Do not ‘madamke’ me!

Wat is dat toch met mensen en het gebruik van verkleinwoorden?

Ik heb daar een hekeltje 😦 aan, echt waar!

Enfin, ik verplaats me even in een ander persoontje en vertel een verhaaltje:

Vanmiddag ging ik na heel wat werkjes in mijn tuintje naar het containerparkje met uiteraard groenafval en ook heel wat flesjes en potjes voor het glasbolletje (stonden al van oudejaarsavond op mijn overdekt terras *bloos*)

Als ik naar het containerparkje ga, dan is het omdat mijn Cliotje helemaal volgepropt kan worden. Ik heb een achttal Pop-up tuinafvalzakjes die goed vol waren en ook een vijftal curverboxjes gingen mee met half verteerd veel te nat gras uit een tonnetje (van vorig jaar)

Eens aan het containertje gekomen lachte ik de hele rij mannetjes vierkant uit die met wagen en remorqueske waren gekomen, want die moesten wachten tot het gemeentemannetje hun karretje loste.

Zelf kon ik mijn vierwielertje manueel legen en naast mij stond nog een mannetje die ook de handjes uit de mouwkes stak.

Toen ik ongeveer alles over het containertje had gehesen, was er toch een bakje bij dat net iets te spontaan over de rand ging en dus ging het bakje met inhoud volledig het containertje in.

Ik had al van ‘kleine gesprekjes in ’t Engels’ (ebdem?) gedaan met het heertje naast mij en heel vriendelijk snelde het ventje mij ter hulp.

“Astenblieft zie madamke” zei hij en met dat laatste woordje was ik geen beetje gediend!

Ja, ik ben een kleintje, mijn oudjes hadden dat goed gezien toen ze me een verkleinwoordje als voornaam gaven. Maar dat ‘madamke’ kwam voor mij over als: gij zielig stukske mens, zo u niet uit de slag kunnen trekken en zie nekeer hoe ik, de vent, u moet helpen!

Heel zeker dat het zo niet bedoeld was, maar zo voelde ik het aan.

Na acht jaar mijn huishoudentje/tuintje alleen te runnen ben ik immers best wel thuis in de mannenwerkjes.

Misschien ben ik daardoor wel een wijveke met balletjes geworden 🙂

 

 

 

Advertenties

32 gedachtes over “Do not ‘madamke’ me!

  1. Je zal nog kunnen oefenen later in het rusthuis. Daar is het heel de dag van: en zijn uw boterhammetjes al op, en was het soepje lekker … 😀

    • Ik heb ook veel contact met bejaarden in het vrijwilligerswerk en ik probeer daar dus echt op te letten. ’t Is niet omdat je oud bent dat je als een kind moet behandeld worden!

  2. Ventje – in het West-Vlaams ‘vintje’ – wordt alhier wel ’s vaker gebezigd, zelfs al ben ik met mijn 1,90 m niet bepaald verkleinwoordachtig.
    Als ik een vrouw aanspreek, dan doe ik dat heel netjes met ‘mevrouw’, behalve als ik me richt tot mijn halve trouwboek: dan zeg ik ‘Zijne Majesteit’. U ziet: ik ken mijn wereld.

  3. Ik krijg iets van die verkleinwoorden.
    Gisteren was ik bij mijn moeder in het ziekenhuis, en zat op een stoel naast de deur van haar kamer.
    Een verpleegster hield een oud vrouwtje (patiënte) tegen die op de gang verloren was gelopen. “En, madamTJE, dutSTJE, op een wandelingSTJE? Weet je je kamerTJE niet meer zijn? Kom, hup met de beenTJES, ik zal madamTJE helpen met haar rollatorTJE!”
    Echt, als ik ooit zo oud ben en ze mij zo betuttelen, dan krijg ik het…

  4. Toen ik op de lerarenopleiding zat kregen we dat heel erg ingepeperd: “Kindjes, beentjes, handjes..” Nu niet, straks niet, nooit niet! 😉

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s