#40 dagen bloggen: Complete willekeur

Aan welke compleet onbekende die je ooit in je leven bent tegengekomen denk je nog af en toe een keer?

Ik maak er een meervoud van : onbekendeN

De eerste

Ik was op een morgen op weg naar kantoor en passeerde elke dag een bejaardenhuis. Plots zag ik daar een man lopen (vanop zijn rug) en het scheelde geen haar of ik trapte op de rem. Helemaal gestampt mijn vader. Zelfde figuur, golvend grijs haar, een jasje zoals hij er vroeger één had en toen hij in mijn richting keek leek hij er nog verdomd goed op ook. Ik wou echt stoppen, zijn arm nemen en een eind met hem gaan wandelen.

Alsof ik een geest zag was ik het eerste uur helemaal van mijn melk.

De tweede

Ik ging frietjes halen in een ouderwetse frituur  die vroeger op het plein stond van de hoofdgemeente. De frieten waren daar zo lekker dat je er altijd in de rij moest staan. Zo ook toen. Naast mij stond een jongeman en het zou kunnen dat ik er met open mond heb staan naar staren 🙂

Twee druppels water de echtgenoot op de leeftijd zoals ik hem ooit leerde kennen. Zelfde ogen, zelfde bril, zelfde kledingstijl (als ik er nu aan terugdenk heeft hij zelfs hetzelfde hemd aan dat de echtgenoot droeg bij onze kennismaking)

En toen moest ik terug naar huis, naar diezelfde man die maar een schim meer was van de veelbelovende jongeling die ik ooit ontmoette…

Beide vreemde ontmoetingen die nog altijd blijven hangen.

Advertenties

14 gedachtes over “#40 dagen bloggen: Complete willekeur

  1. Ik krijg rillingen bij het lezen van dit stukje.
    Ooit maakte ik hetzelfde mee met een dame die ik ooit zag wandelen langs de waterkant aan zee. Krak hetzelfde figuur, uitzicht als een schoonzus. Toen we thuiskwamen hoorden we dat ze zelfmoord had gepleegd.
    Heel bizar, zoiets.

    • Niets dat ik liever zou doen dan mijn vader nog eens bij de arm nemen, gaan wandelen in ‘zijn’ bos (dicht bij het ouderlijk huis), en babbelen, babbelen, babbelen…

  2. Ik denk nog wel ’s aan het meisje dat altijd op de bus van en naar school zat tijdens mijn middelbare schooltijd. Ik was stiekem smoorverliefd op haar, maar was te verlegen om ook maar één woord met haar te wisselen. Zelfs haar naam kwam ik nooit te weten.

  3. Zo riep ik ooit naar de tram al zwaaiend omdat ik dacht dat ik mijn moeder zag zitten, terwijl ze al overleden was…ik ben in tranen naar huis gereden op de fiets,….ik wil niet weten hoe ik eruit zag…..

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s