Wat leerde ik van wie?

Zingen: zomaar van mezelf, kort na mijn geboorte die stembanden geprobeerd en dat nog altijd te pas en te onpas doen.

Lezen en schrijven: van juf Lutgarde. Ik ga nooit vergeten hoe mijn wereld openging dat jaar. ‘Verdwijnen’ in een boek, heerlijk!

Knippen: van zuster Marietris (Marie-Thérèse) in de kleuterklas, 40+ jaar later wist de naailesjuf me te vertellen dat ik het al die jaren verkeerd deed. Hoe, de duim moet niet in dat grootste gat van de schaar. Mindblown!

De tafels van vermenigvuldiging: van ons vader, twee jaar voor mijn tijd, omdat hij altijd luidop oefende met zus.

De vierkantswortel: ergens in de lagere school vond nonkel Hervé dat ik dit moest kunnen.

Naaien: van Nicole en Katrien. Topvakwijven!

Frans: van de kleinkinderen van de buren (dochter was met een Fransman getrouwd) en op school natuurlijk.

Spaans: van ettelijke leerkrachten in het Kisp, de ene al beter dan de andere.

Engels: door muziek, een aantal vakleerkrachten en veel reizen naar Great-Britain en Ierland.

Fietsen: geen duidelijke herinnering van wie, gewoon tussen de hoop broers/zussen zeker?

Op stelten lopen: van ons vader. Rolschaatsen vond hij te gevaarlijk, maar stelten maken en ons daarop leren lopen mocht wel.

Rolschaatsen, dan toch, omdat we het in het eerste middelbaar moesten doen op sportdag: van een klasgenote.

Handdoeken opvouwen: van ons moeder.

Autorijden: van een lieve instructrice van de VAB. Ik kan het goed maar doe het met de tijd steeds minder graag.

Nee-zeggen: ik probeer autodidact te zijn, maar ben daar precies niet goed in.

Zonder remmingen vrijen (bloos): van Bruno. Merci schat!

Tuinieren: van de echtgenoot door te stelen met mijn ogen (ik mocht niet helpen, behalve als er een veld pompoenen moest geruimd worden, dan was het van moetens) en van mezelf door te volharden in de boosheid.

Een volledige boekhouding voeren: op het werk door de praktijk.

Relativeren en op mijn strepen staan: van het leven.

Met geld omgaan: van de notaris die de nalatenschap van de echtgenoot op de lange baan schoof en me meer dan een jaar met geblokkeerde rekeningen opzadelde. Ze deed me hiermee een gigantisch plezier, want ik kan nog altijd heel goed budgetteren.

Mama zijn: voorbeeld van thuis aangepast aan de huidige maatschappij en normen, work in progress, moeilijk ook, maar ik had het niet willen missen.

En jullie? Wat leerden jullie en van wie?

(Bericht 17/40 in het kader van #40dagenbloggen)

 

 

 

 

Advertenties

12 comments

  1. Een hoop dingen weet ik niet meer, maar wél hoe en van wie ik fietsen leerde. Dat was een hele moeilijke leerperiode, want mijn pa wou het mij wel leren maar ik had geen talent en hij kon niet zien. Dus moest ik op “stage” bij vrienden van mijn ouders, hun kinderen hebben mij leren fietsen.

  2. Fijn om te lezen. Zo leren we je weer een beetje beter kennen. Een moeilijke vraag, vind ik. Van goede leerkrachten sowieso, van thuis uit: zoals het niet moest, van schoonvader en de echtgenoot en best veel uit mezelf. 😉

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.