Gedaan met de luxe

Vroeger kwam bij mij (te pas of te onpas) het rode leger langs. Ik hing er ook wel eens de rode vlag voor uit, van moetens, een mens doet zo’n dingen nu eenmaal niet van harte.

Maar ik ben een vrouw en dan is het normaal dat er een paar dagen van de maand ‘verhormoond’ worden.

Op mijn dertiende had ik het al vlaggen, middenin de paasexamens van het eerste middelbaar (die keer dat ik 97% haalde voor wiskunde en 59% voor biologie, twee vakken door dezelfde leraar onderwezen)

Ik had echt geen kaas gegeten van biologie, bewijze ook het weinige dat ik wist van wat mijn lijf daar durfde te doen.

Maar ik doorstond al die jaren, er was immers geen keuze.

In de jaren negentig, ten tijde van tig vruchtbaarheidsbehandelingen, waren menstruatiedagen vaak tranen om een lege buik, temidden de andere heldere soort.

Alle andere jaren was het gewoon deel van het leven.

De laatste jaren beslist mijn lijf anders en vallen hier nog amper (rode) tranen.

Al een geluk, want al die tijd vonden onze beleidsmakers dat menstrueren boven de stand was, getuige de luxe-belasting die op maandverband en tampons van toepassing was.

Dat ze dat gaan veranderen zegden ze vandaag in het nieuws. Niets voor tijd zeg ik dan.

Mogen alle vrouwen nu een collectieve schuldvordering indienen voor alles wat ze al die jaren teveel hebben betaald?

Ik zeg maar wat: €X per maand  x 12 maanden x gemiddeld 38 jaar en daar dan (als we de huidige BTW-tarieven nemen) 15% op.

Volgens mij konden wij daar al eens goed van gaan eten.

Luxueus.

In een sterrenrestaurant.

Advertenties

26 gedachtes over “Gedaan met de luxe

  1. De dag dat ik minister van Financiën word (en die kans is héél groot!), hef ik 200% BTW op rookwaren en op sterke drank. Het is maar al te makkelijk om op dagelijks noodzakelijke dingen ‘luxetaks’ te heffen…

  2. Er zijn nog tal van noodzakelijke producten waarop onterecht te hoge BTW-tarieven van toepassing zijn. Deze ene maatregel is zodoende ronduit een doekje voor het bloeden.

  3. Het laatste boek dat ik kocht en las is:
    “Mooi rood is niet lelijk”
    van Paula Krachten.
    Zij verzamelde 25 jaar informatie over het wereldwijde menstruatietaboe.

    Jouw blog maakt dat ik het nog maar eens ga lezen.

    Veel is ongelijk, zelfs oneerlijk verdeeld tussen vrouwen en mannen.

    Vriendelijke groet,

  4. En gij denkt dat Always en consoorten dan niet netjes hun prijzen gaan optrekken zodat de consument alsnog veels te veel betaalt? Of ben ik nu te pessimistisch 😀

    • Volgens mij gaat de prijs niet zakken, wat impliceert dat ze weer meer in hun zakken gaan kunnen steken. Ik ben zelfs zo vrij geweest om een foto te nemen van het prijsetiket in mijn vaste winkel om dat onder hun neus te kunnen steken als ze de prijs niet met 15% verminderen.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s