Het leven zoals het is

Minimaliseren

Eva gaf me het laatste duwtje dat ik nog nodig had voor ikzelf eens aan de slag ging. Dit rommelig huishouden kan daar alleen maar wel bij varen. Gisteren haalde ik zowat alles uit mijn keukenkasten. Ik herschikte, gaf weg (aan een achternichtje dat toevallig langskwam) en maakte een doos klaar voor de kringwinkel. Dat een huishouden van ondertussen 26 jaar oud een allegaartje aan koppen en glazen oplevert, toont deze foto :

img_20161116_161119

Ik wil zo alle plaatsen in huis eens onder handen nemen. Een opgeruimd huis, een opgeruimd hoofd en de donkere maanden op die manier wat laten passeren. Win, win!

Een ‘sjanseke’

Uiteraard ben ik Kringwinkel-fan. De wereld gooit veel te veel weg, hergebruik is niet alleen ecologisch maar kan verdomd leuk zijn. Zoals een tijdje geleden toen kleine dochter me meetroonde. Vooraf wist ik al dat ze niet met lege handen ging buiten gaan (minimaliseren, que?) maar dat ze high van enthousiasme zou buitencrossen had ik nu ook weer niet verwacht.

Ja, ja, een paar schijtedure schoenen vond ze daar toch wel in nieuwstaat voor €25 zeker! Ik vergeet nu even de graad van onelegantie en de manier waarop ze die draagt met de sokken eruit stekend. Zij gelukkig, ik gelukkig!

Naaigek

Ik, nog altijd. Ook al is mijn naaiblog een stille dood gestorven (ik heb hier in vergelijking met een paar jaar geleden al maar de helft meer geschreven, laat staan dat ik er een tweede blog bij zou onderhouden) Die naailiefde uit zich niet in de naailes, want daar is het dit jaar vooral patronenwerk. Bleh! Ik weet wel dat dit de weg naar goeie kledingstukken is, maar het boeit me voor geen meter. Eigenzinnig bestelde ik me nog maar eens een naaiboek, en ik hoop dat ik daar mijn weg in vind. Kleine dochter ging onlangs met me mee naar het stoffenspektakel en kocht zich daar een sweaterstofje. Die gaat allicht geen jaar wachten tot ik daar eens iets mee doe.

img_20161115_141038

Onder het boek ligt een ingespelde jeans, want een broek inzomen (en indien nodig innemen), dat kan ik al even goed als mijn schoonvader (de kleermaker)

‘Naast de pot pissen’

Rustig schat, blijven ademen, het is niet wat je denkt 🙂

Vanaf vanavond is het heet tussen de lakens. Hij is knuffelig zacht, heeft een snor en warmt mijn voetjes als de beste.

img_20161117_133729

Vreemdgaan zonder dat er brokken van komen zeg maar…

 

 

Advertenties

19 comments

  1. Applaus voor de Dr. Martens. Echt. Vijfentwintig euro is a bargain van jewelste. (En ik vind dat cool, zo aan de voeten van een deerne.)

  2. Geweldig dat je dochter ervoor open staat om in de kringloopwinkel schoenen te kopen. Ik zou dat hier niet verkocht krijgen, nog niet eens aan mezelf. 🙂

    • Ik ben daar zelf (heel erg) vies van eerlijk gezegd. Ik moet maar denken aan vieze voetschimmels en zo… Maar zoals ik al zei : de schoenen leken helemaal nieuw.

Reacties zijn gesloten.