Het requiem van Mozart

Wie hier nu wil lezen over klassieke muziek is eraan voor de moeite.

Dat ik hier de laatste foto’s had gemaakt van ons konijn, was het verste van mijn gedachten.

Is hij dood dan? Wel we weten het niet en die onzekerheid knaagt al een hele week aan mijn maag.

Feit is dat ik al een aantal keren zijn domein ben afgelopen om mogelijke ontsnappingspistes te vinden, maar die zijn er niet. Wel zijn er twee enorme pijpen (hij deed graag van grondverzet) waarin hij vaak underground ging. Ik heb ze een stuk opengelegd en dan nog verder met een stok gepeild maar geen Mozart te zien.

Ik had het eerst niet door dat hij er niet meer was. Maandag was ik weinig thuis en het viel me pas dinsdag op dat de groenten die ik over het hek gegooid had amper waren geminderd (de kip eet daar niet zoveel van)

De buurvrouw opperde: “gepakt door een roofvogel” wat ik weinig plausibel vind voor zo’n zwaar konijn. Mensen in het vrijwilligerswerk spreken van acuut sterven aan nierfalen bij zo’n konijnen (volgens de dierenarts van hun zoon die ook zo’n langoren heeft) en dan zou hij gewoon onder de grond gebleven zijn.

Het ergste van al is dat zijn baasje (oudste dochter) nog niet op de hoogte is. Hoe graag ik het ook wou laten weten, de jongste vroeg om dat niet te doen omdat ze dan alleen triestig zit te wezen op haar kotje.

Op het moment dat dit online komt ben ik ongeveer de boodschap aan het brengen. Ik zie daar waarlijk tegenop.

Hij had namelijk een bijzonder plaatsje in allemaal onze harten veroverd.

 

 

Advertenties

15 comments

  1. Ik weet waar je door moet… het konijn van mijn dochter ging ook ooit dood en ik wist niet wat ik met het kadaver moest. Ik heb het in een opwelling in de vaart gegooid… zomaar… ik was bang voor haar ontsteltenis als ze zou thuiskomen – verder dacht ik toen niet na. Ik heb nog gezegd ‘rust zacht vriend, salut’ op het moment dat ik hem in het water smeet.
    Mijn dochter heeft het mij nooit vergeven. Ze had toch liever gehad dat we hem hadden begraven in een hoekje in de tuin met een kleine afscheidsceremonie. Dat kwam toen helemaal niet in mij op. Ik wou haar alleen maar sparen.
    Het spijt me zo. Shame on me.
    Ik wil maar zeggen… ik hoop dat jij dat beter doet dan mij.

  2. Dit is wel heel triest: niet weten wat er met je konijn gebeurd is.
    Roofvogels die zo’n groot konijn meenemen, komen in Nederland niet voor.
    Mozart is nu in de konijnenhemel waar het gras altijd groen is…
    Ook een konijn kun je hard missen!

  3. Moh… wat triest. 😦
    Ergens hoop ik toch nog dat jullie hem vinden, zodat er toch nog afscheid kan genomen worden. Zo’n nijn in de tuin, je hecht je daar toch aan…

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.