genaaid, groener leven, van moetens/willens

De ‘vrawwnbond’**

**Vrouwenvereniging

Er was een tijd dat ons moeder bij de ‘vrawwnbond’ was, vroeger  KAV. Dat hield in dat er elke maand? een dame langs kwam met het ‘boekske’ en dat moeder naar het kerst/paasfeestje ging met haar zussen en dat er in de zomer elke week een avond gefietst werd in groep.

In mijn puberbrein was die vrouwenvereniging iets voor vrouwen die niets beter te doen hadden, leek me dat saai, oubollig, …

Mijn volwassen verstand weet nu dat onze moeder eigenlijk amper iets voor zichzelf deed. Ze was ofwel thuis, ofwel gingen we naar familie, en dus die occasionele keer ging ze alleen de deur uit.

Ik kan er bijna niet bij hoe ze dat moet volgehouden hebben. Een huishouden met 6 kinderen, een inwonende gehandicapte tante, geen hobby’s (of het zou het lezen van een bouquetreeks-romannetje moeten geweest zijn, welk ze professioneel wegmoffelde omdat ze daar een beetje beschaamd voor was)

Enfin, ik verdwaalde heel even.

Wat ik eigenlijk wou zeggen is dit :

Sinds kort ben ik lid van Femma. Ik kan me wel vinden in hun visie en de voorzitster is een toffe madam. Wat wil een mens nog meer.

Een folder bij een groenteboer in de streek hielp me over de streep. Ik zag een naaicursus staan en dat was al voldoende (ik ben duidelijk niet veeleisend). De lidkaart was snel online aangekocht en inschrijven voor de cursus kon ik daar ook al doen.

Een beetje teleurgesteld kreeg ik direct respons van de groepsverantwoordelijke dat de cursus al volzet was. Maar niet getreurd, een andere buurgemeente (in eigen dorp is er helaas niets) hield maandelijks een naaicafé. En ook de info avond ‘Start to organise’ werd daar gegeven (over organiseren en minimaliseren – een mens kan daar nooit genoeg over weten)

Dus ik, de vrouw die niet zoals mijn moeder genoeg heeft aan moederen en huishouden, trok er deze week tweemaal op uit. Op beide avonden leerde ik bij, ik kwam in een fijne groep terecht (variatie aan leeftijd), ik mag daar mijn thuisdialect ‘klapn’, de ervaren naaibegeleidsters doen het fantastisch. Kortom happy as Larry!

Ik, naar de ‘vrawwnbond’, wie had dat ooit gedacht?

groener leven, Snoepen van het leven, Werken aan het lijf

Zotte kosten doen

… en ze met de glimlach betalen!

Duiding nodig?

Awel (schoon Vlaamsch woord) het zit zo :

Die van mij kocht zich een tijd geleden een fiets. Geen nieuws zegt u, uiteraard, wat kan u dat schelen nietwaar.

Alleen willen wij deze zomer voor het eerst met de fiets op vakantie. Na de trein, de fiets. Het moet niet gekker worden. Straks steek ik het nog in mijn hoofd dat ik naar Compostela wandel 🙂

En nu heeft zijn fiets een motor en denkt hij al eeuwig dat ik eigenlijk niet kan fietsen. Cero, cero sportief ikke.

Dus wou ik ook een nieuwe fiets, al is de vorige maar 5 jaar oud en amper gebruikt (kopen? iemand?) Ik herinner mij het verkoopspraatje van de handelaar toen die me dan al een elektrische fiets wou aansmeren. Helemaal verbolgen was ik toen. Alsof ik al zo oud was dat ik dat nodig had 😦

Top is dat ik trouwens een zonder-boterbriefje-schoonbroer heb die fietsenhandelaar is (Marnix Kint, Rekkem. ik wil wel reclame maken maar plaats geen link. Ze moeten het verkeer van hier naar hun site niet zien), nog meer top is dat dat lief van mij zowat alle voor-en nadelen van merken, motoren, … voor mij heeft uitgeplozen. Ik kon dat fiets kopen dus zo ongeveer met mijn ogen toe doen.

Ware het niet dat wij voor een specialleke gingen. Zo van : bouw eens zelf je fiets. Kader, wielen, zadel, stuur, handvatten, motor, … die van mij kan je zelfs niet configureren omdat het handelaarsprogramma nog uitgebreider gaat.

Enfin, hij zal goed zijn, op mijn maat, een krachtige motor hebben en een belachelijk schoon kleurke 🙂

Ik ben zo blij als een klein kind.

En fietsen dat ik ga doen de komende jaren. Alles beter dan die rokende diesel!

Ik kocht voor alle zekerheid gisteren al een fietshelm. Safety first uiteraard.

Of was dat enkel omdat ik anders niet mee mag met het lief?

groener leven

Zeven tramritten verder

Soms valt mijn frank een beetje laat, zoals bij dit :

Mijn kinderen krijgen al jaren een goedkope BuzzyPass van de Lijn (dit jaar €51 voor een gans jaar) door het feit dat ik van verhoogde tegemoetkoming geniet (de staat verzorgt zijn weduwen goed)

Nog nooit kwam het in me op dat ikzelf misschien ook wel een Lijn-abonnement kon nemen.

Nu neem ik steeds vaker de tram in Gent (parkeer mijn wagen gratis aan de rand van de stad) en dan betaalde ik steeds met een SMS (nu €1,90 per uur denk ik) dus informeerde ik bij aankoop van de jongste haar abonnement wat zoiets mij nu zou kosten.

Guess what, ook €51, net als de bejaarden 🙂 (oud voor mijn tijd ik) M.a.w. ik moet maar iets meer dan 25 keer ‘trammen’ of de bus nemen om goedkoper af te zijn dan per SMS.

Dus toen ik vorige week van Diest kwam met de trein ben ik rechtstreeks naar de Lijnwinkel in Gent gelopen, kocht me een abonnement en sprong de tram op naar het centrum.

img_20160908_100620

 

Ondertussen zijn we 7 ritten verder.

Ik win hier ook een heel aantal euro aan parkeerkosten mee, en mijn voetafdruk is weer een maatje gekrompen.

Me gusta!

groener leven, Snoepen van het leven

Ik ga op reis en ik neem mee :

  • Mijn lief met ingebouwde GPS, altijd handig 🙂 en als die inwendige niet meer werkt heeft hij nog altijd ‘da kaleut’ mee (zijn Apple tablet)

Vooraleer de rest te schrijven eerst maar eens vermelden dat wij met de trein op reis gaan. Noem ons zot, noem het een mid-life crisis, zeg dat we ecologisch goed bezig zijn, het is me gelijk!

Of we al dan niet vertrekken ligt aan het feit of de Franse spoorwegen nog stakingsacties voorzien. Ik sla een ‘au nom du Père, et du fils, …’ dat het niet zo zal zijn, en dan zijn we volgende week maandag weg.

  • Twee ‘flodderbloezen’, zo van die half doorzichtige gevallen met lange mouwen, tegen al te veel verbranden. Een topje dat onder beide bloezen past, twee andere topjes, twee shorts, drie jurkjes. Ik rol die klein op en steek die allemaal in een zelfgemaakte stroptas
  • Een dunne handdoek (we slapen in hotels waar er normaal zijn, maar je weet nooit. Het lief doet ook wasmiddel mee) toiletgerief, wat medicatie, anti-muggenspray, zonnecrème en after sun, sokken (voor in de wandelschoenen), een zakje met lingerie, washandjes. Die laatste zijn ook zelf genaaid, uit een versleten badhanddoek nl. Na gebruik gooi ik ze ter plekke in de vuilbak. Anders kocht ik altijd weggooiexemplaren, maar zo kan het dus ook (een eco-ideetje)
  • Een heuptasje met geld en enkel het hoognodige aan documenten en bankkaarten in (ik doe geen portemonnee mee en draag dat onder mijn kleren), mijn tablet-PC, een woordenboek voor het geval zes jaar Spaans volgen nog niet genoeg is, een notablokje (un cuaderno, ja, ja, een Spaans!), een balpen met ledlichtje om het lief niet kwijt te geraken in het donker, een online-bankieren-bakje voor noodgevallen, mijn slimme foon en een lader voor zowel de tablet als de telefoon.
  • Mijn outfit om te vertrekken. Wetende dat we airco-gekoeld treinen doe ik een lange broek aan, een t-shirt en een jas. Doordat de t-shirt ooit een jurk was heb ik een assortie lang kussen mee om de lange treinrit wat comfortabel te maken. Mijn hoed zal meer voor ter plekke zijn, maar die wil ik niet in mijn rugzak proppen.
  • Al ietwat afgetrapte sandalen (maar ze zitten zo goed) en ofwel mijn wandelbottines of mijn sportschoenen, daar ben ik nog niet helemaal uit.

IMG_8365

  • En uiteraard een rugzak. Niet de grote die mijn schoonzus me wil lenen. Nee, al dat gerief past allemaal in de kleine rugzak. Ik kan dat amper geloven. Waarom heb ik vroeger toch altijd met zoveel koffers gesleurd ?

En de te maken reis ziet er als volgt uit :

Lille-Avignon (2 nachten), Avignon-Girona (2 nachten), Girona-Barcelona (3 nachten), Barcelona-Tarragona (3 nachten), Montpellier (op de terugreis, 1 nacht)

Een langgerekte citytrip zeg maar.

En nu maar hopen dat de kroost zich gedraagt als moeder van huis is!

groener leven, vanalles en nog wat

Laat ons een boom

Of heel wat bomen in dit geval, en schrijf je uit op de site van de Gouden Gids.

Dan krijg je die onnodige dikke telefoonboeken niet meer aan huis geleverd. Who needs them anyway in deze digitale tijdperken ?

uitschrijflink Gouden Gids

Het kan zijn dat het voor jouw regio net te laat is, mijn gemeentenieuws (en ik val onder de grote zone Gent) zegt dat ik kan uitschrijven tot 24 mei.

Doe het in elk geval. Is het voor nu te laat, dan krijg je alvast de volgende edities niet meer op de deurmat.

Doe het voor onze kiendjes en kleinkiendjes en voor onze toch al zo ver verklote aarde.

En dankuzeer !!

groener leven

Omdat het voor de volgende generaties hier ook nog leefbaar moet zijn

Daarom word ik met de dag groener !

Eerlijk gezegd, als ik erover begin na te denken (piekeren is een beter woord) dat breng ik me beter tot andere gedachten, want ik zou regelrecht depressief worden.

Dat er in de komende jaren veel gaat moeten veranderen op aarde, is geen nieuwtje, dat de politiek en de (bewust dom gehouden) massa daar nog niet van overtuigd is ook niet.

Mijn kinderen (nu 16 en 20 jaar) gaan al een hogere zeespiegel en de gevolgen daarvan meemaken. Misschien ook wel een schaarste aan grondstoffen, aan drinkbaar water, … en zijn zij het niet, dan zullen het toch zeker wel mijn kleinkinderen zijn.

Dus zet ik kleine stappen in de richting van het verminderen van mijn grote voetafdruk. Zoals deze :

  • Heel goed letten op niet nodige aankopen
  • Al een lange tijd een geen-reclame-sticker op de brievenbus (ook al denk ik dat ik me niet te snel laat beïnvloeden, soms deden die reclames me al eens naar een bepaalde winkel lopen om iets dat ik toch moest hebben) Hele bossen worden wekelijks bij het afval geworpen door al dat papier dat op die manier verkwist wordt.
  • De keukenrol vervangen door een ouderwetse maar oerdegelijke schotelvod (ik heb het bij ons moeder nooit anders geweten)
  • Weer stoffen zakdoeken gebruiken i.p.v. de papieren versie. Deze vintage-schonen vond ik zaterdag in de Kringwinkel :

IMG_8108

  • Al eens voor andere dingen ook gaan kringwinkelen (stof, naaigerief, wat doordeweekse glazen)
  • Zelf wasmiddel maken. Daar zat wel niet enkel een eco-gedachte achter, maar helaas ook een ouder wordende huid die de laatste tijd op veel dingen allergisch reageert. Meer dan zeepvlokken en water heb je voor dat wasmiddel niet nodig. Voor de witte was mag daar ook nog wat soda bij (niet in wasmachines met aluminium wastrommel), en voor een beter geurtje kan er ook wat etherische olie toegevoegd worden (bron : Art d’ Eco van Kelly Eeckhout en ‘tinternet’)

IMG_8113

  • Zelf shampoo maken : ook al om een allergische reden en om eindelijk eens van de hoofdjeuk af te geraken, bovenstaande cederolie zou daarbij moeten helpen (vanaf morgen test ik die)
  • Minder boeken kopen en weer naar de Bib gaan.
  • Water drinken van de kraan/herbruikbare flesjes meedoen voor onderweg. Daar heb ik lang over gedaan eer ik mezelf zover kreeg. Mocht ik in een oud huis wonen met oude leidingen, ik deed het nog altijd niet, ik wil nl geen loodvergiftiging. Het was eerlijk waar wennen, maar nu weet ik niet beter. Dit spaart niet alleen veel plastiekafval, het is ook stukken goedkoper. Bovendien moet ik ook niet meer sleuren met pakken van zes flessen in de supermarkt/naar mijn auto/uit mijn auto. Frisdranken zijn om het vele afval en om de gezondheid ook zo ongeveer verdwenen, al heeft de kroost soms nog wel eens een zwak moment.
  • Minder/geen vlees eten. Het ene gezinslid is het andere niet.
  • Zoveel mogelijk verpakkingen vermijden (altijd gaan winkelen met een tas/plastieken bak met oor zodat je geen plastiek zakken moet aanvaarden)

Natuurlijk doe ik nog veel te weinig om goed te zijn. Ik rijd ook nog veel te veel met de wagen (nadeel van in een dorp wonen, een redelijk eind van winkels, activiteiten voor de jeugd en bovendien slecht georganiseerd openbaar vervoer)

Een relatie hebben en toch nog altijd twee huishoudens er op na houden is ook allesbehalve ecologisch te noemen, maar daar komt ooit wel eens verandering in. Als we er uit geraken waar dat samengekomen huishouden zich dan wel zal bevinden 🙂

Weet je wat bovendien ook nog een bonus is aan eco-leven ? Je kan er een flink centje door besparen. Nu ben ik niet de persoon die een hoop geld najaagt. Buiten het veilige potje dat er nu is ben ik tevreden. Het fijne van de zaak is dat dat extra geld bij mij gemakkelijk terugvloeit naar de economie in de vorm van horecabezoek, eens een uitstap (ook al eens met de trein) Het goede leven zeg maar. Wie kan daar nu iets op tegen hebben ?

Dus eigenlijk, waar wacht u nog op om wat groener te gaan leven ?

En deel gerust in de commentaren de zaken waarmee u de planeet een stuk denkt te redden. Ik leer graag nog bij !