Whereabouts (8)

We nemen de dagen ietwat luchtiger op tijdens deze zomermaanden en dus deze keer geen echt weekschema van maandag tot zondag. Dagen worden soms à l’improviste ingevuld, plannen worden niet ver vooraf gemaakt.

Omdat er weinig werk is in het vrijwilligerswerk (dokters nemen ook vakantie) kan er zelfs vaak uitgeslapen worden (tot 8u is al lang voor mij, maar dat is toch een heel verschil met schooldagen die om 5u45 beginnen)

Laat ik eens starten met donderdag 21 juli, een mooie zonnige dag. Grote dochter nodigt me uit om mee te gaan naar Gent. Ik maak kennis met haar vriend net voor we een ‘vertelwandeling’ in het kader van de Gentse feesten gaan maken. De verteller van dienst doet dat goed, ik kwam op plaatsen waar ik nog nooit ben geweest en leer wat bij over het verleden van Gent. O.a. dat het station vroeger aan het Zuid was, de zuilen van het station zijn bewaard gebleven in het oorlogsmonument dat in het park staat en het huidig station was het Turks paviljoen van een wereldtentoonstelling. De toren van het Sint-Pietersstation is dus eigenlijk een minaret.  We eindigen de wandeling met een drankje aan het Huis van Alijn en kunnen daar nog even genieten van filmmuziek gebracht door een harmonie. Op dat moment heeft kleine dochter ons ook al vervoegd en gaan we ‘en famille’ een hapje eten.

De vrijdag gaan Bruno en ik de Gentse feesten bezoeken. We pikken enkele graantjes muziek mee op verschillende pleinen (Jelle Cleymans die ‘naakt de afwas doet’, West-Vlaamse klanken van Kenji Minogue, …), zien toevallig de Stroppenstoet passeren (ik had geen idee van het bestaan daarvan), trakteren onszelf op wat zoete zonden en keren moe maar voldaan naar huis terug.

Op zaterdag ben ik een paar uur aan zee. Wandelen, ijsje, thee, meer moet dat niet zijn. Koud is het dan ook al niet, het blijft ook droog, al doet de hemel wel wat dreigend.

IMG_20160723_202122

Zondag zet grote dochter de bloemetjes buiten met het vriendje (big love!) ’s Middags maak ik wat lui eten klaar en daarna gaan kleine dochter en ik fietsen. Al doen we dat niet van thuis, want haar fiets staat nog altijd op haar stageplek in Assebroek. Hoog tijd dus om die daar eens af te halen. Mijn fiets wordt aan de wagen bevestigd en we fietsen van Assebroek naar Damme heen en terug. Met de fietsknooppunten is het simpel om telkens een andere weg te nemen, alles samen zullen we een kleine 20 km gedaan hebben.

Ook al is het warm, we bestellen ons beide op een terras een latte, en dochter doet daar zelfs nog een pannenkoek bij. Voor we terug naar Brugge fietsen bekijken we nog wat kunst in het stadhuis en in een galerij en snuisteren we nog wat rond in de tweedehands boekenwinkeltjes (dat kleine ding kan nooit met lege handen naar huis gaan, zucht!)

Onderweg stoppen we nog even aan een bankje en genieten van meegebrachte ijs-gekoelde drank en frisse watermeloen.

Tijdens de week maak ik thuis nog eens wat meer werk van mijn tuin (was nodig!), doe ik tussendoor toch een rit of 4 voor het vrijwilligerswerk en sloof ik me uit om een goede indruk te maken op dat nieuwe lief van de dochter met afternoon tea/coffee met wat bij en een uitgebreid koud avondmaal dat we met zijn allen buiten op het terras kunnen nuttigen. Voor die eerste keer halen we zelfs het ‘schoon’ servies en bestek uit, maar het vriendje is verwittigd dat we de volgende keer weer normaal gaan doen 🙂

Gisteren, vrijdag waren we nog maar eens in Gent. Ik heb nog wat kleine zaken nodig in de winkelstraat en loop ook even binnen in de heerlijk vernieuwde ‘Post Plaza’. Wat een winkel in zo een mooi pand! En Romina mag daar ‘Big Boss’ van zijn. Geen wonder dat het bloggen er tegenwoordig bij inschiet. Ik kwam daar ook deze fijne spreuk tegen :

IMG_20160729_200625

Om verschillende redenen gaan de dochters en ik ook langs bij ‘Tian Tu’ voor een sessie Chinese geneeskunde. De ‘genezer’ van dienst wist me o.a. te vertellen (door het lezen van mijn pols – hij wist vooraf niets van mij) dat ik jarenlang op de toppen van mijn tenen heb moeten lopen. Ik heb geantwoord dat het een wonder is dat ik nog tenen heb. Verder kreeg ik ook nog te horen dat mijn longen er slecht aan toe zijn (vandaar die benauwdheid soms), dat mijn hormonenhuishouding een soep is (geen nieuws) en mijn bijnieren compleet plat zijn.

Laat ik toch maar zeggen dat ik sceptisch sta tegen deze onbekende zaken, maar het even op me af laat komen, want het doet mijn lijf en geest verdomde deugd! Alleen mijn portemonnee is er minder gelukkig mee 😦

 

 

 

 

 

Advertenties

25 gedachtes over “Whereabouts (8)

  1. Heerlijk om te lezen. Nieuws uit de streek… De Gentse feesten waar ik vroeger zó graag naartoe ging, maar nu al lang niet meer… Damme, altijd leuk… Je uitsloven voor het nieuwe lief, de tippen van de tenen, de platte bijnieren, … het is mij allemaal zeer bekend… Geniet verder, dan komt het vanzelf weer goed!

    • Zeker hebben die voordelen! Ik vind het moederen nu veel leuker dan vroeger. Een stuk uitdagender ook wel en soms luider als de discussies hoog oplopen, maar toch fijn!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s