Whereabouts (8)

We nemen de dagen ietwat luchtiger op tijdens deze zomermaanden en dus deze keer geen echt weekschema van maandag tot zondag. Dagen worden soms à l’improviste ingevuld, plannen worden niet ver vooraf gemaakt.

Omdat er weinig werk is in het vrijwilligerswerk (dokters nemen ook vakantie) kan er zelfs vaak uitgeslapen worden (tot 8u is al lang voor mij, maar dat is toch een heel verschil met schooldagen die om 5u45 beginnen)

Laat ik eens starten met donderdag 21 juli, een mooie zonnige dag. Grote dochter nodigt me uit om mee te gaan naar Gent. Ik maak kennis met haar vriend net voor we een ‘vertelwandeling’ in het kader van de Gentse feesten gaan maken. De verteller van dienst doet dat goed, ik kwam op plaatsen waar ik nog nooit ben geweest en leer wat bij over het verleden van Gent. O.a. dat het station vroeger aan het Zuid was, de zuilen van het station zijn bewaard gebleven in het oorlogsmonument dat in het park staat en het huidig station was het Turks paviljoen van een wereldtentoonstelling. De toren van het Sint-Pietersstation is dus eigenlijk een minaret.  We eindigen de wandeling met een drankje aan het Huis van Alijn en kunnen daar nog even genieten van filmmuziek gebracht door een harmonie. Op dat moment heeft kleine dochter ons ook al vervoegd en gaan we ‘en famille’ een hapje eten.

De vrijdag gaan Bruno en ik de Gentse feesten bezoeken. We pikken enkele graantjes muziek mee op verschillende pleinen (Jelle Cleymans die ‘naakt de afwas doet’, West-Vlaamse klanken van Kenji Minogue, …), zien toevallig de Stroppenstoet passeren (ik had geen idee van het bestaan daarvan), trakteren onszelf op wat zoete zonden en keren moe maar voldaan naar huis terug.

Op zaterdag ben ik een paar uur aan zee. Wandelen, ijsje, thee, meer moet dat niet zijn. Koud is het dan ook al niet, het blijft ook droog, al doet de hemel wel wat dreigend.

IMG_20160723_202122

Zondag zet grote dochter de bloemetjes buiten met het vriendje (big love!) ’s Middags maak ik wat lui eten klaar en daarna gaan kleine dochter en ik fietsen. Al doen we dat niet van thuis, want haar fiets staat nog altijd op haar stageplek in Assebroek. Hoog tijd dus om die daar eens af te halen. Mijn fiets wordt aan de wagen bevestigd en we fietsen van Assebroek naar Damme heen en terug. Met de fietsknooppunten is het simpel om telkens een andere weg te nemen, alles samen zullen we een kleine 20 km gedaan hebben.

Ook al is het warm, we bestellen ons beide op een terras een latte, en dochter doet daar zelfs nog een pannenkoek bij. Voor we terug naar Brugge fietsen bekijken we nog wat kunst in het stadhuis en in een galerij en snuisteren we nog wat rond in de tweedehands boekenwinkeltjes (dat kleine ding kan nooit met lege handen naar huis gaan, zucht!)

Onderweg stoppen we nog even aan een bankje en genieten van meegebrachte ijs-gekoelde drank en frisse watermeloen.

Tijdens de week maak ik thuis nog eens wat meer werk van mijn tuin (was nodig!), doe ik tussendoor toch een rit of 4 voor het vrijwilligerswerk en sloof ik me uit om een goede indruk te maken op dat nieuwe lief van de dochter met afternoon tea/coffee met wat bij en een uitgebreid koud avondmaal dat we met zijn allen buiten op het terras kunnen nuttigen. Voor die eerste keer halen we zelfs het ‘schoon’ servies en bestek uit, maar het vriendje is verwittigd dat we de volgende keer weer normaal gaan doen 🙂

Gisteren, vrijdag waren we nog maar eens in Gent. Ik heb nog wat kleine zaken nodig in de winkelstraat en loop ook even binnen in de heerlijk vernieuwde ‘Post Plaza’. Wat een winkel in zo een mooi pand! En Romina mag daar ‘Big Boss’ van zijn. Geen wonder dat het bloggen er tegenwoordig bij inschiet. Ik kwam daar ook deze fijne spreuk tegen :

IMG_20160729_200625

Om verschillende redenen gaan de dochters en ik ook langs bij ‘Tian Tu’ voor een sessie Chinese geneeskunde. De ‘genezer’ van dienst wist me o.a. te vertellen (door het lezen van mijn pols – hij wist vooraf niets van mij) dat ik jarenlang op de toppen van mijn tenen heb moeten lopen. Ik heb geantwoord dat het een wonder is dat ik nog tenen heb. Verder kreeg ik ook nog te horen dat mijn longen er slecht aan toe zijn (vandaar die benauwdheid soms), dat mijn hormonenhuishouding een soep is (geen nieuws) en mijn bijnieren compleet plat zijn.

Laat ik toch maar zeggen dat ik sceptisch sta tegen deze onbekende zaken, maar het even op me af laat komen, want het doet mijn lijf en geest verdomde deugd! Alleen mijn portemonnee is er minder gelukkig mee 😦

 

 

 

 

 

Komkommertijd

Om maar te zeggen dat hierna een tuin update volgt. Die had u niet zien aankomen nietwaar ?

Nadat mijn metekind in het voorjaar kwam nieuwjaren (in januari past dat precies nooit) had ik een cadeaubon te spenderen in een tuincentrum. Buiten planten, kocht ik me daar ook een doosje plantaardappelen. Voor alles moet een eerste keer zijn, ik plantte dus patatten. Vier daarvan deed ik in twee zakken aarde, omdat ik al wilde verhalen had gehoord van het kweken van aardappelen in zak. Vandaag was het moment om eens te zien wat dat gaf :

Om mezelf niet te hard te vermoeien bij die taak nam ik twee slaafjes in dienst. Ik kieperde de zakken uit bij de kippen, die verwoed aan de slag gingen met de aarde. Zak één leverde nada/niks/nougatballen op. Maar gelukkig konden de gevederden mij toch een portie verse patatjes blootleggen bij de tweede zak. Van vier pootaardappelen naar dit, het is dus toch geen vergeefse moeite geweest.

En dan kon ik nog aan de slag op het strookje grond naast de serre dat anders altijd door onkruid overwoekerd is. Ik had al geen hoge verwachtingen omdat de aardappelen veel te weinig opgehoogd zijn. Maar kijk, het is wat het is. Ik vrees dat er de komende dagen kleine aardappeltjes in de schil op het menu gaan staan.

En nu ik toch zo goed bezig was ging ik maar verder met oogsten :

Een allegaartje aan tomaten en een potje lekkere bessen. De blauwbes begint nog maar te rijpen, dat ene besje had ook nog wat extra tijd mogen krijgen, maar ik wou al eens proberen.

Kleine dochter kreeg ook nog telefoon van haar ‘tweede moeder’ (mama van een vriendin waar ze al eens haar hart gaat uitstorten als ze klachten heeft over moeder nummer één) Die lieverd vertrekt morgen op reis en had nog extra groensel te geef. Het is precies de overschot-aan-groenten-week, want ik kreeg al een courgette en nog meer tomaten tijdens het vrijwilligerswerk ook. Uiteraard zeggen wij daar niet neen tegen!

IMG_8384

Eén van de komkommers belandde een half uur later al deels op ons bord.

Verder is er ook nog wat belofte in de tuin : Butternut, courgette en zie wat een trossen tomaten!

We gaan hier dus zeker nog niet dood van de honger.

 

Reizen met de trein

Ik vertelde het hier al. Wij gingen dus op reis met de trein (eens een bus en 3x een taxi)

Voor wie geïnteresseerd is, wat kost zoiets nu ?

Veel hangt natuurlijk af van wanneer (periode) en uur dat je reist. Bij ons heeft ons vervoer ongeveer een vierde van ons reisbudget gekost (+€600/2personen) Wel vermelden dat wij geen goedkope buitenlandpass gekocht hebben omdat onze vertrekdatum tot de laatste week onzeker is geweest.

Als ik dan bedenk dat mijn Clio ongeveer 1200km rijdt met een volle tank diesel van iets meer dan €50, dan weet je dat ondanks tolgeld op wegen, de auto een stuk goedkoper is.

Goedkoper ja, zeker als er meerdere gezinsleden meegaan, maar er is meer in het leven dan het beste koopje.

Er is ook HET MILIEU! (hoor ik u nog, dochter?) en gemak (ik denk even niet aan de momenten dat ik met mijn rugzak rondliep), er is ook nog genieten van het uitzicht (weliswaar aan +250km/u, maar toch), het mogen ontspannen onderweg (mochten we met de wagen gaan zou ik toch weer mijn stuur niet kunnen afgeven), geen parkeerissues, …

Dat no stress was dan gedurende de rit, want we mochten het station waar we moesten uitstappen niet naderen of dat lief van mij stond al aan de deur (hij moest maar niet snel genoeg van de trein geraken) Ik heb dus een paar keren op dit beeld zitten kijken 🙂

IMG_20160706_125436

En je weet ook dat openbaar vervoer, openbaar is. Je komt dus allerhande mensen tegen, de ene al vriendelijker dan de andere :

IMG_20160708_115940

Deze dame op de regionale trein tussen Girona en Tarragona vond zowaar dat ze 4 stoelen de hare mocht noemen. Ook als ze daarop werd aangesproken (er kwam veel volk op die trein, dagjestoeristen die naar zee gingen bvb, papa’s met kindjes op de arm o.a.) Ze bleef maar patience spelen op haar tablet, wat zeer op de patience van medepassagiers werkte. Ik heb haar dan maar luidop ‘egoísta’ genoemd en een foto van haar genomen.

Soms moet je onder het motto : ‘liefde is : hem al eens gunnen van naast een schone madam te zitten’ al eens elders een plaats gaan zoeken op een overvolle trein, apart van je partner :

IMG_20160711_093045

Nieuwsgierig, die van mij, nee hoor 🙂 maar hij wilde wel zien wat de dame aan het intikken was op haar smartphone. (ik heb hem al dikwijls gezegd dat hij met mijn schoonmoeder had moeten getrouwd zijn)

En ja, je moet voor je bagage zorgen, maar ga je met het vliegtuig, dan weet je ook niet wat daar allemaal mee gebeurt.

Wat die bagage betreft : ik had helemaal GEEN RUGZAK nodig! Duusd keer simpeler had het geweest mocht ik mijn trollykoffertje meegenomen hebben. Dat zou in veel gevallen ook in het rek gekund hebben boven de zetels, en op TGV-treinen heb je per wagon ook een groot apart bagagerek. Lesje voor de toekomst!

En nog iets wat handig is om weten : het laatste traject naar huis (Montpellier-Lille) hebben wij eerste klas gereisd. IMG_20160715_084521

(en hier vergat ik een stuk te schrijven, zie reacties)

Soms zijn eersteklas-tickets gewoon goedkoper dan tweedeklas (om treinen last-minute vol(ler) te krijgen waarschijnlijk) Dat meer mensen dat niet weten bewijst de bijna lege treinwagon.

Als we het hebben over de duur van de treinritten, dan kan ik alleen maar het volgende bedenken : met het vliegtuig moet je 2 à 3u vooraf op de luchthaven zijn, je moet ook op die luchthaven geraken. Reken die uren en je bent al bijna van Lille in Avignon. Reistijd is m.a.w. ook relatief!

Ik ben dus na deze reis het treinen nog niet beu, dit wordt dus heel zeker vervolgd!

 

“Mama, ik moet wat vertellen…”

Dat ze het goed gedaan hadden, die meiden van mij, tijdens het alleen thuisblijven als moeder op reis was, zei ik op 15 juli. En op een paar details na, dat ook.

Het eerste wat me opviel als de voordeur openging bij thuiskomst was dat mijn huis ietwat muf rook, maar ik gaf er verder geen aandacht aan.

Pas de dag nadien viel mijn blik op de drie plantjes die mijn keukenblad sieren :

IMG_20160716_205915

Ik liep snel met het rechtse naar de kraan, toen bleek dat het potje al vol met water stond. Dat hadden ze snel de dag voordien gedaan, maar het mocht niet baten 😦

En dan dacht ik weer aan die muffe geur in huis. En ja hoor, alle planten stonden te zwemmen, inclusief de mooi bloeiende orchideeën. Ik zou maar eens moeten zeggen dat de planten geen water gehad hadden!

De woensdag voordien had ik ook al een telefoontje gekregen van de jongste met als begin de titel van dit stukje en vervolgend met : “niet kwaad zijn hé mama, het is toch lief van zus dat ze me wil brengen naar die begrafenis (oudste vertikt het om met de auto te rijden, maar de papa van een klasgenootje van de jongste was gestorven)

Lief, ja, ja. Maar dat het lief zijn bezegeld werd met (alweer) wat serieuze krassen op de ziel van mijn wagen was net iets minder.

Maar ik mocht blij zijn volgens grote dochter, er was immers niemand gewond (en auto’s zijn toch maar vervuilende monsters, dacht ze er heel zeker na)

Oké dan …

Gedurende de gepasseerde week kwamen nog wat huishoudelijke misbaksels aan het licht.  Mooie jurkjes en blouses bvb, zo licht van stof dat je ze niet kan strijken. Ik droog die gewoon aan een kapstok en dan gaan die terug de kleerkast in. Nu mocht ik (alweer) niet klagen, de was was wel degelijk gedaan, na het telefoontje van “de wasmachine werkt niet” waarop ik sommeerde om de stekker in het stopcontact te steken 🙂

De kleren lagen dus op een prop in de wasmand (ik was zo lief geweest om te zeggen dat ze enkel moesten strijken wat ze terug wilden aandoen) “trek er uw plan mee, moeder!” denk ik dan.

En dat deed ik dan maar ook.

Ik durfde al niet meer zeggen dat ik véél beter handdoeken kan opvouwen (=schone stapels in de kast, effenlegger die ik ben), dat er normaal ook elke week een dweil langs de vloer passeert …

En dat het gras zo lang stond (maar ja, het had geregend, die zoetjes konden daar immers niet aan doen)

En ik zweeg en dacht bij mezelf : “ik kan nog wel eens een weekje gemist worden in de toekomst”

 

The Pannenkoekchallenge (15)

Omdat het verhaal van heel mijn net gepasseerde reis nog wat zit te rijpen in het hoofd, wil ik het graag opsplitsen en af en toe delen in de challenge. Dat gaat gemakkelijk vermits we eigenlijk een paar city trips aaneen gebreid hebben.

Dus : deel 1 van zomer 2016 : 4&5 juli : (even zeggen dat dit allemaal smartphone-foto’s zijn, het betere werk van het lief is nog niet in mijn bezit)

IMG_20160705_140936

AVIGNON

Ik moet mezelf al verbeteren, want op 4 juli zagen we behalve het station, een taxi en ons hotel in het donker nog niet veel van de stad (we spoorden maar rond 18u vanuit Lille ernaar toe).

De dag nadien hadden we voluit om de stad zelf zijn verdiende aandacht te gaan geven. Dat we er niet alleen waren had veel te zien met het fameuse Festival dat daar jaarlijks doorgaat. Het zou de dag nadien beginnen, en alle optredende acts mochten net die dag de straten vol hangen met het (al dan niet) betere affichewerk. En als ik zeg vol, dan bedoel ik ook vol. Geen hekwerk dat leeg bleef, geen vuilbak die niet ingepakt werd, noem het en er hing een affiche rond. Mijn schat was allesbehalve pleased omdat daardoor menige foto verbrod werd in zijn ogen.

De eerste affiche die mijn aandacht trok was deze, omwille van de mooie titel :

IMG_20160705_101858

Maar vermits we niet naar Avignon kwamen voor het festival, gaven we ook de nodige aandacht aan de architectuur van de stad. Uiteraard kan je niet omheen de Pauselijke gebouwen daar en nog veel minder omheen de brug. Mocht ik een ietwat gewilliger lief gehad hebben, ik zou er op gedanst hebben. Maar helaas, die van mij …

IMG_20160705_110840

Maar eerlijk gezegd vraag ik me af of er ooit aandacht naar die brug zou gegaan zijn zonder dat er een ‘Sur le pont d’Avignon-liedje’ was gemaakt. Het kan aan mij liggen, maar ik vind ze helemaal niet spectaculair.

Dat de volgende zittende mens zo een sterke armspieren heeft, dat is dan wel weer de moeite 🙂

IMG_20160705_170354

De techniek is niet zo moeilijk, maar vele mensen bleven er toch een tijd naar staan kijken.

Om te besluiten : Avignon is gemakkelijk te bereiken per trein (minder dan 5u vanuit Lille), het is een mooie stad en het (nog tot het einde van de maand) lopende festival moet zeker de moeite zijn voor de liefhebbers (een XL Gentse feesten lijkt het wel)

Ideaal voor een weekendje weg dus.

 

 

Weer thuis

Na 12 dagen reizen.

Of de dochters mijn bed konden opmaken tegen dat ik thuis kwam, had ik liefjes gevraagd. MIJN lakens lagen vers gewassen klaar.

Met veel gegiechel werd ik echter naar boven gebracht. Om dit te zien :

IMG_8367

Mijn ouderwets beddeke, vrolijk getooid 🙂

Ze hebben dat goed gedaan, die meiden van mij tijdens mijn afwezigheid. Op een paar details na dan…

 

Whereabouts (7)

Vrijwilligerswerk

Maandag : vrijaf, dinsdag in Gent, woensdag tweemaal in Sint-Laureins, éénmaal in Oostwinkel, donderdag vrijaf, vrijdag Gent. Door wegenwerken in de streek moet ik kilometers omrijden. Ik hoop op beterschap tegen dat mijn vakantie gedaan is.

Na de vakantie kan ik nog wat info kwijt in wachtzalen. Nadat ik een petitie tekende bij Anna werd me per mail gevraagd of ik eventueel de boodschap nog wat verder kon uitdragen. Ik vroeg meteen flyers aan en donderdag zaten die al in de bus :

20160703_151420

Dinsdag en vrijdag ploeter ik me al even vrijwillig nogmaals door iemand zijn administratie. Als ik al denk dat ik het helemaal op de rails heb, dan zit alles tegen de volgende maand weer allemaal dooreen. Zucht!

Gefuif

Kleine dochter ging woensdagavond/nacht fuiven in Deinze, ik kreeg helemaal de eer 😦 om haar en twee vriendinnen bij nachte op te halen.

Grote dochter hield een mini-fuifje met twee. Er is hier na een hele tijd nog eens love in the air.

Einde schooljaar

Maandag komen de resultaten al binnen van grote dochter (ze durft bijna niet te kijken omdat haar laatste examen allesbehalve goed gegaan was) We mochten gelukkig verder ademen. Hier wordt deze vakantie niet gestudeerd. OEF!

Hoewel niet gestudeerd… De viool is weer ter hand genomen. Ik moet zeggen dat ik allesbehalve welgezind was toen ik dit aan de muur in de living zag :

20160702_080234

Gelukkig kon de dochter me geruststellen. Kneedgom is te verwijderen zonder sporen na te laten.

Bij de jongste rekken ze het schooljaar nog tot 30/6. Niet dat ze nog elke dag daar moest zijn, want ze was al thuis van de vrijdag ervoor. De rapporten werden echter maar donderdagnamiddag gedeeld. Het was een heel goed rapport, met lieve woorden van de stagementoren erbovenop en een voicemail met veel ‘bestoef’ van de titularis op mijn telefoon omdat ik hem niet had gezien op het oudercontact. Veranderen van school maakt voor haar echt een wereld van verschil. Ik kreeg dit schooljaar een nieuwe en gemotiveerde dochter i.p.v. een schoolmoe exemplaar.

Zou het charmant schoolgebouw daar ook iets mee te zien hebben ?

20160630_155122

Spaanse les

Zoals elk jaar zei ik dat het nu wel welletjes geweest was (na 6 jaar), om daar dan weer spijt van te krijgen en me gemakkelijk te laten overtuigen door een compañera en me op de proclamatie opnieuw in te schrijven voor een zevende jaar. Dit keer was de proclamatie meer dan een glas drinken en een handje chips nuttigen. We kregen workshops voorgeschoteld (reclame voor andere cursussen) zoals o.a. tangodansen, Italiaanse koffie maken, etiquette en wijn, bloemschikken. Het werd, ondanks de korte nacht van woensdag, alweer laat omdat we met 4 vrouwen nog elders een glas gingen drinken.

El amor

Met het vooruitzicht van 12 dagen samen verwaarloosde het lief me in het begin van de week (we spreken normaal af op dinsdag), vrijdag en zaterdag kon er gelukkig toch een klein uitje vanaf. Zaterdag deden we dat in de namiddag en verdwaalden we nog even in een AS adventure winkel. Bij de boekenrekken ging deze spreuk :

20160702_161425

Mijn telefoon kreeg ze er niet gans op, maar ik vond ze toch wat hebben : ‘Like all great travellers, I have seen more than I remenber and remember more than I have seen’

En nadat de rugzak al volledig klaar was gestoken moest ikzelf vandaag ook nog extra ‘geprepareerd’ worden om morgen te kunnen vertrekken.

20160703_132100

Benen ontharen, manicure, pedicure. Een verzorgende in huis hebben. Het is een luxe zeg ik u!