Topentertainment

Als je er voor bent tenminste…

Ik mag tegenwoordig van heel nabij ‘genieten’ van een man die we in ’t schoon Vlaams een ‘stoefer’ noemen (pocher, zich beter voordoend). Voor hem hebben ze het woord overdrijven uitgevonden denk ik.

bescheiden
http://www.videomoviles.com

Stel u daarbij ook een rijzige man voor met een stemgeluid als een klok.

Tientallen van de mooie villa’s die we passeren in de streek heeft hij toch wel eigenhandig gezet zeker. In die huizen wonen uiteraard héél belangrijke mensen (waar ik nog nooit van gehoord heb)

En daardoor hoort meneer bij de hogere klasse (zegt hij zelf). Hij kent alle goeie restaurants in de streek, maar weet vooral heel goed waar je Ribbetjes à volonté kunt krijgen voor een prijsje 🙂

Hij heeft ook heel Spanje al gezien want hij kent Lloret de Mar op z’n duim. Vooral dat ene hotel waar ze elk jaar tweemaal heen gaan en het cafeetje bij de Spanjaarden waar de pintjes goedkoop zijn en hij ’s middags geen eten moet hebben wegens een paar teveel op.

Zijn vrouw moest hem vroeger ook nooit vragen om een jurkje te kopen (of twee of drie) of om naar de kapper te gaan (het is waarschijnlijk normaal dat een vrouw dat wel moet doen) want hij kijkt uiteraard het liefst naar een mooie, verzorgde en goed gestylde vrouw (diezelfde vrouw die in het deurgat komt staan met tijgerlegging en bloemetjesbloes om hem uit te zwaaien zal dan waarschijnlijk de mâitresse zijn)

Een vrouw moet trouwens baas in huis zijn en de financiën goed kunnen beheren (het zal dus bij één jurkje blijven, vrees ik).

En eten dat die vent kan. Hij at vroeger elke dag 3kilo vlees en minstens 20 eieren, nu neemt hij er in Lloret aan het buffet maar 8 meer. Dat vindt zijn vrouw beter. Elke week minstens een kilo echte boter is ook de norm, er moet toch iemand de aardkloot verder opwarmen…

Ik kan u verzekeren dat met iemand naast je in de wagen die zo de hele tijd bezig is, dat minuten uren lijken te duren.

Hij gaat trouwens eens ter plekke gewoon verder op hetzelfde elan met leuke vragen aan de mensen als “hoeveel stempels staan er al op uw klantenkaart” (radiotherapie), en heb je wel je lidkaart mee, en kom erbij, het is hier zó gezellig, …

Ik hoorde vanmorgen een paar mensen zuchten toen hij naar het kamertje mocht en toen hij heel luid aan zijn terugweg naar de wachtzaal begon, zei er iemand “meneer de baron is daar weer”

Ik kon helaas niets anders dan bevestigend antwoorden op zijn vraag “gade gij mee mè mij meske”

Al had ik toch graag geweigerd.

(Bericht 38/40 in het kader van #40dagenbloggen)

 

Advertenties

26 comments

  1. Hahaha! Hij heet toch niet Jos, want dan is het mijn man zijn nonkel! Elk verhaal moet je niet met een korrel, maar met een kilo zout nemen.
    Je hebt ‘jouw’ exemplaar alvast heerlijk sappig beschreven. 😉

  2. Gedachten op nul en af en toe eens bevestigend “hmm-en”… meer verwacht hij waarschijnlijk toch niet van jou. Hij hoort waarschijnlijk zichzelf het liefste bezig. En de radio in de auto stiekem een tikje luider…
    Wij zijn zo bevriend met een koppel en hoe ouder de man wordt, hoe harder dat hij dat krijgt. Waar we dat vroeger nog konden vergeten tussen al het andere gebabbel ergert ons dat meer en meer. Jammer eigenlijk want het klikte altijd goed maar eerlijk, soms heb ik er gewoon GEEN goesting meer in. Maar dat zijn dan weer de contacten die je kiest… volhouden dus voor jou!

  3. Misschien is het zijn manier om met de hele situatie om te gaan. Dan hoeft hij niet na te denken…
    En alleszins leuk om te lezen 😉

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.