Do not ‘madamke’ me!

Wat is dat toch met mensen en het gebruik van verkleinwoorden?

Ik heb daar een hekeltje 😦 aan, echt waar!

Enfin, ik verplaats me even in een ander persoontje en vertel een verhaaltje:

Vanmiddag ging ik na heel wat werkjes in mijn tuintje naar het containerparkje met uiteraard groenafval en ook heel wat flesjes en potjes voor het glasbolletje (stonden al van oudejaarsavond op mijn overdekt terras *bloos*)

Als ik naar het containerparkje ga, dan is het omdat mijn Cliotje helemaal volgepropt kan worden. Ik heb een achttal Pop-up tuinafvalzakjes die goed vol waren en ook een vijftal curverboxjes gingen mee met half verteerd veel te nat gras uit een tonnetje (van vorig jaar)

Eens aan het containertje gekomen lachte ik de hele rij mannetjes vierkant uit die met wagen en remorqueske waren gekomen, want die moesten wachten tot het gemeentemannetje hun karretje loste.

Zelf kon ik mijn vierwielertje manueel legen en naast mij stond nog een mannetje die ook de handjes uit de mouwkes stak.

Toen ik ongeveer alles over het containertje had gehesen, was er toch een bakje bij dat net iets te spontaan over de rand ging en dus ging het bakje met inhoud volledig het containertje in.

Ik had al van ‘kleine gesprekjes in ’t Engels’ (ebdem?) gedaan met het heertje naast mij en heel vriendelijk snelde het ventje mij ter hulp.

“Astenblieft zie madamke” zei hij en met dat laatste woordje was ik geen beetje gediend!

Ja, ik ben een kleintje, mijn oudjes hadden dat goed gezien toen ze me een verkleinwoordje als voornaam gaven. Maar dat ‘madamke’ kwam voor mij over als: gij zielig stukske mens, zo u niet uit de slag kunnen trekken en zie nekeer hoe ik, de vent, u moet helpen!

Heel zeker dat het zo niet bedoeld was, maar zo voelde ik het aan.

Na acht jaar mijn huishoudentje/tuintje alleen te runnen ben ik immers best wel thuis in de mannenwerkjes.

Misschien ben ik daardoor wel een wijveke met balletjes geworden 🙂

 

 

 

Advertenties

In ’t nieuw

het vervolg op dit

Na het oud :

Het slagveld voor de werken aanvingen vergat ik te fotograferen (rommelkont die dochterlief is) de bed-foto nam ze zelf een tweetal jaar geleden toen ze haar kamer net had opgeruimd en de volgende nam ik nog net voor alle felle kleuren verdwenen.

En nu ziet het er zo uit : (in het echt zelfs beter dan op foto, stoef, stoef)

Op het bed is nog een hoopje rommel achter gebleven, maar dat komt voor bedtijd ook wel in orde. Wat nog niet in orde is : de hemel die bij het bed hoort, die ligt (samen met een spiegel van de ladekast) nog op de zolder op een laag verf te wachten, de nieuwe verlichting moet ook nog opgehangen worden en aan het raam hangen nog geen gordijnen (maar daar heeft u toch geen beeld van) Nu moet ik vooral zorgen dat al die zaken niet op de lange baan gaan geschoven worden …

De gekozen kleuren in de kamer waren voor mij een complete verrassing, ik heb haar zelfs nog wat geplaagd met haar roze. Maar zo zie je maar dat een zestienjarige die meestal stoer in het zwart gekleed loopt, haar girly kantje toch niet kan loochenen.

Toch even vermelden : de planchettekesverf : Asperge, huismerk Hubo, een zeer goed dekkende matte verf, qua kwaliteit niets op aan te merken en bovendien heel reukarm. Als ik nog eens moet verven, hoef ik me geen zorgen te maken als ik weer eens op mijn centen wil letten. Dit is echt goeie verf !

Hoe doen mensen dat toch die uit werken gaan ?

Het is duidelijk zeker, dat het er niet van komt de laatste tijd om hier iets te posten ? Stof genoeg (letterlijk en figuurlijk) maar geen tijd om er iets mee te doen.

Een hele paasvakantie lang ben ik dus al bezig met de kamer van kleine dochter. Waar ik de vorige keer nog kon klagen over totaal geen werk in het ziekenvervoer, was de vorige week meer dan overboekt. Zoals minimum 2x of soms 3x van huis zijn op één dag, wat allesbehalve bevorderlijk is om een doe het zelf-project snel te doen opschieten.

Er werd niet gewacht op een bericht van de zandstraler voor de meubeltjes (ondertussen heb ik trouwens nog steeds niets gehoord) en we namen zelf de verfborstel ter hand. Twee grondlagen en twee ‘schone’ lagen verder was dat werkje gisterenavond EINDELIJK ! klaar.

En dan de planchettekes verven. Een mens zonder deze in huis weet niet wat hij mist 😦

Om kleine dochter de omvang van zo een job goed te laten snappen liet ik haar de gleuven tussen de rijen met de grondverf grotendeels zelf verven. En uiteindelijk kwam het er op neer dat zij ongeveer 80% van al het verfwerk deed. Ik deed de fijne werkjes zoals plafond-, raam- en deuromlijstingen en de plinten en dus ook het meubilair.

De fel oranje muren werden ook met twee grondlagen wat weggeschilderd, uit schrik dat het kleur anders door het behang zou te zien zijn.

Het kleine spook had ook het liefst een professionele behanger in huis gehaald (het zou maar eens niet perfect moeten zijn anders) maar mijn portemonnee zag dit zo niet zitten. En wie heeft er een professional nodig als je een lief hebt die dit met de glimlach komt doen ? Goed komt doen bovendien. Het enige nadeel was dat hij vrijdagnamiddag al kwam, terwijl het voorzien was voor komende maandag.

De serenade van de dochter was ernaar vrijdag aan tafel, want zij had nog een volledige laag te schilderen en ik kon niet helpen wegens werk buitenshuis.

Enfin, die twee kwamen alweer goed overeen toen ik thuiskwam. De accent-muur was al behangen en zag er heel goed uit ! Mijn schat (grote werk) en ik (inpapper, tafelkuiser, koffieschenker) deden samen nog wat verder en tegen ’s avonds was al een groot stuk af.

Na een onderbroken nacht (het kleine ding had nog energie om uit te gaan) gingen we gisterenmorgen verder met de behangklus en halverwege de voormiddag was die dan ook helemaal geklaard. Dochterlief die slaapdronken uit de logeerkamer kwam piepen kon nog net genieten van een veeg behanglijm tegen haar blote billen, wat direct voor (luide) klank bij het beeld zorgde 🙂

Gelukkig is het resultaat mooi, al kon dat niet gezegd worden van de vloer die, ondanks zo goed mogelijk bedekt te zijn geweest, nog vol met verfspatten hing. Een deel daarvan verwijderde ik al tijdens de behangwerken, maar er wacht me nog een stuk.

Die klus zal een stuk gemakkelijker worden als de kamer wat leger is (nu liggen daar nog de diverse meubelstukken geverfd op schragen.

Dus ik ga maar weer eens aan de slag zeker ? Maar toch enkel maar deze voormiddag. Naar het schijnt is het nl paasvakantie. Ik trakteer mezelf en de kleine dus nog op een uitje (grote dochter heeft geen tijd zoals altijd). We gaan naar de Gevleugelde stad in Ieper een jaarlijks weerkerend event dat meer dan de moeite is om eens te gaan zien.

Wel niet allen daarheen, ik wil nog parking vinden 🙂

Utility room

Een schoon woord voor wat hier ‘toe onzend’ het chauffagekot heet. Meer uitgebreid staat daar niet alleen de chauffageketel, maar is daar ook nog de regenwaterpomp, de zekeringkast, de kast van de zonnepanelen, de wasmachine, de droger en een allegaartje aan bergmeubilair als daar zijn een open rek (meubilair uit ons eerste huisje °1990), ladenkast (de vroegere luiertafel van de kroost °1995) en een door de echtgenoot in mekaar gezette badkamer kast waar de handvaten van de onderste kasten tegen de grond gemonteerd zijn i.p.v. op een halve meter hoogte (ik lachte hem daarvoor enorm uit wat me niet in dank afgenomen werd)

De naam ‘kot’ dekte de laatste tijd helemaal de lading, en met schaamrood op de wangen mocht daar ook nog ‘rommel’ voor gezet worden.

In ideale Pinterest-waardige omstandigheden zou die plek er zo kunnen uitzien

original_laundry-rolling-shelves-organization_s4x3.jpg.rend.hgtvcom.1280.960Helaas was dit de werkelijkheid van de dag (gisteren toch)

Schat, doe je ogen toe, ik beloof plechtig dat ik later als we ooit samenwonen nooit zo ga rommelen 🙂

Hoog tijd dus voor wat actie ! En dit is het resultaat :

Weer plaats voor het wasrekje, plaats om was op te vouwen, een eenzame-kousen-bakje (donkerblauw mandje), een wasmand met dingen voor de kringwinkel/rommelmarkt, twee meubelstukken van plaats gewisseld, een opgeruimd rek met zelfs een bakje poetsvodden waar Marie Kondo ook mee zou kunnen leven.

Aan de kwantiteit poetsmateriaal te zien zou ik eigenlijk elke dag mijn huis een beurt kunnen geven, mocht ik al besmet zijn met de kuisziekte.

Maar vermits er zoveel leukere dingen zijn in het leven mag dit virus gewoon aan mij voorbij gaan 🙂

Hoewel, volgende week is het de beurt aan de naai/strijkkamer.

Zouden dat serieus al lentekriebels zijn die zich laten voelen ?

 

Genaaid

Na een tijdje lid geweest te zijn van een zelfhulpgroep voor mensen met twee linkerhanden, vond ik mezelf sterk genoeg om tot de aanschaf van een rechterhand over te gaan.

Dat laatste had ik nl nodig, wilde ik de naailessen, die in september begonnen, tot een goed einde brengen.

Ik had in de verste verte niet verwacht dat ik dat zó leuk zou vinden. Waarom heb ik dat niet een paar jaar eerder gedaan ?

We zijn ondertussen zo ver dat een eerste stuk volledig klaar is. Uiteraard moesten we leren recht stikken, en dat deden we door twee lagen stof met daartussen wattine helemaal door te stikken. Uiteindelijk knipten we dat in de juiste vorm, stikten daar (soms met de moed der wanhoop) een biais-lint rond en kwamen na nog wat afwerking tot dit resultaat :

tasje

Zij die ervaren naaisters zijn lachen mij nu vierkant uit, want daar is nogal wat geknoeid (ongelijke steken, scheef gestikt, …) maar kijk dat is mijn eerste werkje, op een gegeven moment was ik het beu om steken los te tornen. Ik moet later toch kunnen zeggen dat ik vorderingen maak niet ?

Woensdag na de naailes ben ik nog binnen gewipt in de kringwinkel. Stof is nl duur, en ik had nog zin om te naaien. Het volgende project in de les is een schort. Ik kocht me daarvoor al nieuwe stof, maar verder dan knippen kwamen we nog niet. Maar ik wou dat toch al eens proberen, zo een schort naaien.

In de kringwinkel kocht ik een oud gordijn voor €2,00. Met dat geld mocht ik al eens knoeien vond ik zo … Maar uiteindelijk kwam ik toch tot een aanvaardbaar resultaat.

De stappen :

  • Te lui zijn om het patroon van de les te gebruiken (hangt nog op mijn stof gespeld, anders moet ik dat allemaal losmaken en weer vastspelden) en gewoon een oude schort nemen, op de stof leggen, naad bijtellen en knippen

IMG_7990

  • het grote geheel helemaal zig-zaggen (schoon woord toch, zig-zaggen ?)
  • alles mooi omzomen. Eén zijnaad en de onderste boord hoef ik niet te doen, ik gebruik nl een stuk gordijn en dat is al netjes.
  • binders knippen, ééntje naaien en zien dat het te smal is (= hard vloeken als ik het moet omkeren dus)
  • probleemoplossend denken en die dan maar gebruiken als neklint.
  • nieuwe binders knippen. Oef ! Net genoeg stof
  • deze mooi toenaaien
  • alles aan mekaar zetten
  • er een label aanhangen (gewonnen bij Liese) dat daar per ongeluk op zijn kop in strijken. Dat rechterhand is nog niet volledig gerodeerd me dunkt 😦

en ta daaaaa :

IMG_7997

Aan jullie om te oordelen of je die stof liever aan een raam ziet hangen of rond mijn lichaam.

Zo fijn, dat creatieve ! Ik vrees dat ik opnieuw lid ga moeten worden van een zelfhulpgroep, want ik heb er een nieuwe verslaving bij, al leef ik nu nog in ontkenning 🙂

Photo-log #Boostyourpositivity

buiten eten

Vier dagen op rij buiten kunnen eten ’s middags en één dag net voor dat eten ook nog een gezonde oogst doen in de serre.diepvries diepvries2

Eens de moed hebben om deftig te noteren wat er allemaal in mijn diepvries opgesloten zit, en dan maar meteen (ook in de zon op het terras) de kladversie van die feiten in het net overschrijven om aan de vriezer te plakken. En nu maar hopen dat mijn voorraadbeheer (zijnde simpelweg een cijfertje doorstrepen naast een product) effectief gaat zijnkiwibes

De laatste kiwibessen plukken. Ik heb sedert vorig jaar twee soorten in de tuin staan, en van één daarvan hebben we dit jaar een twintigtal besjes kunnen eten. Superlekker ! Ik hoop dat de veel grotere struik die nu nog niets heeft opgeleverd tegen volgend jaar en masse gaat produceren !

IMG_1001

Zie je wel, ’t zijn geen leugens. Dat tuinhuis is geverfd ! En ik heb bovendien speciaal uit dat tuinhuis nog een kabouter opgesnord omdat ik weet dat een tuinder van aan ’t zjeetje daar zo zot van is 🙂

IMG_0999

En ook al geen leugens (helaas) er moeten nog schuttingen geverfd worden. Slechte foto, ik weet het, maar die kobbenetten hingen daar zo schoon 🙂

Professionele huishoudingsvermijdster #boostyourpositivity

Ik pleit schuldig aan bovenstaande titel. Erg is dat ! Mocht ik nu nog een full-time job uitoefenen, ik zou mezelf nog ‘goedklappen’ maar neen …

Pas op, mijn huishouden loopt hier echt niet zo naast de rails dat er ongelukken van komen, ik heb zelfs deze week al mijn ramen gewassen en dat al voor de tweede keer dit jaar 🙂

In de herfst is dat al eens nodig als mijn erkerramen in elke hoek bovenaan een spinnenhuishouden herbergen. Ik heb dan altijd hysterische dochters die denken dat die binnen zitten.

Wat doe ik – buiten dat nodige huishouden – dan wel met mijn tijd ?

wel :

  • ik breng minder mobiele mensen naar dokters, therapeuten en klinieken
  • ik volg naailes en dat overleef ik al 4 lessen : HOERA voor mij !
  • ik volg Spaanse les en dat overleef ik al 5 schooljaren en 1 maand : APPLAUS !
  • ik verlies veel te veel tijd aan de computer met bloggen, blogs lezen, budget bijhouden, recepten zoeken, …
  • die recepten moeten ook nog uitgeprobeerd worden
  • een (moes- en andere) tuin hebben betekent in het seizoen ook elke week een dagje werk
  • een lief lief hebben zorgt ook voor tijd buitenshuis en dicht bijeen binnen, met veel goesting trouwens !
  • ik verhuis al eens graag een kamer. Zo werd de logeer-naaikamer onlangs een logischer combinatie zijnde naai-strijkkamer en werd de bureau-strijkkamer die veel groter is een bureau-logeerkamer.
  • ik doe mezelf klussen aan die ondanks wel nodig, vreselijk zijn. Zoals tuinhuis-schuttingen verven. Dat project duurt nu al van in augustus en ondanks dat er schitterende dagen geweest zijn komt daar geen eind aan.
  • en als ik me verveel vind ik nog wel een projectje meer uit.

Een nieuw project deed me deze week investeren in flessen en bokaaltjes, en dit allemaal om geen fruit uit mijn tuin meer verloren te laten gaan (zo zonde !)

Misschien heb ik met 40 flessen van 250ml en 99 confituurpotjes van 100ml weer schromelijk overdreven, maar in kleinere hoeveelheden waren ze niet te koop, en de prijs viel ongelofelijk goed mee (€89,92 met deksels bij)

Ik ben dus de laatste tijd al zoet geweest met appels/peren/kweeperen schillen en druiven van trossen doen. Daarmee maak ik de lekkerste sapjes ooit (stoefers zijn ook mensen!) in verschillende combinaties.

IMG_0989 IMG_0993

Vorig jaar ben ik begonnen met fruitsappen maken (met een Weck-ontsapper – merci broer voor het lenen!) Toen had ik al flessen gekocht van Weck (zie bovenste foto), maar die hebben het nadeel dat ze niet mee te nemen zijn naar school bvb want eens het rekkertje eraf sluit het bijgekochte plastiek deksel niet genoeg en die rekkers zijn ook niet overal te verkrijgen.

Met de confituurpotjes heb ik ook plannen. Als ik gasten heb geef ik al graag eens een zelfgemaakt iets mee naar huis, en er is hier ook éénmaal per jaar rommelmarkt aan mijn deur, en ik ben van plan om dan confituurtjes te verkopen samen met wat kledij die we dan kwijt willen.

De voorraad fruitsap staat momenteel al op 3 flessen van een liter, 11 flessen van een halve liter en 11 flessen van een kwart liter, wat toch al een schone 11,25l samen is!

Ik heb combinaties van appel+druif, peer + druif, kweepeer + peer en kweepeer+appel+peer in de kast staan. Al goed dat de laatste telg van het huishouden de frisdrank ook uit haar leven heeft verbannen. We gaan nu enkel nog voor gezond.

#Boost je gezondheid ! Ik hartje het lekkere leven !