En waar fietsten we dan wél?

Het originele plan zag er ongeveer zo uit:

fullsizeoutput_28ca

Al waren we al van gedacht veranderd met het einddoel, het zou niet Pamplona zijn maar weer Saint-Jean-Pied-De-Port.

Vanaf dag drie trokken we heel bewust de kaart van Baskenland. Groen Spanje, bosrijk Spanje, minder warm Spanje en ook regenachtig Spanje. Dat laatste hebben we geweten, terwijl het thuisfront kreunde onder de warmte zijn wij in Spanje tweemaal nat geweest tot op ons vel. Maar evengoed waren we weer zo goed als droog eens we aan ons hotel waren.

De verdere reis zag er ongeveer zo uit:

img_20180715_162045

(De kilometers kloppen niet met wat we werkelijk reden, we reden ook rond in steden, weken al eens van de weg af naar iets moois…)

Veel natuurgebieden, onderbroken met stadsbezoeken aan Tolosa en een dag San Sebastián. Langs de kust via Irún terug Frankrijk binnen om dan voorbij Bayonne terug de bossen in te duiken voor kilometers lang. Dat laatste zouden velen misschien saai vinden, maar ik werd de natuurgeluiden van vogels en krekels nooit beu. Zelfs de stukken dat we naast de autosnelweg reden werden die geluiden nooit overstemd.

Waar we konden stopten we onderweg bij iets moois of voor een koffie of iets lekkers. Niets moest, veel mocht, en dat is toch wel de essentie van vakantie. In de Landes deden we ook een hotel aan waar we in 2014 ook al eens waren. Charme in het kwadraat en een driegangenmenu voor €25 dat méér dan lekker was.

De voorlaatste dag fietsten we onze langste rit (107,37km), maar vermits alles nu vlak was, ging dat ook wel goed (al reed Bruno met motorstand ECO en moest ik een tandje hoger rijden, omdat hij ons tempo anders te traag vond). Niet dat ik daarna niet al vóór 9u ’s avonds lag te ronken, maar dat had dan weer alles te zien met teveel rum in mijn rum-rozijn-ijsdessert van die avond. Ik viel ongeveer in slaap op mijn fiets naar het hotel.

De laatste dag had ik zelfs niet eens meer het gevoel van gefietst te hebben. Afstanden wennen blijkbaar wel. Het was ook maar een 44km meer naar de rand van Bordeaux waar we onze fietsen moesten afgeven in een hotel om ze daarna weer naar huis te laten brengen.

We reden helemaal van de stad weg nog echt landelijk, met af en toe zicht op wijngaarden. De schrik om naar het grote Bordeaux te fietsen die ik had was compleet onterecht.

We sloten onze reis af met nog twee dagen Bordeaux van waaruit we dan weer de trein naar huis namen.

Vele mooie beelden van deze reis zitten in mijn hoofd en op de fotokaart van Bruno zijn fototoestel. Hier GSM-beelden posten zou een afbreuk zijn aan wat we zagen. Op Instagram (de laatste 20 foto’s staan hier nog) postte ik al eens iets anders dan wat Bruno vastlegde.

Eens Bruno zijn foto’s ook op mijn PC staan, kan ik daarmee aan de slag en dan post ik nog wel eens iets.

 

 

 

Advertenties

4 comments

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.