Eindelijk duidelijkheid

Het werd zowat tijd!

Kleine dochter gaat met Kazou naar Noorwegen (wandelvakantie). Niets waar u wakker van ligt allicht, maar ik dus wel (maler die ik ben). De info brochure staat vol onduidelijkheden. Zo was er het niet onbelangrijke feit dat men sprak van een dagrugzak en van de ‘grote bagage’ die op de camping bleef en tegelijkertijd stond bij het item ‘wat is een goede rugzak’ dat alle bagage de volledige wandeltochten moest gedragen worden. Wat dan impliceerde dat er een grote rugzak vandoen was uiteraard. Op de site stond bij bagage echter ook een gewone reistas.

Ik mailde daar al anderhalve week geleden voor naar één van de moni’s. Die antwoordde niet (waarschijnlijk student en nog examens). Vorig weekend mailde ik via de site. Daar vond men het ook niet nodig om extra info te verschaffen. Uiteindelijk belde ik naar het lokaal CM-kantoor waar men mij verbond met Kazou. De dame aan de telefoon deed een beetje smalend tegen mij. Zo van “je gaat toch niet op stapvakantie met een Samsonite-valies”, waarop ik nog eens (een beetje on-)vriendelijk herhaalde dat er onduidelijkheid was over het feit of alle bagage de hele reis op de rug moet getorst worden.

En ‘praise the lord’, ze werden wakker. Onderstaande mail vond ik een uur later al in mijn mailbox:

Je Kazouvakantie naar Noorwegen
kazou.mvl@cm.be
 
Dit bericht is verzonden met hoge urgentie.
Advertenties

Ik bujo, jij bujot, wij bujo-en?

(Bujo=bullet journal)

Als het van Kelly Deriemaeker afhangt, dan is dat zo.

Toen ze op Instagram voor het eerst over haar haar nieuwe boek sprak, vroeg ik een recensie exemplaar aan. Niet dat ik dacht dat een klein bloggerke als ik dat zou krijgen. Maar toch viel ik in de prijzen.

Toen het pakje toekwam was ik in eerste instantie positief verbaasd om twee boeken te krijgen (de handleiding en een lege Bujo) maar eveneens niet zo tevreden met het uitzicht van die boeken.

Maar kijk, ik moest bij de essentie blijven. Het ging hem immers om de inhoud en die leek prettig vorm gegeven.

Dus daar verdiepte ik me dan maar in gedurende enkele wachttijden in het vrijwilligerswerk. En het sleepte me wel mee. Ik wou wel eens weten waarom een mens levend in digitale tijden, iets simpels als een boekje en een pen ter hand zou nemen.

En dat terwijl ik naarstig hetzelfde deed. Trefwoorden en verwijspagina’s krabbelen in een oude agenda. Zo digitaal ben ik blijkbaar toch ook niet 🙂

Dat een Bullet Journal bijhouden een hype is, daar kan je niet omheen. Er draait bovendien een hele commercie rond aan boekjes, schrijfgerief, stempels, washi tape, …

En laat ik het nu niet zo erg voor hypes en commercie hebben.

Gelukkig is het wel voldoende dat je een boekje neemt (en dat hoeft geen duur te zijn) en een simpele pen, en daarmee zou je dan je leven georganiseerder maken.

En dat laatste klinkt goed in het leven van een chaoot

Ik mag dan een niet voor geld werkende mens zijn met veel vrije tijd, er blijft hier wel eens wat werk liggen, professionele vermijder die ik ben valt hier ten huize wel één en ander te regelen. Ik vergeet de laatste tijd ook zodanig veel dat ik me daar soms zelfs zorgen om maak. Maar aan de andere kant is het ‘vergeetgen’ ingeplant in heel mijn familie en lachen we mekaar daar gewoon mee uit.

Dus daarom kan een Bujo nuttig zijn. Je zet zo’n boekje helemaal naar jouw hand vermits je zelf kiest wat je erin zet. De bedoeling is dat je op één plek meerdere gegevens bewaart. Afspraken, doelstellingen, schoppen onder je kont die je nodig hebt om iets af te werken, lijsten met gelezen boeken/geziene films, mooie woorden die je leven kleur geven, financiële planningen, … noem het en het kan/mag erin.

Zaak is dat het voor jou geen extra werk mag opleveren en dat het je tegelijkertijd productiever maakt.

Het mag ook een reden zijn om me-time te plannen op vaste tijdstippen in de dag/week, om eens creatief aan de slag te gaan i.p.v. door Facebook/Twitter/Instagram… te scrollen. Er zijn genoeg voorbeelden online te vinden van mensen die pareltjes maken van hun Bujo.

Ik kan in elk geval niet tekenen. In eerste instantie wou ik voor deze blogpost een voorbeeld van een eerste pagina maken. De tekening van een groot potlood gekopieerd uit het boek leek echter een beetje teveel op een fallussymbool *bloos* Tot zover dus mijn tekentalent 🙂

Of zo’n Bujo überhaupt zou werken voor mij is maar de vraag. Ik ben zo’n ‘starter, geen afmaker’ zoals Kelly in haar boek schrijft. De vrees dat mijn wilde plannen snel tussen de chaos zouden belanden zit er goed in.

Maar al lezend borrelden toch wel ettelijke ideeën op die waardevol zijn om misschien ergens bij te houden.

Ik heb toch tijdens het schrijven van trefwoorden voor dit stukje ook al een lijstje gemaakt waar ik echt wel eens mee aan de slag wil gaan. De eerste doelstelling is alvast om rond het lege boekje een stoffen kaft te doen wegens zijn gehavende toestand (ik hou nu eenmaal niet van ezelsoren aan boeken) maar dat zal voor na mijn vakantie zijn. En dan ga ik het gewoon proberen.

Wie weet kan ik toch nog eens een ‘afmaker’ worden.

Heb je zelf zin om het boek te lezen? Wel, ik geef het hier gewoon weg. Laat gewoon een reactie achter als je het wil en wie weet komt het jouw richting uit dan. Ofwel doe ik het dan op de post, ofwel spreek ik af om het persoonlijk te overhandigen (ik ben niet vies om ergens een koffie/thee/whatever te gaan drinken)

Eindigen doe ik met zeggen dat het boek goed geschreven is, mooi geïllustreerd en met het feit dat ik graag eens in Kelly haar Bujo zou bladeren. Dat laatste lijkt goed te komen, want dat belooft ze vandaag in haar blogpost

Een bedankje aan Emilie van Uitgeverij Overamstel die zo goed was om me de boeken op te sturen lijkt me uiteraard ook gepast. Bij deze dus, merci!

 

 

Brain dump

‘k heb hoofdpijn – twee dagen na elkaar proclamatie dat is echt teveel – toch maar weer een paar getuigschriften bij om aan mijn ‘volle mens zijn’-lijstje toe te voegen – regenbroek niet vergeten voor op reis, shit de kleine moet die mee hebben naar Noorwegen – waarom antwoorden die van CM nu niet op mijn bagage-vraag – toch maar eens beginnen met pakken – eerst die drie manden strijk nog te lijf gaan – verdomme mijne kop! – kaart gekocht voor grote dochter haar slagen maar ze nog niet geschreven – 40 kleine zakdoeken in de badkamerlade (waarom tel ik die nu toch?) – kleine dochter gaat de grote strijken zegt ze – mijn huis moet nog proper vooraleer op vakantie te vertrekken (alsof ze de vuilte zouden komen stelen bij afwezigheid) – creditkaart nog nazien (is een prepaid exemplaar niet verbonden aan een rekening) – goed nieuws dat CM ons een volle eurocent/km meer waard vindt vanaf 1 juli – straks kan ik daarmee gaan rentenieren 🙂 – ho, ho en de staat vindt mij zelfs €20 meer waard (index) – reservesleutels fiets niet vergeten op reis – banden van de wagen nog laten bijblazen – de energie vretende trien stopt met naailessen, yes! – één van de niet-energie vretende naaicollega’s is zalig verliefd (ook jonge weduwe, het is haar zo gegund!) – ze zullen not amused zijn bij de dispatch van het vrijwilligerswerk als ik zeg dat ik nog een voormiddag niet beschikbaar ben wegens Franse les – ’s avonds les volgen is slecht voor deze oma haar nachtrust 🙂 – ogentroost bestellen (toch iets dat helpt voor pollenklachten) – schat, ik mis u! – zou ik een badpak meedoen op reis? – gras nog afrijden voor vertrek (enfin, het opgeschoten onkruid dat erin staat) – de tranen van kleine dochter en haar studiekeuze – oudercontacten, zucht! – wandeling gisteren om diezelfde dochter haar wandelschoenen in te lopen is geslaagd (lees: geen blaren) – zou ze straks  ‘neuten’ over het onvermogen van de kapster om haar wensen uit te voeren, of zou het goed zijn? – die hoofdpijnpil begint precies te werken – waarom heeft het nu weer niet geregend hier? – regenbak bijvullen bijzetten op het lijstje voor de homesitter – app van Booking.com op mijn telefoon installeren – voorraad beestjesvoer (kippen/konijn) nazien voor vertrek – diepvriezer organiseren – foto’s van oude laptop nog proberen recupereren – nieuwe laptop meedoen op reis – waarom laat ik die nu niet gewoon thuis? – naaikamer opruimen – verdomme buurman, stop met zagen (letterlijk, niet figuurlijk) mijn hoofd jong! – Bullet Journal handleiding nog recenseren – zou zo’n bujo beginnen mijn hoofd wat minder alle kanten laten uitschieten? – wie vertelt er in ons dorp dat ik geen vrijwilligerswerk meer doe? (ouwkes in paniek – stomme roddelaars) – weerbericht mijn en dochters’ reisbestemming checken – slaapmatje vragen aan Bruno – wat als ik nu eens niet meer terugkeer van reis. Ik heb nog altijd geen nieuwe wilsbeschikking geschreven – ach mens, ik word zo moe van u, stop met malen!

Het alfabet van het leven (4)

Agenda: vreemd genoeg is die deze week leeg. Geen minder mobielen vervoer. Ofwel zijn al mijn ouwkes dood ofwel zijn ze helemaal gezond. Duimen voor dat laatste!

fullsizeoutput_2036

Bachelorproef: De oudste studeert dit jaar af aan de hogeschoolVrijdag moest ze enkel nog haar bachelorproef verdedigen. Het paper werd universiteitsniveau opgekleefd, persoonlijk werd ze tot op het been afgekraakt. Blijkbaar verwacht men daar enkel meelopers aan de eindmeet te krijgen. Dat was buiten die dochter van mij gerekend! Denken beoordelaars soms ook eens niet dat er een mens achter de student schuilt? Iemand kraken is zo gemakkelijk, het heelproces zal zo snel niet gaan.

Cum Laude: Volgens mij moet dat lukken met die cijfers. Voor allebei de meiden trouwens.

Dood: De tante van het lief en de oma van het lief van de dochter. Niet dichtbij maar triest voor de betrokkenen.

Español: Ik sloot 7 jaar lessen volgen gisterenavond af met een etentje geprepareerd door de dochter van de leraar. Ik betaalde in mijn ogen 10 keer teveel. Ik dronk drie spuitwatertjes op de ganse avond, het aantal wijn/cavaflessen was niet op twee handen te tellen. Tante nonneke zijn heeft zo zijn prijs blijkbaar 😉

Français: De nieuwe taal om volgend schooljaar op te frissen. Ik moest daarvoor eerst een test afleggen van 100 vragen om mijn niveau te bepalen omdat ik niet in het eerste jaar wil starten. Ik denk nl. dat ik al redelijk goed Frans kan. Nu moet ik dat maar eens gaan bewijzen in september.

Genoeg: Droogte. Laat het nog maar eens ouderwets regenen!

Humus: Een veganiste (deeltijds) in huis hebben leert ons veel nieuwe smaken. Zelf humus maken is poepsimpel. Onderstaande is met verse basilicum en van ‘lekt m’n liptje’

fullsizeoutput_203b

Iddink: De firma waarbij jaarlijks de schoolboeken moeten besteld worden voor de jongste heeft al gemaild om de boeken voor volgend schooljaar te bestellen. We zijn 21 juni!

Jawadde dadde: ik fietste gisteren mijn verste fietstocht ooit. Eerst in de Westhoek (ik had het wel door hoor schat dat je toevallig alle etappes van de Rally deed) en dan breide ik er nog een stukje aan thuis en kwam aan 67km. De teller van mijn fiets staat ondertussen op 706km. Grote liefde voor mijn blauwke!

Korte keten eten: zoals in 15m. Van de keuken naar de serre. Momenteel zijn broccoli en boontjes een hit.

Loodgieter: ik nam me een persoonlijk exemplaar in dienst. Zeggen dat één van de lavabo’s en de douche niet goed meer weglopen. Daar zelf beginnen aan prutsen en dan een (na het overlijden van zijn vader veel meer aanwezig) lief hebben die de klus grondig afmaakt door de buizen af te draaien en weer vakkundig (zonder lekken achteraf) terug plaatst. Ik ruimde zelf wel de vieze smurrie op. Pluim voor mij, kroon voor hem!

Mieren: Hebben jullie die ook massaal in huis? Komt dat door de lange droogte? Nooit eerder waren ze zo een plaag hier.

Naaien: Ook daar passeerde de laatste les al. Mijn broek op maat is af, al is ze nu (waarschijnlijk door het vele fietsen) een maatje te groot. Ach ja, ik groei daar ooit wel weer in 🙂

Overijverig: Zoals in mijn stappenteller mee wassen. Hij werkt nog maar er zit water in. Of ondertussen al niet meer want hij ligt sedert eergisteren in een meer dan zonnige erker te drogen.

Pech: Ik bleek zaterdag een lekke band te hebben na een restaurantbezoek. Net zoals bij de letter L nam ik mij een persoonlijke pechverhelper in dienst. Een aanwezig lief is goud waard!

fullsizeoutput_203a

Quote: Bij het verzamelen van rommelmarktspullen vond ik nog een kattebelletje van de echtgenoot terug. Zijn (slecht leesbaar) geschrift is hier in huis heel zeldzaam aan het worden, dus nam ik er een foto van voor het nageslacht.

fullsizeoutput_2034

(aan een plan heb je niets als het geen uitdaging is)

Recensie: Ik moet er nog eentje schrijven over het BuJo boek van Kelly maar ik wil zelf eerst wat aan mijn boekje kunnen prutsen.

Strijken: Bij deze temperaturen is dat een marteling maar toch werkte ik eergisteren een gigantische hoop weg. Waar blijft dat standbeeld? 🙂

Tickets: Twee jaar geleden ging ik met de jongste naar One Direction luisteren in Brussel. Volgend jaar maart komt Harry Styles (een bandlid) naar Antwerpen. Vermits de liefde nog niet over is zat ik een half uur voor de ticketverkoop begon (9u) al achter mijn PC. Om dan om 9u03 al te zien dat de gewilde tickets al uitverkocht waren.

fullsizeoutput_203d

Universiteit Antwerpen: Daar gaan de gisteren geplukte blaadjes van mijn aardbeiplant naartoe. Ik ben benieuwd naar de resultaten.

Vlinders: Ik zag er de laatste dagen veel in de vrije natuur, maar ook in de vlindertuin van de zoo in Antwerpen. Die laatste waren net iets mooier uiteraard.

fullsizeoutput_203e

Watermeloen: Sedert ik die vrucht herontdekte in Barcelona vorig jaar eet ik er van zodra het seizoen er is. Meteen krijgt de jongste gezonde snacks mee naar school ook. De Carrefour recht tegenover de school spreekt van een omzetdaling (ze kan er niet voorbij zonder daar iets (vaak ongezonds) te kopen).

X-fobie: Een mens zou daar last van beginnen krijgen. Wat een vervelende letter!

Yes!! Bijna vakantie! D.w.z. dat de wekker vanaf volgende week een stuk later mag aflopen dan 5u45. Dat ik daar niet rouwig om ben zeg ik u!

Zakdoeken: Zoals in het liedje: ‘één van STOF en één van leer’ De stoffen zijn hier met veel in de was. Lang leve de hooikoorts. Not! Hier staat er trouwens nog een mooie ode aan het stukje textiel.

Meer ABC? Hier en hier en hier.

 

Goedkoop textiel

… Ik word er met de dag kwaaier om!

Dit weekend nog maar eens.

Nee, ik ben geen winkelstraat ingedoken. Ik was gewoon thuis en zelfs niet online aan het winkelen.

Onder het motto: “ik doe ondertussen anders geen kwaad” heb ik een hele namiddag zitten naaien.

Aanleiding was onrechtstreeks het “mama, we doen dit jaar toch weer mee met de rommelmarkt” van de dochter. Zij had nl ook wel wat goedkoop en duurder textiel in haar kast hangen die ze – shame on her – soms maar éénmaal had gedragen en wou dus van een deel af. Gelukkig met de belofte om nu eens eindelijk wat kwalitatief gerief in huis te halen en niet meer impulsief te shoppen.

Dat ik die mensen op de rommelmarkt wel een katoenen tote bag kon aansmeren dacht ik zo. In de hoop dat ze die later uiteraard nog veel zouden gebruiken i.p.v. plastieken zakjes te aanvaarden in een winkel.

Ik had daarvoor nog wel wat stof liggen en dus ging ik aan de slag.

Uiteindelijk rolden er 5 zakken vanonder mijn naaimachine en ik werkte daar een hele namiddag aan.

Bij de eerste deed ik nog de moeite om de hashtag te stikken als een echte (like a boss dus), de volgende zakjes liet ik door de dochter decoreren. Eéntje was zelfs op haar lijf geschreven 🙂

Ik had nog blauwe stof gesneden voor nog eens 7 zakjes maar ik vond de courage niet meer om ze die avond nog te naaien. Saai bandwerk immers!

En toen begon ik tegen de dochter over de prijs die ik wou vragen voor de zakken. €2 zei ik haar. Waarop ze meteen vol in protest ging want ze had zo een stoffen gevalletje immers een tijd geleden ook gekocht bij een kledingketen die zogezegd eco zou willen zijn voor €1,5.

fullsizeoutput_2033

My god. Anderhalve euro! Ik zag ze in Bangladesh al zitten zweten achter hun naaimachines tegen €0,20/uur.

Ik heb mijn zakjes natuurlijk té goed willen maken, maar dit zijn de stappen:

  • knippen: zak, twee draagriemen, tweemaal beleg waaronder de riemen vast zitten
  • riemen samenvouwen, overlocken met siersteek aan beide kanten
  • beleg onderaan overlocken
  • riemen en beleg vastspelden (2x per zak)
  • dit stikken, naar de juiste kant draaien en nog eens over stikken
  • zijnaden zak toe stikken met de overlock

En daar mag je dan geen €2 voor vragen 😦

Het is dat mijn stof uit de kringwinkel kwam, dat ik gratis werk en mijn naaimachines al betaald zijn. Ik zou dat niet erg mogen vinden. Maar ik vind dat verdorie WEL! erg!!!

En het drukt me nog veel erger op de feiten dat ze ginderachter in het zuiden dat elke fucking dag moeten doen gedurende een ellenlange werkdag en daar amper eten van kunnen kopen.

En alsof ik nog niet ambetant genoeg liep moest ik dus ook nog een zondag ‘rommelmarkten’ in de brandende zon op mijn oprit. Ik haat dat feit alleen al maar dan zijn er ook nog de potentïele kopers. Echt niets wil dat betalen. Je kan een bloesje/jurkje kwijt voor een schamele euro, mijn jeansjasje (amper gedragen, de dochters noemden dat mijn midlife-cristis-jasje) voor een flinke €2.

En dan zou ik €2 willen voor mijn zakken.

Ja, ja… in my dreams.

Eéntje is er verkocht aan een vrouw die de lelijkste glazen fruitschaal/slakom had gekocht bij een ander en die te zwaar vond om gewoon onder haar arm te dragen. Voor €1 wou ze die wel.

Ik heb haar die met ‘drama queen’ erop meegegeven en luidop gesupporterd dat de draagriemen net niet sterk genoeg waren om haar lelijke schaal in één stuk thuis te krijgen.

Uiteraard geraakte ons kraam niet uitverkocht maar nog ooit op de rommelmarkt staan, no way! Ongeveer alle bakken gingen per direct naar de garage met de bedoeling om er vandaag mee naar de kringwinkel te rijden.

Je krijgt daar dan wel niets meer voor je waren, maar daar worden de stukken ook hergebruikt, toch nog ietwat duurder verkocht en gaat die opbrengst naar sociale tewerkstelling.

IMG_20170613_105839

Wat een mooi zicht in mijn autokoffer bij terugkeer! Opgeruimd huis=opgeruimder hoofd!

Maar nu zit ik hier nog schoon met mijn tote-bags…

Liefhebbers?

Van de hak op de tak plogje

 

Speciaal onkruid (wat is dit eigenlijk, het lijkt wel kool) in de tuin. ‘Engaged to be married’ of zoals die van mij ‘geringeld en gesjoareld’? Het was in elk geval (voor het onkruid) ‘tot de dood ons scheidt’

 

Eco-naaien, ofte: ik ben een gierige doze. Versleten handdoeken omtoveren tot wegwerpwashandjes voor op reis (dan moet je deze die in de aanbieding zijn bij Aldi niet kopen) De restjes van de handdoeken zijn ontschminkingsdoekjes, ook al voor de vuilbak achteraf.

fullsizeoutput_2022

Tijd hebben voor twee en naar Kortrijk gaan. Hij vanuit zijn thuishaven met de trein, ik een deel met de wagen en de laatste 19km met de fiets. Samen een hapje gaan eten en in de namiddag nog koffie met dessert nuttigen. Het is goed toeven bij de Grootjuffrouw in het begijnhof!

fullsizeoutput_2025

 

Een recensie-exemplaar aanvragen nadat Kelly de eerste keer over haar nieuw ‘kindje’ sprak en dat nog krijgen ook. Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken zeker? Toch een beetje kwaad dat de boeken allebei vuil zijn (precies of iemand met zand aan de handen ze heeft ingepakt) en ezelsoren hebben. Het maagdelijke van een nieuw boek is er op die manier al volledig af 😦

Eens ik de inhoud bekeken heb schrijf ik er uiteraard nog over en wie weet geef ik de boekjes dan wel gewoon weg.

fullsizeoutput_2026

Love the humor van dit interimbureau! Menck zal wel een goeie baas zijn zeker? 🙂

Vooroordelen over een elektrische fiets

Diegenen die er geen hebben doen er wel eens smalend over.

Je bent ofwel lui, oud voor je tijd, je moet totaal geen inspanning doen met zo’n fiets, … Ik kan zeggen dat ik verdorie ook zweet op die fiets en dat vandaag mijn spieren wat stram zijn.

Gisteren nog een nichtje op Facebook toen ik vertelde dat we 62km hadden gedaan. Zo een beetje smalend de vraag: Elektrisch? No offence S. maar hoeveel fiets jij?

Ja uiteraard elektrisch. Ik ga niet een paar duizend Euro uitgeven om dan mijn gewone fiets weer van stal te halen.

Ik heb hem morgen 2 maanden en er staan een kleine 600km op de teller. Geen haar op mijn hoofd dat er zou aan gedacht hebben om zoveel km met mijn oude fiets te gaan rijden.

Ik beweeg weer! Ik ben een stuk ecologischer als ik mijn boodschappen met de fiets doe. Ik rijd naar de Spaanse les (15km) en naar de naailes (20km) per fiets. Als hij te lang stilstaat naar mijn goesting ga ik gewoon in eigen dorp een toertje doen. En Bruno test mijn grenzen qua afstand en snelheid 🙂

Win-win!

Gisteren was een mooie fietsdag trouwens. We namen de wagen naar Breskens om dan onszelf en onze fietsen per boot over te zetten naar Vlissingen. Ik vergat voor het gemak even dat ik altijd zeeziek word, al waren de laatste minuten bij het terugkeren toch nog even spannend.

We deden deze tocht met hier en daar nog een omweg:

fullsizeoutput_201d

De combinatie van een zon/feestdag met mooi weer maakte dat het druk was op Beveland. Sommige fietspaden leken wel op volle autosnelwegen naar de kust. Die kust is daar ook meer dan voldoende voorradig.

Toch waren we verbaasd over de hoeveelheid paden die door bossen liepen (en die toch vlakbij de zeedijk waren) Men neemt daar ook de wagen niet naar de kust. Gewoon het bospad door geladen met boek/zetel/handdoek op weg naar voldoende aanwezige plekken waar je je fiets kunt achterlaten.

Nog een opvallend feit: Nederland steekt z’n kop niet in het zeezand wat betreft bescherming tegen superstormen. De kust daar is wel op wat voorbereid. Hier daarentegen…

En er is daar opvallend minder afval te vinden. Ga hier maar eens fietsen en kijk eens rond. Het feit dat er statiegeld zit op plastieken verpakkingen zal daar hoogst waarschijnlijk ook wel iets mee te zien hebben, maar toch. We kunnen nog iets bijleren hier bij ons!

Maar ik had het over fietsen nietwaar? Laat het duidelijk zijn, er zullen nog veel tochten volgen. Waarmee ik juist niet oud voor mijn tijd hoop te zijn!