Tien jaar wees

Onwezenlijk!

Vier jaar nadat ons vader al veel te vroeg ging, lieten we moeder gaan.

Hoe laat je tot je doordringen dat de rots in de branding devalueert naar een zuchtje wind en het daarna helemaal windstil wordt?

We mochten met z’n allen haar sterfdag kiezen vermits haar hartslag en ademhaling er enkel nog waren d.m.v. een machine.

Een keuze die geen keuze was.

En toch maakten we ze. Rationeel. Want een dag later was de verjaardag van twee kleinkinderen, die zouden we toch niet nemen zeker?

Tegelijk blijven er mij van die dag details bij en is het grootste deel wazig.

Ik heb ’s morgens de jongste naar school gebracht, ben naar kantoor gegaan, ben niet langs de kliniek gegaan na het werk zoals vele dagen daarvoor, we moeten gegeten hebben ’s avonds, de kinderen werden naar de schoonouders gebracht en we waren met broers en zussen op een bepaald uur in de kliniek.

En dan allemaal rond haar bed. De ene zei nog iets, anderen zwegen. Ik pakte haar hand en dat moment moet zowat het meest eenzame (ondanks alle aanwezigen) van mijn leven geweest zijn.

Tegelijk heb ik in de minuten dat haar hart trager en trager sloeg de kracht gekregen om de komende maanden sterker te worden.

Gedaan met over me heen te laten lopen. Moeder mocht maar 71 worden, ik werd dat jaar 40. Stel dat we dezelfde levensverwachting hadden, dan zat ik al ferm over de helft. En dan ongelukkig blijven? Nee hoor.

Al wist ik toen nog niet dat de weg naar geluk er een kleine drie maanden later zou komen door een bruusk ongeluk.

Door het vrijwilligerswerk kom ik nog elke week in het gebouw waar we moeder lieten gaan. Het is ondertussen geen ziekenhuis meer, enkel nog een plek waar dokters consultaties houden en waar mensen komen revalideren.

Elke week denk ik in de oude trappenhal aan mijn ouders, alsof iets van hen daar nog in de lucht hangt.

img_20190312_190233

Na 10 jaar heeft het verdriet plaats gemaakt voor dankbaarheid en dierbare herinneringen. Al hebben dagen als vandaag nog wel een scherp kantje.

(Bericht 12/40 in het kader van #40dagenbloggen)

 

 

 

Advertenties

22 comments

  1. De dag waarop je wéét dat iemand die je graag ziet gaat sterven. Zo’n dag waar je door waadt, waarop het leven verder gaat zoals altijd, maar jij in die bubbel lijkt te zitten en toekijkt van achter glas. De geluiden bereiken je niet. Zeer, zeer bevreemdend.

    Op zo’n “jubileumdag” is het weer allemaal wat scherper. Maar tegelijk is dat goed: we denken aan hen, ze leven een klein beetje voort in ons.

    Heel, heel mooi geschreven. Dankjewel dat we dit mogen lezen.

  2. Ik krijg ijskoude rillingen over me heen als ik dit lees. De herinnering aan mijn moeder, die straks twee jaar wijlen zal zijn, komt naar boven. Het moment waarop de huisdokter ons (haar zonen) zegt dat ze ‘medisch uitgeprocedeerd’ is en dat langer ‘oplappen’ alleen maar meer lijden zal betekenen en dat we moesten beslissen waar de behandeling stopte.
    Je hebt het prachtig verwoord.

  3. Ontroerend stukje. Het doet me denken aan het sterven van mijn vader toen ik nog maar 29 was. Hij stierf vroeg, maar het was een verlossing na vier maanden kort maar onmenselijk lijden. Ook ik nam op dat moment een cruciale beslissing. Dat is wat het zien sterven van je ouder met je kan doen.
    Sterkte vandaag.

  4. Koud en warm krijg ik ervan bij het lezen. Alvast een warme virtuele knuffel en dat er vooral nog veel mooie dagen mogen volgen.

  5. Sommige dagen hebben een scherp kantje, dan mag het verdriet gerust weer even snijden. Gewoon al omdat het jammer is dat je niet kan tonen hoe het nu is. Omdat er toen kiemen geplant werden voor heel de metamorfose die je de afgelopen tien jaar doorging.
    Ik geef je virtueel een dikke knuffel!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.