Foutjes in de programmatie

Voor diegenen die me gisteren nog niet heel goed kenden, geef ik ook nog het volgende mee:

Ik heb een beetje tics en rituelen. Het beheerst mijn leven niet (gelukkig) en ik kan heel goed om mezelf lachen in dat verband.

Wat voorbeelden:

  • Ik ben nogal van de gevoelige wat kleur betreft. Een kledingstuk kan onmogelijk met twee verschillende kleuren wasspelden aan de draad, diezelfde spelden liggen in een bakje met vakken redelijk per kleur gesorteerd. Ik begin trouwens altijd met de gele wasspelden, dat zal mijn zonnige natuur wel zijn 🙂
  • Kleur komt ook terug in huis. Zo liggen op onze sofa in de winter drie dekentjes. Een beige, een bruin en een donkerrood. Dat laatste past niet bij de kleur van de sofa, dus dat gebruik ik zelden (deze week uitzonderlijk wel gezien de jongste griep heeft en de andere twee in gebruik heeft)
  • Ik ben de enige in huis die een handdoek kan plooien zoals het (voor mij) hoort. In twee, nogmaals in twee en dan een mooi vierkant pakketje voor de kleine handdoeken. De badlakens worden bij de laatste stap in drie gevouwen en mooi rechthoekig in de kast gelegd. Met de rug naar voor, dat spreekt (anders is dat toch niet netjes?) En dan gestreept in de kast leggen. Pfff het is me wat met mij.

fullsizeoutput_28f1

  • Ik foeter nogal eens op de kroost omdat ze de tafel als een zelfafruimend iets zien. De vraag of de vaatwasser weer niet open kon ontsnapt al vaak eens uit mijn mond. Tegelijk is er weer maar ene die die vaatwasser goed kan inruimen. Met goed gelijk aan optimaal en er altijd nog iets extra bij krijgen. Niet zelden worden koppen of borden door mij dus van plaats gewisseld als iemand anders toch eens moeite heeft gedaan. (doe maar eens goed voor zo’n moeder nietwaar?)
  • Hetzelfde met koffiekoppen in de kast plaatsen. Door de jaren heen zijn die al lang niet allemaal meer uniform van vorm, maar ik plaats ze wel altijd op dezelfde manier in de kast. De kinders en het lief kunnen dat, uiteraard, niet.

fullsizeoutput_28fa

  • Mijn pantoffels (ja, ik ben een pantoffelheldin. In de winter gesloten muiltjes, in de zomer tenen bloot) staan naast mijn bed binnen het vierkant van een vloertegel. Het is dat ik anders nog slechter zal slapen waarschijnlijk.
  • Ik draag standaard mijn eigen heilige drievuldigheid rond mijn nek. Mijn kindjes en ik. Een Keltisch symbool dat ik deze betekenis gaf. Ik val ook in slaap met dit in mijn handen.
  • Als ik blogberichten vooruit plan (wat niet vaak gebeurt, maar nu met die 40 dagen wel), dan worden die standaard om 6u16 geprogrammeerd. Uiteraard zit daar wat marketing achter (de vroege ontwakers mogen al wat leesvoer hebben) maar nog meer is die 16 belangrijk, want dat is een cijfer dat mij al jarenlang achtervolgt.
  • Vroeger, ergens in het krijt, lag er op onze (gedeelde) kamer een tapijtje met Sneeuwwitje en de 7 dwergen. Een tapijt met friezels (hoe noem je dat in het Nederlands eigenlijk?) aan. Elke avond moesten die allemaal netjes liggen uiteraard. Voor mij dus nooit zo’n tapijten meer, de autist in mij slaat daarvan hopeloos in de knoop.

Gelukkig zit er nog geen ‘als mijn lief en ik vrijen gebeurt dat altijd in deze volgorde:’ Deze spanning kan ik gelukkig nog heel goed aan 😍

Wie nu zou denken dat al die ‘effenleggerij’ zou leiden tot een huis dat tot in de perfectie opgeruimd is, helaas 😦

Er liggen hier op een aantal plaatsen nestjes die wel eens opgeruimd worden maar altijd weer wonderlijk vermenigvuldigen. Geen idee hoe zoiets kan eigenlijk …

(bericht 3/40 in het kader van #40dagenbloggen)

 

 

Advertenties

41 comments

  1. Iedereen heeft recht op een paar afwijkingen! De jouwe zijn zelfs herkenbaar. Dat van die wasknijpers bijvoorbeeld, en ik let er dan ook nog op dat er geen roze knijpers op de kleren van mijn man zitten. Ach ja, zot zijn doet geen zeer… 🙂

  2. Ongelooflijk, dat met die handdoeken: ik vouw ze exact op dezelfde manier, zowel de grote als de kleine. Ook bij het stapelen wissel ik de kleuren af. Het gedoe met de kopjes herken ik ook, Ik heb ze in drie kleuren. Ze moeten in stapeltjes van 3 kleuren staan. Ach ja, hier en daar een beetje neuroot kan geen kwaad zeker?

  3. Haha, mijn zus doet dat ook met haar pantoffels. Vreemd vind ik dat ;-). Mijn handdoeken plooi ik dan wel op dezelfde manier als jij, maar ze liggen niet zo mooi gestapeld in de kast. Al heb ik ongetwijfeld ook tics, die maken het net interessant 😉

  4. Zó herkenbaar !
    Bij het terug leggen van de handdoeken gaan de verse onderop, zodat alles altijd gelijkmatig gebruikt wordt…..
    En de mokken terug in de kast: eerst die er staan naar voren halen en de propere achteraan bijvullen.

  5. Jawadde! Ik ben een even grote ramp als jouw kinderen en lief, vrees ik… Bij mij is ‘t: als het er in ligt en de kast kan nog toe, is ’t goed.
    Dat van dat cijfer 16, daar ben ik ook eens benieuwd naar!

    • Nee hoor, vele dingen zijn gewoontes geworden en vallen dus gewoon binnen de routine.
      Die Keltische symbolen kunnen mij ook bekoren. Ik heb nogal wat Sterling silver meegebracht van diverse reizen.

  6. Hahahaha héérlijk, en zo zie je maar, heeft iedereen van die ‘rare trekjes’. Franjes, eventueel? Ik plooi mijn handdoeken op naargelang ze in de kast passen.. En ik heb maximum twee gelijke handdoeken, de rest is allemaal ander merk, andere kleur… Vanalles dooreen. Chaos I know 😀

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.