Stom kieken

Voilà, ik heb het gezegd. Geroepen eigenlijk (vraag maar aan de buren)

Ik zal maar eerst beginnen met goeie raad aan ouders :

Neem je kind in geen geval mee naar een winkel waar ze beestjes verkopen, zelfs al is dat kind geen kind meer (want bijna 21). Je krijgt daar spijt van. Echt!

Grote dochter is nog in luie-student-modus (het kan nog momenteel) dus ging ze zaterdag mee boodschappen doen.

“Ik ga naar de diertjes kijken” zei ze toen we in de winkel waren waar we altijd om kippenvoer gaan. Meteen kon ik (zoals gewoonlijk) alleen twee zakken van 20 kilo op de kar sleuren.

En dan ging ik de dochter achterna. Natuurlijk liep ze bij de kippen want haar favoriet beestenmerk 🙂

En zat daar nu toch wel geen Mechelse Koekoek zeker (dat is dan weer haar favoriete kippenras)  Al eeuwig zaagt ze daar voor om er nog eens eentje te kopen (we hadden er eerder al twee, de eerste heeft ze als kind zo vertroeteld en gevoerd dat hij gestorven is aan obesitas)

Met kerst was het niet gelukt om er één te krijgen (ze zijn ook niet zo vlot verkrijgbaar, of je moet al naar gespecialiseerde kwekers gaan) dus…

“Mams, krijg ik hem? Voor mijn verjaardag, ik moet anders niets hebben dan.

Als financieel manager van onze huiselijke firma, kon ik daar toch geen nee op zeggen zeker. Er zijn er die maar content zijn als ze een auto krijgen voor hun 21-ste verjaardag.

Het dier ging dus mee naar huis, alwaar de andere gevederden een volle minuut aan de grond genageld leken toen ze het kippenpark betrad. Helaas begon de Sussex (witte kip met zwarte kraag, ook een groot ras) de volgende minuut al ‘boel’ te zoeken, en kon heel de buurt met grote decibels meegenieten van onze nieuwe aankoop.

Eens de dochter via een omweg langs het lief weer vertrok naar Luik, stuurde ze me nog enkele berichten.

Dat ik toch ’s avonds eens moest gaan zien of de kip wel in het hok zat, het beestje moest maar eens een verkoudheid opdoen, en nog veel vijven en zessen.

Toen ik gisterenavond thuis kwam deed ik wat me opgedragen was (eerste klas moeder ik) om dan vast te stellen dat er geen kip meer te bespeuren was. Ik doorliep heel het kippenpark met een zaklamp, keek over de draad, achter de serre/tuinhuis, in het kippenhok, maar allemaal tevergeefs. Die was waarschijnlijk de maan gaan blussen 🙂

Ik liet dat maar niet weten aan de dochter, ze zou in staat geweest zijn om terug naar huis te komen. Dan maar mijn wekker vanmorgen om 7u gezet, zodat ik al gegeten had en aangekleed was tegen dat het klaar werd.

Het duurde niet zo erg lang voor ik ze vond. Zittend op een hoop groenafval op het aangrenzende perceel. Ze pakken duurde net een beetje langer en ging ook wat luider.

Ik had eerst natuurlijk mijn wapens verzameld, zijnde een schaar om het beest wat minder vliegcapaciteit te geven, maar daar geraakte ik niet al te ver mee. Dus gooide ik de kip maar weer in ons kippenpark.

Gedurende de dag deed ze haar ontsnap- en vliegwerk nog eens over, waarna ik dat ook weer beu geraakte (gietende regen weet je wel) en ze in mijn serre losliet. Daarop volgend kreeg grote dochter een gepeperde SMS (zelf voor dieren zorgen etc.)

De eerste klas moeder had plots een update nodig…

Ik deed nog wel een fotosessie, al ging lachen naar het vogelke ook al niet goed :

Of toch :

img_20161002_160852

 

Advertenties

20 gedachtes over “Stom kieken

  1. Zend dat kieken naar je dochter. Ze moet er maar zelf voor zorgen. Ze kan het maar direct mee nemen op campus. 😉
    Ik ken toch niet veel mensen wiens lievelingsdier een kip is. Bijzondere familie bij jullie. 🙂 Al kon het erger: ze kon fan zijn van vogelspinnen of één of ander soort hagedissen.

  2. Zo gaat het wel vaker, vermoed ik. Kinderen willen een diertje, maar uiteindelijk is het mama of papa die ervoor zorgt. Misschien moet je je dochter maar eens kortwieken in plaats van dat kieken.

  3. Speciaal, een kip als lievelingsdier. Spijtig dat ge dat niet moogt houden op kot 😀
    (En ik heb wel een beetje zitten lachen toen ik me aan het voorstellen was hoe je op zoek/jacht ging naar die kip, sorry! :-p)

  4. Pingback: Geluk zit in kleine dingen – second part of my life

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s