Hoe zou het nog met Mozart zijn

… de albino Vlaamse Reus ?

Awel, gwoeeed wi ! (’t is een West-Vlaming hé)

Zijn parcours hier zag er als volgt uit :

Eerste woonst : de serre. Eerst was hij daar alleenstaand, maar algauw kwamen de gevederde vriendinnen hem vergezellen (kwestie van een beetje te wennen aan elkaar) Hij ging daar graag eens in afzondering en bouwde daar dan ook menige tunnel. Op konijnenschaal deed hij in 1 week wat ze in Antwerpen nog niet gedaan krijgen in meerdere jaren.

Zijn rang in de pikorde : laatst natuurlijk. Zijn eten wordt dus eerst voorgeproefd door de kippen. We lossen dat nu op door voor groot en hard te kiezen (volledige bladeren witte kool, volledige wortels, klokhuis van een appel (zijn snoepke lijkt het wel, is hij dol op !)) De sla en de slierten pel van komkommer moet hij nog delen met de kippen. Het is duidelijk dat hij allesbehalve graag het normale konijnenvoer eet. Net als zijn eigenares gaat hij voor vegetarisch en vers.

Het buitenterrein : nadat de zon een paar dagen goed op de serre had geschenen was het duidelijk dat er werk moest gemaakt worden om dat konijnenproof te maken. Ik deed een rondgang om eventuele ontsnappingsroutes te blokkeren en liet de beestjes weer in open lucht. Ik kan je verzekeren dat er ettelijke pogingen nodig waren om het konijn te pakken te krijgen !

Konijnenproof : LOL moet hij gedacht/gedaan hebben en bouwde vorige week alweer een tunnel, waardoor ik door de buurvrouw geroepen werd toen ik de was aan het ophangen was. Ja, ja, dat was ons konijn dat daar dartel mijn tuin aan het inspecteren/ruïneren was … Ik was er zowat zeker van dat ik het beest nooit zou kunnen vangen. Na enkele rondjes door de tuin koos hij gelukkig zijn nieuwe uitgang van het kippenpark om aan mijn grijpgrage handen te ontsnappen. Gevolg : de tunnel bombarderen en met steen versperren en nu meerdere keren per week kijken waar hij aan de slag is.

Mocht dat nog niet duidelijk zijn, we zien het diertje hier wel graag. Zijn over en weer gehuppel maakt ons instant goed gezind. Maar de schrik dat hij toch ooit verder weg de benen neemt of – God spare ons – de gestofzuigde tuinen van mijn buren te lijf gaat, zit er hier echt wel in.

En dat ik van geluk mag spreken dat ik mijn benen nog niet heb gebroken in de serre, dat ook :

20160413_145200

Ik zakte vorige week zomaar 20cm de grond in bij het planten daar.

20160411_125258

Maar wat een mooi beest ! (tegelijkertijd de pikorde in beeld : zwart, wit/zwart, wit)

 

 

 

Advertenties

6 gedachtes over “Hoe zou het nog met Mozart zijn

  1. 😂😂😂 wel heel schattig… Maar ik zie gewoon voor mij hoe je achter het konijn aan huppelt om die te pakken te krijgen. En ondertussen dus de vers gegraven kuilen en tunnels moet ontwijken. 😂😂 sorry

  2. Haha, dat hadden wij ook ooit eens met ons (inmiddels overleden) konijn. Bleek zó onder de schutting te zijn gegraven. De buurman stad een spade in de grond en zakte zó een halve meter diep 🙂

  3. Ons konijn was blijkbaar zowat het meest onhandige konijn dat er bestond: graven deed hij nooit dus van gangen over verzakkingen hadden we geen last. Al kan het ook gelegen hebben aan de kleigrond. Je zou eigenlijk een film kunnen maken over dat beest: ‘Mozart, ontsnappingskoning’.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s