Het was pompen of verzuipen

… of een bezem leren besturen.

img_20190612_142407

We zijn vandaag 10 jaar later. Hier voorspelde ik het al. Hoeveel kon er toen op drie maanden tijd gebeuren zeg.

Moeilijke, harde, intense, met veel tranen, dito gevloek, vastlopen, vallen en opstaan, leerrijke, boeiende, en … -jaren.

Ik leerde een andere ik kennen, omdat ik de vorige niet eens graag zag, laat staan dat ik ze begreep. Ze leerde uit haar fouten, sloeg mea culpa’s naar de kroost toe en de familie die mee gekwetst werd.

Ik leerde ook andere mensen kennen, diegenen die mij voldoende vonden zoals ik was en gaandeweg leerde ik ook mezelf weer graag zien.

Ik leerde moederen als een wolvin en weende mee als de welpen gekwetst werden of als het verleden hun heden ook verstoorde.

Ik leerde graag zien met een te nemen of te laten mentaliteit, ik besef maar al te goed dat ik soms hard kan zijn.

Ik leerde ook tuinieren, de eetbare oogst op 1001 manieren verwerken, bricoleren, naaien, Spaans, West-Vlaams, met veel mensen omgaan die zorg nodig hadden, mijn wereld(visie) te verbreden …

Ik leerde het verleden kaderen, de echtgenoot begrijpen (zonder zijn daden goed te praten) en genoegen te nemen met het feit dat aan het verleden en het deel van de familie dat daarbij hoort, niets meer te veranderen valt.

En ik ben gelukkig geworden, en trots op de dochters, op wie ze geworden zijn als mens en op het warme nest dat we samen gecreëerd hebben.

Mijn dankbaarheid daarvoor gaat tot de duizendste macht naar al diegenen die er mee verantwoordelijk voor zijn. Ze verdienen een standbeeld!

 

 

 

 

Advertenties

30 comments

  1. Wat ben jij een prachtig en boeiend mens geworden! Soms is er een crisis nodig waardoor het daarna allemaal veel beter wordt. Heel erg als je daar door moet. Maar na een crisis ontstaat er meestal iets heel mooi. En wordt je een veel rijker persoon. Dat is bij jou zeker het geval. Je mag echt fier zijn op jezelf! 😘

  2. “Laten we het vreselijke verleden dat achter ons ligt, nooit vergeten, maar niet als een manier om ons op een negatieve wijze aan het verleden geketend te houden, maar eerder als een gelukkige herinnering aan hoe ver we zijn gekomen en hoeveel we hebben bereikt.”

    (Nelson Mandela)

  3. Ik heb even doorgeklikt naar dat andere blogje, en nu zit ik hier met tranen in mijn ogen. Ik ben een pakje jonger dan jij, denk ik, maar door een soortgelijk verhaal gekropen. Zonder trouw en zonder kinderen, dus ik kan me alleen maar voorstellen hoeveel zwaarder het voor jou geweest moet zijn. Ik ben nog steeds elke dag verbaasd, dat ik ook op een oprechte manier graag gezien kan worden. Ik hoop dat jij die verwondering ook ervaart, en dat hij je sterkt zoals hij mij sterkt. Je verwoordt het prachtig, respect!

    • Ik heb op mijn beurt doorgeklikt naar jou. Jij kon mijn dochter zijn!
      Iedereen verdient het om graag gezien te worden, dat is een levensmotor. Wij dus ook!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.