Klantvriendelijkheid en vakmanschap

Ik jat hier zomaar een titel van Thomas Pannenkoek, toevallig omdat ik ook zoiets meemaakte.

Ik was gisteren met kleine dochter in Gent. Die wou erg graag nog eens naar de mooie winkel in het Postgebouw op de Korenmarkt, maar vooral had ze wat quality-time nodig met haar mama.

Die kwali-tijd haalden we o.a. uit een horeca-bezoekje, a ja, wij zijn immers ‘lekkere’ mensen.

We gingen naar Chocolato en bestelden ons daar elk een hartverwarmende chocolademelk met gebak. Behalve dat we nu elk minstens voor een maand verder kunnen met suikers en calorieën 🙂 kunnen we niet anders zeggen dan dat het lekker was!

Niets te klagen dus over het vakmanschap. Ik hou van horeca waar zelfgemaakte producten de kaart sieren.

Even dacht ik nog dat ik moest klagen over het personeel. De dienster bracht onze chocolademelk en de drankjes voor een andere tafel nl op twee piepkleine plateautjes naar onze tafel. Mocht ik onze drankjes niet aangenomen hebben, ze waren heel zeker gevallen. Waarop ik tegen mijn dochter opperde dat dit toch niet al te verstandig was om dat in één keer mee te nemen. Ik werd echter direct door haar op mijn plaats gezet met de woorden “mama, waarschijnlijk moet ze dat doen van de baas”. Eigenzinnig als ik ben wou ik dat nog ontkennen, maar ik liet het erbij.

Toen we wilden afrekenen (dat gebeurt daar bij het buitengaan gewoon aan de kassa) waren we getuige van de manier waarop de bazin haar personeel drilt. De diensters werden daar publiekelijk op de vingers getikt, op een manier waarop je direct denkt van “mens, loop zelf eerst eens rond in je zaak, en je zal zien dat wat je vraagt niet mogelijk is” (zoals die twee plateau’s tegelijk serveren), Er werd daar gesnauwd dat de keukenhanddoek niet goed lag te drogen (afwas, warme dranken maken gebeurt daar allemaal aan die kassa) Het kan natuurlijk zijn dat een handdoek beter droogt op het koffie-apparaat (echt? ECHT! Kan tellen qua hygiëne) maar de vraag is of ik dat als klant dan wel hoef te weten.

Toen ik uiteindelijk kon betalen, kreeg de dame die afrekende (duidelijk nieuw in de zaak) ook nog een preek, en werd er nog toegevoegd dat ze zeker moest vragen aan de klanten of alles naar wens was. De vrouw deed wat haar opgedragen was en wij beaamden dat.

Toen ik buitenging zei ik nog tegen de dochter dat ik eigenlijk had moeten zeggen dat de manier waarop met het personeel omgesprongen werd allesbehalve naar wens was. En er zijn nog wel een paar opmerkingen die ik kan maken.

Vakmanschap is ook niet alles voor een zaak. Het volledige plaatje moet kloppen!

Misschien kruip ik nog wel eens in mijn pen en laat ik ze dat eens weten.

Advertenties

14 gedachtes over “Klantvriendelijkheid en vakmanschap

  1. Ik zou daar, echt waar, geen voet meer binnenzetten. Dit belooft een duiventil te worden wat personeelsbezetting betreft, en groot gelijk zouden ze hebben! Dan spreek ik nog niet over hun loonbriefje, dat waarschijnlijk ook niet zal uitblinken door het hoge bedrag dat erop staat…

  2. Ben blij dat ik dit lees. Daar zullen ze mij ook nooit zien. En ja… schrijf die brief en laat het hen weten. Want dit kan echt niet. Ik begrijp dat een mens soms met zijn mond vol tanden staat van het verschieten, maar dit moeten ze op hun boterham krijgen. Mijn hart gaat overslaan van ergernis als ik lees hoe ze met hun personeel omgaan én hen dan nog vernederen in bijzijn van de klanten.

    • Misschien ben ik raar als ik zeg dat ik wél nog terugga. Ik heb inderdaad gemaild naar de zaak en hen gewezen op een aantal dingen die volgens mij niet kunnen of voor verbetering vatbaar zijn. Jonge ondernemers krijgen kansen van mij. Mocht het de volgende keer weer niet in orde zijn, dan zeg ik het in hun gezicht en zien ze me nooit meer, dat dan weer wel.

  3. Ik ben niet op mijn mondje gevallen, maar bleef altijd redelijk neutraal. De laatste tijd zeg ik, weliswaar op een kordate, beleefde manier, als het mij niet aanstaat! En dan vooral als men niet vriendelijk is.
    Als iedereen een heel klein beetje vriendelijker zou zijn, de wereld zou er al heel wat warmer uitzien! 🙂

  4. Ik ben meestal heel geremd en doe dan ook niet rap mijn bakkes open maar op zo’n moment zou ik er toch op gereageerd hebben. Ik ben vroeger zelf zo behandeld en kan absoluut niet verdragen dat bazen/bazinnen hun personeel zo behandelen.

  5. Ik ben blij dat ik Mrs. B bij me heb want zij kaart de dingen aan, terwijl ik te gemakkelijk denk “ach, het valt wel mee”. Het gevolg is wel dat ons huis nu geregeld vol staat met boeketjes bloemen 🙂

  6. Ik ben een zwijger, dus de kans dat ik er iets van gezegd zou hebben is miniem. Misschien zou ik het wel durven om bij het buiten gaan tegen mijn dochter duidelijk hoorbaar voor de bazin te zeggen dat het wel jammer is dat er op dergelijke manier met het personeel omgesprongen wordt. Dus eigenlijk ben ik eerder een lafaard en een hypocriet.

  7. Daar zou ik dan alvast geen voet meer binnen zetten, laat staan reclame voor maken… Een baas/bazin die zelf niet respectvol omgaat met eigen personeel kan moeilijk verwachten dat er dan nog met volle goesting of motivatie wordt gewerkt. Zoiets zou m’n bloed alleszins ook doen koken.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s