Goedkoop textiel

… Ik word er met de dag kwaaier om!

Dit weekend nog maar eens.

Nee, ik ben geen winkelstraat ingedoken. Ik was gewoon thuis en zelfs niet online aan het winkelen.

Onder het motto: “ik doe ondertussen anders geen kwaad” heb ik een hele namiddag zitten naaien.

Aanleiding was onrechtstreeks het “mama, we doen dit jaar toch weer mee met de rommelmarkt” van de dochter. Zij had nl ook wel wat goedkoop en duurder textiel in haar kast hangen die ze – shame on her – soms maar éénmaal had gedragen en wou dus van een deel af. Gelukkig met de belofte om nu eens eindelijk wat kwalitatief gerief in huis te halen en niet meer impulsief te shoppen.

Dat ik die mensen op de rommelmarkt wel een katoenen tote bag kon aansmeren dacht ik zo. In de hoop dat ze die later uiteraard nog veel zouden gebruiken i.p.v. plastieken zakjes te aanvaarden in een winkel.

Ik had daarvoor nog wel wat stof liggen en dus ging ik aan de slag.

Uiteindelijk rolden er 5 zakken vanonder mijn naaimachine en ik werkte daar een hele namiddag aan.

Bij de eerste deed ik nog de moeite om de hashtag te stikken als een echte (like a boss dus), de volgende zakjes liet ik door de dochter decoreren. Eéntje was zelfs op haar lijf geschreven 🙂

Ik had nog blauwe stof gesneden voor nog eens 7 zakjes maar ik vond de courage niet meer om ze die avond nog te naaien. Saai bandwerk immers!

En toen begon ik tegen de dochter over de prijs die ik wou vragen voor de zakken. €2 zei ik haar. Waarop ze meteen vol in protest ging want ze had zo een stoffen gevalletje immers een tijd geleden ook gekocht bij een kledingketen die zogezegd eco zou willen zijn voor €1,5.

fullsizeoutput_2033

My god. Anderhalve euro! Ik zag ze in Bangladesh al zitten zweten achter hun naaimachines tegen €0,20/uur.

Ik heb mijn zakjes natuurlijk té goed willen maken, maar dit zijn de stappen:

  • knippen: zak, twee draagriemen, tweemaal beleg waaronder de riemen vast zitten
  • riemen samenvouwen, overlocken met siersteek aan beide kanten
  • beleg onderaan overlocken
  • riemen en beleg vastspelden (2x per zak)
  • dit stikken, naar de juiste kant draaien en nog eens over stikken
  • zijnaden zak toe stikken met de overlock

En daar mag je dan geen €2 voor vragen 😦

Het is dat mijn stof uit de kringwinkel kwam, dat ik gratis werk en mijn naaimachines al betaald zijn. Ik zou dat niet erg mogen vinden. Maar ik vind dat verdorie WEL! erg!!!

En het drukt me nog veel erger op de feiten dat ze ginderachter in het zuiden dat elke fucking dag moeten doen gedurende een ellenlange werkdag en daar amper eten van kunnen kopen.

En alsof ik nog niet ambetant genoeg liep moest ik dus ook nog een zondag ‘rommelmarkten’ in de brandende zon op mijn oprit. Ik haat dat feit alleen al maar dan zijn er ook nog de potentïele kopers. Echt niets wil dat betalen. Je kan een bloesje/jurkje kwijt voor een schamele euro, mijn jeansjasje (amper gedragen, de dochters noemden dat mijn midlife-cristis-jasje) voor een flinke €2.

En dan zou ik €2 willen voor mijn zakken.

Ja, ja… in my dreams.

Eéntje is er verkocht aan een vrouw die de lelijkste glazen fruitschaal/slakom had gekocht bij een ander en die te zwaar vond om gewoon onder haar arm te dragen. Voor €1 wou ze die wel.

Ik heb haar die met ‘drama queen’ erop meegegeven en luidop gesupporterd dat de draagriemen net niet sterk genoeg waren om haar lelijke schaal in één stuk thuis te krijgen.

Uiteraard geraakte ons kraam niet uitverkocht maar nog ooit op de rommelmarkt staan, no way! Ongeveer alle bakken gingen per direct naar de garage met de bedoeling om er vandaag mee naar de kringwinkel te rijden.

Je krijgt daar dan wel niets meer voor je waren, maar daar worden de stukken ook hergebruikt, toch nog ietwat duurder verkocht en gaat die opbrengst naar sociale tewerkstelling.

IMG_20170613_105839

Wat een mooi zicht in mijn autokoffer bij terugkeer! Opgeruimd huis=opgeruimder hoofd!

Maar nu zit ik hier nog schoon met mijn tote-bags…

Liefhebbers?

De ‘vrawwnbond’**

**Vrouwenvereniging

Er was een tijd dat ons moeder bij de ‘vrawwnbond’ was, vroeger  KAV. Dat hield in dat er elke maand? een dame langs kwam met het ‘boekske’ en dat moeder naar het kerst/paasfeestje ging met haar zussen en dat er in de zomer elke week een avond gefietst werd in groep.

In mijn puberbrein was die vrouwenvereniging iets voor vrouwen die niets beter te doen hadden, leek me dat saai, oubollig, …

Mijn volwassen verstand weet nu dat onze moeder eigenlijk amper iets voor zichzelf deed. Ze was ofwel thuis, ofwel gingen we naar familie, en dus die occasionele keer ging ze alleen de deur uit.

Ik kan er bijna niet bij hoe ze dat moet volgehouden hebben. Een huishouden met 6 kinderen, een inwonende gehandicapte tante, geen hobby’s (of het zou het lezen van een bouquetreeks-romannetje moeten geweest zijn, welk ze professioneel wegmoffelde omdat ze daar een beetje beschaamd voor was)

Enfin, ik verdwaalde heel even.

Wat ik eigenlijk wou zeggen is dit :

Sinds kort ben ik lid van Femma. Ik kan me wel vinden in hun visie en de voorzitster is een toffe madam. Wat wil een mens nog meer.

Een folder bij een groenteboer in de streek hielp me over de streep. Ik zag een naaicursus staan en dat was al voldoende (ik ben duidelijk niet veeleisend). De lidkaart was snel online aangekocht en inschrijven voor de cursus kon ik daar ook al doen.

Een beetje teleurgesteld kreeg ik direct respons van de groepsverantwoordelijke dat de cursus al volzet was. Maar niet getreurd, een andere buurgemeente (in eigen dorp is er helaas niets) hield maandelijks een naaicafé. En ook de info avond ‘Start to organise’ werd daar gegeven (over organiseren en minimaliseren – een mens kan daar nooit genoeg over weten)

Dus ik, de vrouw die niet zoals mijn moeder genoeg heeft aan moederen en huishouden, trok er deze week tweemaal op uit. Op beide avonden leerde ik bij, ik kwam in een fijne groep terecht (variatie aan leeftijd), ik mag daar mijn thuisdialect ‘klapn’, de ervaren naaibegeleidsters doen het fantastisch. Kortom happy as Larry!

Ik, naar de ‘vrawwnbond’, wie had dat ooit gedacht?

Whereabouts (4)

Vrijwilligerswerk : Ik was maandag in Gent, dinsdag in Brugge en Oostwinkel, donderdag tweemaal in Gent en vrijdag nogmaals in Oostwinkel. Het is al hectischer geweest.

Dat ik maandag nog een tweede keer in Gent was en woensdagnamiddag ook heeft alles te zien met het feit dat ik ook nog taxi moeder ben voor grote dochter die examens had.

Ik ging dinsdagavond ook nog op een drafje naar de bib in eigen dorp om hoogstaande literatuur voor mijn student (al de tweede week op rij) zijnde Jommekesboeken (verstand op oneindig en lekker doorlezen tussendoor). Groot was mijn verbazing dat dit boek er ook was (in de grote bib in de naburige gemeente was het steeds uitgeleend) Ikke blij ! De eerste twee boeken van de schrijfster heb ik in mijn bezit en al heb ik moeten wennen aan dit derde boek, zinnen als diegene die ik hierbij post (Alsof …) maken dat ik steeds verder lees :

De naailes op woensdagmorgen : ik deed voor het eerst mijn daar gemaakte broek aan. Het is een dure geworden van minstens €100 aan ergernis. Al een geluk dat het couponnetje stof maar iets van een €5 kostte op het stoffenspectakel.

20160603_154151

Ik probeer nog altijd te vergeten dat iemand mij de dag nadien heeft gevraagd of ik mijn pyamabroek nog aanhad. 😦  #leukstenonkel

Tussendoor verdwaal ik ook wel eens online, en dit trok deze week mijn aandacht :

Screenshot_2016-05-25-17-22-50

Ik vind het toch zo jammer dat die buggy zo gepest en gediscrimineerd geweest is dat hij nooit mocht meespelen 🙂

Zaterdag had het lief schoenen nodig en hij wou die in Kuurne in het shoppingcenter kopen, dus spraken we daar af. Zijn we in winkelstraten/shoppingcentra, dan kunnen we geen boekenwinkel passeren zonder die binnen te gaan. We zijn in volle voorbereiding van een reis dus de reisgidsen kregen onze aandacht.

Natuurlijk waren er ook andere boeken. Voor de dummies onder u : eat this 🙂

20160604_152047

Ik vond zowaar gisterenavond in een bureauschuif nog een exemplaar van Spaans voor dummies op reis, ik wist helemaal niet meer dat ik dat ooit kocht, maar ik ga alvast de woordenschat nog doornemen vooraleer te vertrekken.

En ook gisteren maakte kleine dochter me attent op het feit dat ik beloofd had om naar een tweedehands kledingbeurs te gaan in een naburige gemeente. We deden dat – omdat het EINDELIJK nog eens mooi weer was – met de fiets. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat de mens die aan de straat zat te wachten, nog gekleed is geraakt.

20160605_150013

Dochterlief kocht alvast voor haarzelf een jurkje, ik kocht aardbeien onder de baan 🙂

20160605_153825

Ah ja, want die pasten perfect bij de zelfgemaakte lichte browny (met courgette i.p.v. boter – om mijn lijn en de veganistische dochter te plezieren) en een bolletje ijs.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Facebookgroepen

Toen ik in september aan een naaicursus begon zat ik direct met een naaihonger die in de les maar niet gestild werd.

Van collega naaisters kreeg ik al eens een tip over waar er gratis patronen te krijgen zijn, stoffenbeurzen, stoffenveilingen, … en dat je dat allemaal in een Facebookgroep kon vinden.

Natuurlijk wou ik meer informatie, natuurlijk wou ik die snel, natuurlijk doe ik graag eens een koopje. Dus … ik maakte me lid van een paar groepjes.

En ik heb het geweten. UREN kon ik blijven lezen ! Lang heeft dat echter niet geduurd. Nu ben ik nog altijd lid van de groepjes, maar hun meldingen staan op UIT !

Waarom ? Wel om het figuurlijk vingertje dat bijna bij elk bericht kwam te staan van de beheerders van de groep (en dat mocht niet en dat mocht niet) Om de hele reutemeteut aan creaties die me rond de oren vlogen en waar tig mensen zich dan verplicht voelden om een reactie bij te zetten. Mensen werden op die manier soms (onterecht) bejubeld, (onterecht) beledigd, noem het en het stond er. Maar vooral om het taalgebruik dat figuurlijk op mijn darmen werkte. Ik moest me al te vaak inhouden om in een reactie niet alle fouten te verbeteren.

Een voorbeeld :

Hoi allemaal ik wil evenme hart luchten met goed nieuws waar ik woon word er eindelijk een gratis naaicursus gegeven met naaimachine beschikaar 😊😊😊😊 kan me geluk niet op dit wil ik al zo lang nu nog hopen dat ik van een kennis een naaimachine mag over nemendan neem ik die mooi mee en kan ik die leren kennen wat ook handig is voor thuis als jullie nog beginners naaisels hebben hoor ik heb graag 😊😊😊

Leestekens ? Spelling ? ‘Me’ maag keert om bij zoveel zwets !

Dit is trouwens een berichtje van vandaag dat ik net zag passeren op weg naar de archiefkast met patronen van het groepje ‘Gratis naaipatronen’

Dat het niet allemaal kommer en kwel is in de naaigroepjes mag ook gezegd worden. Er staan wel degelijk goede, mooie en gemakkelijke patronen online. Ik blijf ze daar dus af en toe met een bezoek vereren.

Iemand zin in een Suzy jurk (Lotus) trouwens?

Ga dan hier maar eens kijken, ’t is ook gratis 🙂

patroon Suzy jurk

 

Het leven zoals het is/was

20160124_073756

Examentijd, helemaal NIET helaas wijlen, en vandaag puike resultaten (loon naar hard werken) tussen de 15/20 en 20/20 binnengekregen. #trots !

20160202_131232

Pussy wagon (dat staat er ECHT op bovenaan het handvat, niet leesbaar want slechte foto) @ AZ St-Jan Brugge. Ik kom daar de laatste tijd weer regelmatig (reeks bestralingen) met een zeer lieve madam. #dankbaar voor die ontmoetingen, #klotekankers !

IMG_8097

Eéntje om over te bloggen op mijn naaiblog : de Heidi-tas. #praten over kringloopstofjes en een jurk meekrijgen om te verknippen.

20160205_062755

Geen tea for two, maar ontbijt voor twee (kleine dochter en ik). Vintage ‘teljoren’, zelfgebakken brood (het donkere is voor mij het beste), elk zijn choco. De dochter gaat voor het commercieel product, ik voor zelfgemaakt. #nog eens met een mes in de pot gaan en dan aflikken