“We will remember them”

Al jaren klinkt bovenstaande titel onder de Menenpoort in Ieper bij het dagelijks herdenkingsmoment van de (te) vele gesneuvelden in WO1.

Dit weekend wordt de slag bij Passendale herdacht. Honderd jaar later maar allesbehalve vergeten. En dat willen de Britten XXL in de verf zetten.

Het was me wat deze week in Ieper. Samen met een immens arsenaal aan materiaal dat op de Grote Markt werd opgesteld (podium, cameramateriaal, verlichting,…), kwamen ook de wildste geruchten op gang.

Het mocht allemaal niet te luid gezegd worden, maar Bono zou komen en Adèle ook al. Prinses Kate en prins William komen al zeker, ons koningspaar ook en samen met hen een batterij aan veiligheidsmensen, ter hunne bescherming en om terreur op tijd te kunnen verijdelen.

Wij gingen gisteren naar de generale repetitie en waren onder de indruk!

Geen Bono, geen Adèle maar wel een Dame Helen Mirren, een uitgebreid militair orkest, een groot koor, solozangers, acteurs en een lichtspel om U tegen te zeggen.

Toen we enkele weken in Tours naar het lichtspektakel aan het kijken waren geprojecteerd op de kathedraal, zei Bruno nog dat het toch wel prachtig zou zijn mochten ze zoiets ook eens doen met de Lakenhalle van Ieper en kijk, zijn wens werd werkelijkheid!

En hoe! Een deel van wat op het podium gebeurde werd erop weergegeven met lichteffecten en ondersteund door goeie muziek. Meer kon hij denk ik niet verwachten!

Toen we er pas waren (rond 20u en het begon allemaal maar om 21u40) was ik wat verveeld om het feit dat we zo lang moesten rechtstaan, maar het was allemaal de moeite waard. Een schoonheidsfoutje niet te na gesproken, zoals de finale nog eens overdoen omdat beeld en klank niet synchroon verliepen. Alles werd immers al professioneel gefilmd.

Vanavond is het voor echt, en niemand hoeft dat te missen want het wordt ook uitgezonden op BBC two.

Een aanrader!

Advertenties

Oewist**?

**Hoe gaat het?

Puur uit gewoonte zou ik willen antwoorden: “goed”, al zegt mijn lijf anders.

Niet het hele lijf, het bovenste deel is al erg genoeg om voor veel ellende te zorgen. Ellende zoals in helse hoofdpijnen (niet te vergelijken met de ‘gewone’ migraine die me soms overvalt) vergezeld van instant misselijkheid en overmatig zweten (en toch maar een lichaamstemperatuur van 35,9°)

Pijn die zomaar direct begon (niet het zeurderige pijntje dat opbouwt naar meer) gelijk waar ik was en die me heel angstig maakte.

Angstig en kwaad omdat mijn dagen op die manier voorbij gingen liggend in een donkere kamer wegens niet tot meer in staat. Het was zo erg dat ik de laatste aanval zelfs verzweeg voor de jongste want die begon ook danig te panikeren.

Die laatste aanval dateert gelukkig al van zaterdagavond en de hele nacht zijn alle doemscenario’s de revue gepasseerd. Datzelfde zere hoofd had al uitgemaakt dat ik een tumor had. Ik zag mezelf al liggen onder scanners, met geschoren hoofd en een naad op mijn schedel, hypochonder die ik ben. (Teveel gezien in het vrijwilligerswerk vrees ik)

Enfin, ik ben toch bang genoeg geweest om gisterenmorgen maar meteen richting huisarts te gaan. Na neus-keel-oor-controle en wat neurologische testjes met de ogen toe werd de boosdoener gevonden in mijn bloeddruk. Een flinke 16/10!

En dus ging de dokter aan het schrijven, betaalde ik en trok ik richting apotheek.

Want zo werkt de traditionele geneeskunde vaak. We behandelen symptomen, naar een oorzaak peilen – ik zeg maar iets, mijn bloed prikken bvb – is blijkbaar teveel gevraagd.

Al een geluk dat er een zweefteeftrekje in mezelf zit :-). Waardoor ik bij thuiskomst direct die andere genezer raadpleegde. Na mijn probleem gemaild te hebben en hij tijd had in de namiddag, ging hij direct met mij aan de slag. Daar wordt eerst aan oorzaken gewerkt, dus wordt er heel wat doorgesproken. Hij bracht mijn symptomen direct in verband met hormonen, vroeg dus uitgebreid naar mijn cyclus, anticonceptie,…

Ietwat al te gemakkelijk vroeg hij of mijn huisarts van de oude stempel was (dat is hij) om er dan maar achterna te gooien dat ik beter mijn spiraal laat verwijderen en aan de kalendermethode ga. Oude stempel? Wie? Er kwam net geen stoom uit mijn oren, en dat heeft de arme man geweten!

Enfin, eerst maar uitzoeken of mijn lijf zowieso die spiraal nog nodig heeft, ik ben nl voor mijn tijd oud door de vele hormonen die gebruikt zijn om mijn kinderen op deze wereld te krijgen.

Ik zou bijna zeggen dat mijn bloeddruk, door me kwaad te maken in zijn kalendermethode-optie, ongekende hoogte moet hebben bereikt tijdens de naalden sessie. Maar integendeel koelde mijn lichaam weer in golven af door de letterlijke koude rillingen die van boven naar beneden door mijn lijf stroomden en liep ik bijna op wolkjes buiten.

Vreemd gegeven die alternatieve boel!

En nu moet ik een nieuwe afspraak maken met mijn huisarts. Ik heb er moeite mee om een man die zo ver heeft gestudeerd en minstens 30 jaar ervaring heeft de les te spellen en te vragen om mijn bloed te nemen. Wie ben ik trouwens, simpel huisvrouwke met een beetje boerenverstand…

Het zal dus een omweg worden, ik ben immers ook patiënt van zijn dochter 🙂

Gehoord op reis

Met stip op nummer 1:

“Let op wi ier” — mijn immer beschermend lief dat me waarschuwt voor een obstakel op onze fietsweg.

En dan nog deze:

  • “Bonjour” — Fransen groeten iedereen. Kunnen we dat hier ook niet weer invoeren?
  • Diverse vogelgeluiden — de Loire is op veel plaatsen erg breed (en ondiep) met vaak eilandjes in de rivier die al even vaak broedplaatsen zijn voor vogels. Het zicht was trouwens even mooi als de geluiden.
  • “Si” i.p.v. oui — door mij uitgesproken. Dat komt ervan als je 7 jaar Spaans volgt.
  • “Is’t wel ‘juuffrouw'” — Bruno die mijn goedkeuring vraagt over iets. Ja zeker… als hij geen mevrouw van mij wil maken 🙂
  • “Oo dennenboowm, Oo dennenboowm” — De Nederlandse familie verlaat in alle vroegte het hotel (met opgevouwen sleurhutje en frigobox) en de kinderen zien de naaldboom op het binnenplein. Ik vond die wekker zo charmant dat ik dan maar heb meegezongen.
  • “Alpha, papa, tango, het is tijd om op te staan” — De woorden die de zeveraar die naast me sliep in mijn oren toeterde. Allerminst charmant, en dat heeft hij geweten!
  • Diverse weeklanken van de jongste die op reis was naar Noorwegen. Van overgeven op de bus, afgekeurde wandelschoenen (ze gingen er prompt nieuwe kopen, de rekening volgt) een te dunne slaapzak, bijna van haar stokken gaan op de eerste wandeltocht tot een serieuze val doen waardoor ze nu van bil tot enkel bont en blauw staat.
  • “Een nieuwe zatte” — Bruno steekt zijn koffietas uit naar de B&B uitbater nadat hij er per ongeluk melk in heeft gedaan. Zou je het geloven, die man begreep West-Vlaams. Ik deed het net niet in mijn broek!
  • Gesnurk — soms wel eens maal twee! Slapen met het raam open kan gevolgen hebben. Die van naast/boven/onder ons mocht zijn kettingzaag eens van olie voorzien me dunkt!
  • Regen — op mijn fietshelm, op de weg, op het hoteldak. De eerste druppels konden we nog weglachen na de hitte van de dagen ervoor. Eens doornat was de pret snel over.
  • Muziek — Jongeren die speelden om een centje te verdienen op een lokaal marktje. We waren gepakt van het meisje dat accordeon speelde. Orgelmuziek in de kathedraal van Orleans.
  • Lawaai — Hetgeen uit de boxen kwam van een pop-up bar aan de rand van de Loire, de plaats waar het ’s avonds verzamelen geblazen was voor mensen van alle pluimage.

Ik ga op reis en ik breng mee

  • Een steeds groter wordende degout aan autorijden. Al was het dit jaar niet ver, het was ver genoeg om weer met momenten ongenietbaar te zijn voor mijn schat.
  • Twee nieuwe autobanden. Mag ik de nachtmerrie van op de snelweg een klapband te krijgen nu verticaal klasseren? Ja toch hé?
  • Een vakantiehuisje (I wish)

IMG_20170707_104753-EFFECTS

  • Beelden van kerken en kathedralen. In Tours was er een lichtspektakel (doen ze op 24 plaatsen in Frankrijk). Ik mag dan geen kerkganger zijn, zelden passeer ik op reis een kerk/kapel/kathedraal zonder er binnen te gaan.
  • Een hoeveelheid insectenbeten. Thuis zijn die beesten gedresseerd, elders krijg ik dat nooit onder controle.
  • Veel herinneringen aan zicht op water en reflecties erin, en dat begon al in Ieper:
  • Een groter getal op de fietskilometerteller, al had dat nog groter mogen zijn.
  • Blijheid tot een onbeperkte macht om mijn eigen kleine kamertje(s) thuis. Die Fransen en hun sanitair. Zucht!
fullsizeoutput_2393

Dit exemplaar had wél nog een bril en er was zelfs zeep. Wow!

  • (Moes)tuingoals. Zoals in welke boom is dit die zo mooi bloeit (Ik wil, ik wil!) en die groensels in vierkantjes (al mogen ze de buxus houden natuurlijk)
  • Véél liefde voor een geduldig lief. Duusd keer mijn sleutels kwijt, kibbelen over de weg, zagen over zijn kledij,… Sorry schat, ik ben soms een heksenvel, ik weet het 😦
  • Goesting in véél groenten. Schandalig gewoon hoe weinig je er soms op je bord krijgt!
  • De belachelijke gedachte dat het lief twee super fototoestellen bij had en dat ik tegelijk foto’s aan het maken was met de smartphone. Ik nam dan ook andere beelden dan hem natuurlijk. Geen grijs haar op zijn hoofd dat er zou aan denken om een WC op beeld te brengen of belachelijke taal zoals hieronder:

fullsizeoutput_2399

  • Veel meer beelden in mijn hoofd die niemand me nog afneemt en een gevoel van content zijn met mekaar.

 

We hebben het toch maar weer gehad!

 

En we hebben een winnaar!

Terug zijnde van vakantie heb ik eerst nog dit af te handelen:

BULLET JOURNAL De handleiding gaat naar:fullsizeoutput_237f

En dat komt goed uit vermits Els hier ook al zei dat ze interesse had.

Spreken we af in Gent voor de overdracht? Mail me eens aub.

eilish1969@hotmail.com