Dit was 2018

Bloggen:

  • Er zijn momenten geweest van (te) véél schrijven met #40dagenbloggen, er is een moment geweest waar ik de handdoek in de ring gooide, en toch weer verder deed. Nog elke week stel ik mezelf de vraag voor wie of wat, want er passeren best wel periodes dat het hier opmerkelijk stil is. Maar altijd weer komen er vlagen van onweerstaanbare drang. 🙂
  • De voor wie-vraag is deels beantwoord door de vaste schare likers en reageerders, wie dan al die anderen zijn die voor 130000 weergaven hebben gezorgd is me een raadsel.
  • De meest gelezen stukjes zijn dit (over hoe wreed dementie kan zijn), dit (over altijd het gevoel hebben dat ik me moet verantwoorden) en dit (niet over vreemd gaan, wat velen waarschijnlijk dachten. Foei!)

Bricoleren:

  • Putteke de koude winter werden hier afsluitingen en kippenhokken afgebroken en vervangen door nieuwe. Op die manier werd het kippenpark moestuin en verhuisden de gevederden voor en achter de haag (ik moet nu nooit meer achter die haag gaan kijken om het onkruid weg te doen en de beestjes hebben in de zomer altijd een schaduwplek)
  • De vestiaire werd eindelijk degelijk ingericht. Na 22 jaar hier wonen mocht dat al eens.
  • Eindelijk maakte ik ook werk van mijn naaikamer. Wat een geluk dat jullie nu niet zien hoe hij er vandaag bij ligt. (insert schaamrood!)
  • De keuken werd ook aangepakt, na er al maanden ongelukkig over te lopen. De stoelen die ik eerst niet weg wou doen en onder mislukte (zelf genaaide) stoelhoezen zaten trokken op niets, de kasten stonden vuil. Ik ben nog elke dag blij dat het helemaal in orde kwam.
  • De update van de woonkamer kwam er ook. Meteen werd hier een mega grote schoonmaak gehouden en werden oude en nieuwe kasten helemaal ingericht.

De beestjes:

  • Er kwamen gewilde nieuwe  (de Brahma leefde niet lang) en zéér ongewilde.
  • Pinky ging naar de eeuwige kanarievelden.

 

De liefde:

  • Ooooo en Aaaaaaa. Ik zie mijne witkop nog altijd graag en ik heb een bleekblauw vermoeden dat dit wederzijds is.
  • Soms is het al eens moeilijk. Hij, wij, versus kroost. Wij versus samen wonen. Wij versus mijn rugzak verleden. Maar ’t is stil waar het nooit waait zeker?

De moestuin:

  • Zwijgt stil! Het was een regelrechte RAMP voor de tomaten. Zo’n zomer en amper ene kunnen eten wegens verkeerde grond in de serre (teveel compost/mest)
  • We aten wel bloemkolen, boontjes, courgettes, rucola, warmoes, sla, wortelen en straks ook nog witloof en bladkool.

Het milieu:

  • Meer dan ons best doen om op dat vlak goeie burgers te zijn kunnen we niet. Nu de nationale en internationale overheden nog!

Het verleden:

  • Het viel al eens uit de kast. Eén keer letterlijk toen een stenen fles after-shave van de echtgenoot van het hoogste schap van de badkamerkast viel (waarom stond dat daar nog eigenlijk?) en een gat in de lavabo maakte.
  • Een paar keer figuurlijk met foto’s van goeie herinneringen en pijnlijke om de crisis die eraan vooraf ging.
  • En er werd nog eens aan de boom geschud begin deze maand toen de kinderen hun grootvader gingen begraven.

Mobiliteit:

  • Nog véél te veel de auto, deels (vrijwilligerswerk) kan het niet anders.
  • Bus, tram en trein zijn sterk in opmars. Ik gebruik ondertussen al twee jaar een Buzzy pass, heb een Rail pass (lange trajecten) en een Key Card (tussen twee dichtbij stations)
  • De fiets: ik wou dat ik kon zeggen dat er ondertussen 10000km op de teller stonden. Helaas, het zal waarschijnlijk bijna de helft zijn maar de laatste kilometers zijn vooral door de dochter gereden.

Moeder de vrouw:

  • Ze runt nog steeds een vijfsterrenhotel, wasserij inbegrepen.
  • Nadat oudste een hele tijd geleden al besloot van eerst vegetarisch en dan veganistisch te eten, kreeg de jongste ook nog de diagnose van melk intolerant te zijn. Sjanse, we zijn al wat gewoon…
  • Jongste begon aan hogere studies en ging op kot.
  • Oudste begon aan nieuwe studies na een jaar werken. Het co-housing project beviel niet. Thuis is om meer dan één reden beter.

RAK:

  • Ik kende het letterwoord niet, maar probeer de praktijk wel toe te passen in het dagelijks leven. Alles om deze soms kille maatschappij wat warmer te maken.

Reizen:

  • In mei deden we een trainingsweekend, kwestie van een beetje voorbereid te zijn op de Pyreneeën over fietsen. Uiteraard was dat niet genoeg en ziek worden de week voor vertrek was ook niet voorzien.
  • Maar in juli maakte ik toch de reis van mijn leven. Hier kan je dat allemaal lezen.
  • Voor volgend jaar liggen tig pistes open. Lees: Bruno verandert om de vijf minuten van gedacht. Ik wil het liefst naar Ierland om daar een stuk van de Wild Atlantic way te gaan fietsen. Voorwaarde daarvoor is dat de moeder de vrouw van hierboven een tijd kan gemist worden (niet als ik stage heb hé, wie gaat mijn stagepakken wassen? Niet in de blok hé, wie gaat mijn ‘nerveuse breuken naar beneden’ opvangen?). ’t Is altijd iets met die koters. Zucht!

Volwassenen onderwijs:

  • Ik sloot in juni de Franse les af. Opfrissen al goed en wel, maar het feit dat ik in het tweede jaar moest starten (om overdag les te kunnen volgen) was allesbehalve uitdagend.
  • In september besloot ik om weer naar ‘Cultura y conversación’ te gaan, een achtste jaar Spaans.
  • De naailes bleef een constante. Ik volg ondertussen mijn vierde jaar.
  • Mijn fototoestel heeft ondertussen ook al wat minder geheimen. Een korte cursus maakte me op dat vlak ook wat wijzer.

Vrijwilligerswerk:

  • Ik kreeg er een collega bij, wat geen luxe is, want vroeger was ik de enige chauffeur in ons dorp.
  • Het zat me soms al eens hoog omwille van de patiënten en om wat er met patiënten en vrijwilligers gebeurt.

Wat kwam er niet:

  • Véél meer dan wat er wel kwam. Om privacyredenen, om het niet gezegd krijgen, om het moment dat weer voorbij ging vooraleer er tijd voor te hebben, …

Volgend jaar:

  • Is er meer, of minder. No stress! Ik zie wel.
Advertenties

17 comments

  1. Wie samen kan reizen, kan ook samen leven. Met de liefde zit het dus snor.
    En de rest: that’s (a blogger’s) life. Het leven is als het berijden van een fiets; om je evenwicht te houden, moet je in beweging blijven. En aan beweging ontbrak het je duidelijk niet.
    Kortom: goed bezig. Op naar 2019!

  2. Een heerlijkheid om te lezen. Ook heerlijk waren de tomaten van de plantjes die ik van je kreeg. Ze hebben het hier heel goed gedaan. Jammer dat dat bij jou niet het geval was. Breng ze volgend jaar gerust allemaal naar hier… 😉

  3. Toch een bewogen jaar achter de rug.
    Ik lees nog steeds graag mee! Dus ook in dit nieuwe jaar ben ik van de partij.
    Veel geluk, liefde, mooie momenten voor jullie samen en de kids, en uiteraard veel fietsplezier gewenst in 2019!!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.