“Mama, ik moet wat vertellen…”

Dat ze het goed gedaan hadden, die meiden van mij, tijdens het alleen thuisblijven als moeder op reis was, zei ik op 15 juli. En op een paar details na, dat ook.

Het eerste wat me opviel als de voordeur openging bij thuiskomst was dat mijn huis ietwat muf rook, maar ik gaf er verder geen aandacht aan.

Pas de dag nadien viel mijn blik op de drie plantjes die mijn keukenblad sieren :

IMG_20160716_205915

Ik liep snel met het rechtse naar de kraan, toen bleek dat het potje al vol met water stond. Dat hadden ze snel de dag voordien gedaan, maar het mocht niet baten 😦

En dan dacht ik weer aan die muffe geur in huis. En ja hoor, alle planten stonden te zwemmen, inclusief de mooi bloeiende orchideeën. Ik zou maar eens moeten zeggen dat de planten geen water gehad hadden!

De woensdag voordien had ik ook al een telefoontje gekregen van de jongste met als begin de titel van dit stukje en vervolgend met : “niet kwaad zijn hé mama, het is toch lief van zus dat ze me wil brengen naar die begrafenis (oudste vertikt het om met de auto te rijden, maar de papa van een klasgenootje van de jongste was gestorven)

Lief, ja, ja. Maar dat het lief zijn bezegeld werd met (alweer) wat serieuze krassen op de ziel van mijn wagen was net iets minder.

Maar ik mocht blij zijn volgens grote dochter, er was immers niemand gewond (en auto’s zijn toch maar vervuilende monsters, dacht ze er heel zeker na)

Oké dan …

Gedurende de gepasseerde week kwamen nog wat huishoudelijke misbaksels aan het licht.  Mooie jurkjes en blouses bvb, zo licht van stof dat je ze niet kan strijken. Ik droog die gewoon aan een kapstok en dan gaan die terug de kleerkast in. Nu mocht ik (alweer) niet klagen, de was was wel degelijk gedaan, na het telefoontje van “de wasmachine werkt niet” waarop ik sommeerde om de stekker in het stopcontact te steken 🙂

De kleren lagen dus op een prop in de wasmand (ik was zo lief geweest om te zeggen dat ze enkel moesten strijken wat ze terug wilden aandoen) “trek er uw plan mee, moeder!” denk ik dan.

En dat deed ik dan maar ook.

Ik durfde al niet meer zeggen dat ik véél beter handdoeken kan opvouwen (=schone stapels in de kast, effenlegger die ik ben), dat er normaal ook elke week een dweil langs de vloer passeert …

En dat het gras zo lang stond (maar ja, het had geregend, die zoetjes konden daar immers niet aan doen)

En ik zweeg en dacht bij mezelf : “ik kan nog wel eens een weekje gemist worden in de toekomst”

 

Advertenties

19 gedachtes over ““Mama, ik moet wat vertellen…”

  1. Moeders die weggaan en weer thuiskomen moeten op de blaren zitten. Hier gelukkig geen krassen op de wagen en geen verzopen planten. Er was zelfs nog huishoudgeld over. Zuinige zonen heb ik. 😉

  2. De planten overvloedig verwennen, de auto kunstig graveren, dwepen met Sam Gooris (“Laat het gras maar groeien”): je treft het met zo’n schatten van kinderen.

  3. Ooit kwamen wij terug van reis. Alles was heel netjes opgekuist (de vloer was nog nat toen we terugkwamen). Een paar dagen later merkten we dat in onze veranda, onder de kast, resten lagen van gebroken wijnglazen, dat in ons bed was geslapen,… Er was blijkbaar een ‘feestje’ gegeven in onze afwezigheid en het was onmogelijk gebleken alle sporen op te ruimen.

    • In mijn bed kan ook geslapen zijn, wie weet… maar je weet dat het alvast mooi opgemaakt was als ik thuis kwam.
      En ach, een feestje, zolang je geen klagende buren aan je deur kreeg bij thuiskomst is dat wel OK zeker ? Jongeren moeten zich eens kunnen uitleven mijn gedacht.

  4. Hahaha als wij zo twee of drie weken alleen thuis zaten dan werd er op de laatste dag ook heel snel overal gestofzuigd en opgeruimd, precies of ’t was nooit anders geweest. Planten laten doodgaan, kreeg ik dan weer niet over mijn hart, die groene vingers zitten daar voor iets tussen.
    Bwa al bij al. Er zijn geen doden gevallen (behalve dan misschien de plantjes). Dus volgende keer misschien de autosleutels meenemen en ge kunt er met een gerust hart vandoor!

  5. Verzopen plantjes, wat krasjes op de auto, een plakkerige vloer… Na alle rampscenario’s die je bedacht had, vraag ik me af waar je je eigenlijk druk over maakt 🙂

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s