Verhuizen is een stiel

… en ik heb daar geen diploma van.

Zucht!

Toen de jongste half juli trots de sleutel in haar voordeur stak, zag ik het allemaal nog wel zitten. Klein huisje, (mooie) gordijnen, tafel, stoelen mee in de koop, de rest ging wel van een leien dakje lopen.

Niet dat ik in de vorige jaren nog geen (kleine) inboedels verhuisd had. Vijf koten en een co-housing voor de oudste, één kot voor de jongste. Ik dacht dus al een beetje een routine gevonden te hebben.

Wel, ik kan dus echt niet tellen hoeveel keer ik de Clio (LOL, ja, mijn verhuiswagen) gestart heb naar Brugge en hoeveel pokkedure parking ik betaald heb in het straatje in de binnenstad.

Onder het motto ‘alles kan beter’, heb ik voor maandag een bedrijfswagen gehuurd om de oudste te verhuizen naar Brussel. Niet dat de helling van dat leien dakje dan aanvaardbaar was…

De stappen:

  • Een online mailformulier invullen met aanvraag.
  • Bellen naar het bijhuis hier dichtbij of het echt niet mogelijk is om de camionette op zondagavond al te kunnen afhalen (op de hoofdzetel kan dat).
  • Bellen naar de hoofdzetel. Zei ik al dat ik een hekel aan bellen heb?
  • Bruno vragen of hij onder zijn baan van Ieper in de hoofdzetel de camionette kan halen.
  • Mailen met de firma i.v.m. betalingsgegevens, wanneer juist afhalen/terugbrengen, of Bruno zijn wagen op hun bedrijfsterrein mag laten,…
  • Nog maar eens mailen. A ja, Waze vertelt me dat dochterlief in een Lage emissiezone gaat wonen. Die camionette moet daarvoor dus geschikt zijn.
  • Nog eens mailen, want ik krijg wel een contract maar ze antwoorden niet op de praktische vragen die ik gesteld heb.

Enfin, het zou in orde moeten zijn. Zaterdagmorgen gaan ze bellen hoe laat de afhaling kan gebeuren (hopelijk niet om 8 uur, wij moeten nog naar een bruiloft op vrijdag). Zondagavond zou hier dus een camionette op de oprit moeten staan die we dan asap gaan laden, en maandag gaan wij in de file staan naar Brussel. 🙂

Hoera!

En dan wordt moeder in de komende weken (want ze zijn allebei nog veel thuis nu) kinderloos.

Oei 😦 mijn hoofd kan dat bij momenten niet goed vatten.

Mijn kinderen zijn bijna het huis uit…

Ik mag hopen uit de grond van mijn hart dat ze allebei hun thuis tot een warm nest kunnen maken.

 

 

33 reacties

  1. Op maandag 2 september verhuizen naar Brussel?? Je had een betere dag kunnen kiezen, ik hoop dat jullie niet te veel verkeershinder gaan hebben!
    Verhuizen, breek me de bek niet open, liever niet nog eens hier.
    Enfin, het komt wel goed lieve M, ik ga duimen, een goede vaart voor je dochter!! 😁

  2. Verstand op nul en vooruit met de verhuis. Een kruisje op de kalender zetten voor alweer een nieuwe mijlpaal in je leven, en dan oeverloos genieten van nieuwe (kinderloze) indrukken. Geen zorg, zij redden het wel.

  3. inderdaad een hele verandering (waar wij even nog niet aan toe zijn, weekje kamp met overnachting zorgde al voor heuse heimweetelefoons, ik denk niet dat er hier eentje op kot zal willen 😉 )

    • Dat kan nog veranderen tegen dat ze 18 is. Maar vermits jullie zo dicht tegen de stad wonen is thuis zijn ook lang niet een probleem. Van hieruit moest veel verder gependeld worden.

    • Ergens wel. Kilomeeeeeters vrijheid. En geen schoenen meer op de mat/de badkamer, een lege salontafel/lavabomeubel, … Ik begin er al de voordelen van in te zien.

  4. Een bijzonder moment. Ik had er op een gegeven moment nog maar eentje van de vijf thuis, maar nu weer twee. Tot dusver vind ik het eigenlijk best fijn als ze het huis uitgaan.

  5. Verhuizen is hel!
    Ik hoop het ook van harte, dat ze alle twee hun draai kunnen vinden en happy worden op de nieuwe stek.

Reacties zijn gesloten.