststof nijverheid is natuurlijk wel héél milieuvriendelijk om nog maar te zwijgen van hoe lang al die zaken dan meegaan en of ze recycleerbaar zijn eens op de afvalberg.
  • Ik kocht daar een zeer ethisch verantwoord boterhamsmeersel om dan bij thuiskomst te zien dat het maar een dag meer goed bleef (ik weiger dat eigen schuld te bestempelen, een beetje eerlijk bedrijf doet dat niet of zegt het erbij en verkoopt die zaken met korting)

Het is dat ik zondag in volle colère niet direct ben beginnen schrijven of er zouden nog wel zaken uit mijn klavier gerold zijn.

Hier thuis is veganisme wel een item. Uiteraard. De oudste wil niet anders meer. Dat heeft er toe geleid dat wij allemaal nog amper vlees eten. De jongste en ik eten wel nog vis en schaaldieren, eieren en melkproducten. Zelf ga ik buiten de deur nooit moeilijk doen.

Met zijn allen gaan eten brengt bijgevolg altijd strubbelingen teweeg, familiefeesten zijn niet meer gewoon de deur uitgaan, ze vergen wat voorbereiding vaak (al wil ik dat laatste niet dramatiseren, er is veel begrip en zelfs een lieve broer die bij de laatste samenkomst ook voor twee lekkere vegan desserts zorgde)

En toch moet ik zeggen dat vegetarisch/vegan koken mij veel lekkers op mijn bord gebracht heeft. Echt! Ik zeg dat hier niet om iemand te plezieren, het is gewoon zo. Zondag heb ik ook mijn buikje rond gegeten zonder het gevoel te hebben van iets te missen in een gerecht.

Iedereen die een beetje lacherig doet over de nieuwe geitenwollensokken moet eerst eens wat gerechten proberen vooraleer te oordelen.

Het is zoals met vele dingen in de maatschappij. Een open geest hebben, mekaar respecteren en het goeie van vele werelden omarmen.

En als u mij nu wilt excuseren. Ik hoor buiten een ‘kot, kot, koduuuuuut’-productiedeuntje. Ik ben er zeker van dat ik dat eitje met smaak ga opeten!

 

Komkommertijd

Om maar te zeggen dat hierna een tuin update volgt. Die had u niet zien aankomen nietwaar ?

Nadat mijn metekind in het voorjaar kwam nieuwjaren (in januari past dat precies nooit) had ik een cadeaubon te spenderen in een tuincentrum. Buiten planten, kocht ik me daar ook een doosje plantaardappelen. Voor alles moet een eerste keer zijn, ik plantte dus patatten. Vier daarvan deed ik in twee zakken aarde, omdat ik al wilde verhalen had gehoord van het kweken van aardappelen in zak. Vandaag was het moment om eens te zien wat dat gaf :

Om mezelf niet te hard te vermoeien bij die taak nam ik twee slaafjes in dienst. Ik kieperde de zakken uit bij de kippen, die verwoed aan de slag gingen met de aarde. Zak één leverde nada/niks/nougatballen op. Maar gelukkig konden de gevederden mij toch een portie verse patatjes blootleggen bij de tweede zak. Van vier pootaardappelen naar dit, het is dus toch geen vergeefse moeite geweest.

En dan kon ik nog aan de slag op het strookje grond naast de serre dat anders altijd door onkruid overwoekerd is. Ik had al geen hoge verwachtingen omdat de aardappelen veel te weinig opgehoogd zijn. Maar kijk, het is wat het is. Ik vrees dat er de komende dagen kleine aardappeltjes in de schil op het menu gaan staan.

En nu ik toch zo goed bezig was ging ik maar verder met oogsten :

Een allegaartje aan tomaten en een potje lekkere bessen. De blauwbes begint nog maar te rijpen, dat ene besje had ook nog wat extra tijd mogen krijgen, maar ik wou al eens proberen.

Kleine dochter kreeg ook nog telefoon van haar ‘tweede moeder’ (mama van een vriendin waar ze al eens haar hart gaat uitstorten als ze klachten heeft over moeder nummer één) Die lieverd vertrekt morgen op reis en had nog extra groensel te geef. Het is precies de overschot-aan-groenten-week, want ik kreeg al een courgette en nog meer tomaten tijdens het vrijwilligerswerk ook. Uiteraard zeggen wij daar niet neen tegen!

IMG_8384

Eén van de komkommers belandde een half uur later al deels op ons bord.

Verder is er ook nog wat belofte in de tuin : Butternut, courgette en zie wat een trossen tomaten!

We gaan hier dus zeker nog niet dood van de honger.

 

Lekker en licht

Op vraag van Liebest en nog een paar, het recept voor ‘lichte brownies’

Benodigdheden :

  • 100g gepelde courgette (geraspt of eerst in kleine stukjes en dan mixen met de staafmixer)
  • 100g donkere chocolade (of diegene die je het liefste eet)
  • 1 eetlepel cacaopoeder
  • 50g suiker
  • 4 eieren
  • 75g bloem

Zo doe je het :

  • oven voorverwarmen op 150°
  • courgetterasp mixen met de eidooiers, cacaopoeder, bloem en suiker
  • gesmolten chocolade bijvoegen
  • eiwit opkloppen en ook bij het mengsel doen

Bakken in een grote vorm : 50 min op 150°

Kleine brownies : 15 à 20 min op 150°

Ik zei gisteren nog dat dit recept ook voor mijn veganistische dochter is maar die term klopt echter niet want er zitten eieren in (het enige dat dochterlief toch niet wil schrappen in haar dieet)

De boter wordt hier totaal niet gemist, ik heb zelfs het idee dat de courgette de smaak van de chocolade/cacao extra in de verf zet.

Ik hoor het graag als het lekker was!

 

 

Moar de lochting moakt toch vele goe

De ‘groensels’ van 2016.

Ik nam een tijd geleden al een valse start met zaaien toen ik een balkonbak vol zaaide met snijsla en (denk ik) een courgette (het kan ook een komkommer zijn, ik ben dat eventjes kwijt)

Zaterdag werden 4 gekochte bloemkoolplanten in de serre in grote potten gezet op hoogte (beneden loopt nog een Vlaamse Reus) en werden ook al gekochte slaplantjes uitgeplant.

Gisteren hield ik me bezig met een inventaris van tomatenzaden (lees : toen er al meer dan 50 rassen opstonden hield ik het voor bekeken) en maakte ik al een beetje een selectie van wat ik dit jaar aan de aarde zou toevertrouwen.

Uiteraard zijn er veel kiemtesten bij want ik put nog altijd uit de voorraad zaden van de echtgenoot (maar die zijn droog en op evenwichtige temperatuur bewaard). Ik moet dus afwachten wat uiteindelijk nog zal uitkomen.

En vandaag was het zaaitijd.

Deze 11 tomatenrassen :

  • 8 green sausage : een langwerpige groen gestreepte tomaat
  • 8 olijftomaatjes : je weet wel die rode langwerpige snoeptomaatjes die ze in de winkel verkopen. Levend vers zaad dat, want ik laat elk jaar een tomaatje overwinteren in de serre en pluk daar het zaad uit het jaar nadien. Gegarandeerd zullen die het eerste opkomen !
  • 4 lemon tree : geel en de vorm van een citroen, tiens …
  • 4 ida gold : zeer vroeg oranje pruimtomaatje, een struiktomaat die buiten kan (maar hier extra vroeg in de serre wordt geoogst). SUPER lekker !
  • 5 longkeeper : een productieve rode tomaat, de laatste zaden die ik daarvan heb. De naam zegt het zelf, deze kunnen geplukt voor de vorst nog 3 maanden bewaren. Ik heb dit jaar ook vlot tot in januari eigen tomaten kunnen eten en wil dat dus opnieuw.
  • 4 dix doigts de naples : lange Italiaanse rode tomaat, zeer geschikt om te drogen.
  • 2 striped stuffer : rood gestreept. Een ‘lege’ tomaat zoals een paprika, ideaal om op te vullen dus
  • 2 de barrao : stevige rode ovale vruchten, een Russische tomaat, kan dus goed tegen de koude.
  • 4 big rainbow : driekleurige (rood/geel/oranje) reuze tomaat, een laat ras.
  • 4 pomodoro pero gigante : grote, rode peervormige, de naam zegt het hier ook zelf.
  • 4 black krim : donkerbruin tot zwarte vleestomaat, nog een Russische.

Ik overwon ook nog maar eens mijn dégoût voor (sier)pompoenen (vroeger een overdosis van gehad) en plantte een 5-tal rassen, voor de sier en om op te eten :

  • Jack be quick : een klein perfect gelobd oranje pompoentje
  • Baby boo : de witte versie van hierboven
  • Cocoanut : iets grotere veelkleurige siervrucht (oranje, groen, geel,wit)
  • Sweet dumpling : broertje van de Cocoanut, maar wit groen van kleur
  • Butternut : moet er nog soep zijn ? 🙂

Dat we ook graag eens een verse meloen proeven, deed me besluiten om de volgende twee rassen te zaaien :

  • Gris de rennes : Mooie middelgrote vroeg rijpende meloen met grijze schil en oranje vruchtvlees, een zoete smaak en een reputatie als één van de allerlekkerste.
  • Vert grimpant : Goed te bewaren variant.

En ik eindigde met nog twee snack-komkommers en een black zucchini-courgette. Om één of andere reden lukt het me zelden om mijn eigen plantgoed van deze groenten te laten volgroeien, waarschijnlijk altijd door mijn ongeduld (ik plant ze gewoon veel te vroeg uit) Dit jaar wil ik eens niet naar de winkel om plantjes moeten lopen !

Nu twijfel ik nog altijd of ik al dan niet wat gras zou omzetten in meer groententuin, benieuwd of ik er dit jaar eens niet te lui ga voor zijn 😦

Het leven zoals het is/was

20160124_073756

Examentijd, helemaal NIET helaas wijlen, en vandaag puike resultaten (loon naar hard werken) tussen de 15/20 en 20/20 binnengekregen. #trots !

20160202_131232

Pussy wagon (dat staat er ECHT op bovenaan het handvat, niet leesbaar want slechte foto) @ AZ St-Jan Brugge. Ik kom daar de laatste tijd weer regelmatig (reeks bestralingen) met een zeer lieve madam. #dankbaar voor die ontmoetingen, #klotekankers !

IMG_8097

Eéntje om over te bloggen op mijn naaiblog : de Heidi-tas. #praten over kringloopstofjes en een jurk meekrijgen om te verknippen.

20160205_062755

Geen tea for two, maar ontbijt voor twee (kleine dochter en ik). Vintage ‘teljoren’, zelfgebakken brood (het donkere is voor mij het beste), elk zijn choco. De dochter gaat voor het commercieel product, ik voor zelfgemaakt. #nog eens met een mes in de pot gaan en dan aflikken

#Boost your positivity : tijd voor een recept van de blogmeeting

Vragen staat vrij, zeggen ze wel eens, daarom dus dat ik het recept opvroeg van de wortelcake aan  Coeur Catering

Fwd: recepten blogbrunch

Aan: eilish1969@hotmail.com
wim@coeurcatering.be
Dag Eilish
ik was u dit recept nog verschuldigd.
Ik veronderstel dat je met het cake-achtige dessert onze wortelcupcake bedoelde?
Ingrediënten:
240 g zelfrijzende bloem
240 g suiker
200 ml zonnebloemolie
3 eieren
300 g geraspte wortel
zout
kaneel
meng de bloem en suiker,
voeg de eieren één voor één toe
voeg straalsgewijs de olie toe zodat deze mooi bindt.
Mix het mengsel tot een mooi geheel.
Roer de geraspte wortels toe en smaak af met zout en kaneel.
Vul papieren cupcake vormpjes 2/3 vol en bak af in een voorverwarmde oven van 185° gedurende 8 minuten.

maak zelf leuke variaties door diverse noten of gember aan toe te voegen of deze af te werken met zeste van citroen of verse mascarpone

Met culinaire groet,

Wim De Bruyne
0479 329 530
Coeur Catering – Molenwalstraat 25 – 9030 Gent
Mochten we toch nog niet genoeg ‘gesmoefeld’ hebben met de feestdagen, dan weten we weer wat maken. Het moest maar zo lekker niet geweest zijn !!