#The Pannenkoek-Challenge (4)

Herfstvakantie 2015 : een grote dochter op kot, een kleine dochter op kamp, en wijle weg: Monthermé 03

Monthermé : een plaats in het noorden van Frankrijk in de Franse Ardennen. Het plaatsje wordt doormidden gesneden door de maas.

Wij hielden daar toevallig een koffiestop in een meer dan gedateerd hotelletje.

Foto van het lief, ik ben zot van weerspiegelingen in water, en deze vind ik super !

Gedurende dit reisje ontdekte Bruno per ongeluk ook een functie aan zijn fototoestel waar hij eerst allerminst door gecharmeerd was, maar waar we nu hartelijk om kunnen lachen. De schilderij-versie van een foto nl.

Monthermé 02

Voor zover we dat al zouden willen kunnen we nu stoefen met eigen schilderijen aan de muur …

 

#The Pannenkoek-challenge (3)

IMG_2428

We schrijven 1 augustus 2013 en we zijn ‘en famille’ op een snikhete dag een mini tour-de-France aan het doen langs de ‘wonden’ van WO-I.

De foto is genomen vanop een toren die eind het kerkhof staat. Dit was zeker niet het mooiste kerkhof, maar het lappendeken dat het landschap maakt vind ik er mooi aan.

Geheel uitvergroot en uitgeknipt en daardoor helemaal onscherp nam één van de dochters ook deze foto daar :

IMG_2408

Ene die ik koester …

Deze foto’s herinneren me aan een mooie dag samen die helaas zeer triest eindigde toen mijn lief zijn moeder levenloos aantrof in haar huis bij thuiskomst.

Utility room

Een schoon woord voor wat hier ‘toe onzend’ het chauffagekot heet. Meer uitgebreid staat daar niet alleen de chauffageketel, maar is daar ook nog de regenwaterpomp, de zekeringkast, de kast van de zonnepanelen, de wasmachine, de droger en een allegaartje aan bergmeubilair als daar zijn een open rek (meubilair uit ons eerste huisje °1990), ladenkast (de vroegere luiertafel van de kroost °1995) en een door de echtgenoot in mekaar gezette badkamer kast waar de handvaten van de onderste kasten tegen de grond gemonteerd zijn i.p.v. op een halve meter hoogte (ik lachte hem daarvoor enorm uit wat me niet in dank afgenomen werd)

De naam ‘kot’ dekte de laatste tijd helemaal de lading, en met schaamrood op de wangen mocht daar ook nog ‘rommel’ voor gezet worden.

In ideale Pinterest-waardige omstandigheden zou die plek er zo kunnen uitzien

original_laundry-rolling-shelves-organization_s4x3.jpg.rend.hgtvcom.1280.960Helaas was dit de werkelijkheid van de dag (gisteren toch)

Schat, doe je ogen toe, ik beloof plechtig dat ik later als we ooit samenwonen nooit zo ga rommelen 🙂

Hoog tijd dus voor wat actie ! En dit is het resultaat :

Weer plaats voor het wasrekje, plaats om was op te vouwen, een eenzame-kousen-bakje (donkerblauw mandje), een wasmand met dingen voor de kringwinkel/rommelmarkt, twee meubelstukken van plaats gewisseld, een opgeruimd rek met zelfs een bakje poetsvodden waar Marie Kondo ook mee zou kunnen leven.

Aan de kwantiteit poetsmateriaal te zien zou ik eigenlijk elke dag mijn huis een beurt kunnen geven, mocht ik al besmet zijn met de kuisziekte.

Maar vermits er zoveel leukere dingen zijn in het leven mag dit virus gewoon aan mij voorbij gaan 🙂

Hoewel, volgende week is het de beurt aan de naai/strijkkamer.

Zouden dat serieus al lentekriebels zijn die zich laten voelen ?

 

#The Pannenkoek-challenge (2)

DSC00535

Traffic jam @ Isle of Skye, Scotland

(Mijn excuses voor de kwaliteit van de foto. Hij is genomen door de voorruit van de wagen met een filmcamera, het enige digitale toestel dat we toen hadden)

We schrijven 3 augustus 2008. Ik ben voor het laatst op reis met een compleet (doch eigenlijk al lang gebroken) gezin. Het is de dag van mijn 39° verjaardag.

We hebben dat jaar voor het eerst onze B&B’s via het internet geboekt en komen die dag tot de vaststelling dat er twee dorpen zijn met dezelfde naam (ik weet even niet meer dewelke) Ons bedje stond eigenlijk klaar in de buurt van Stirling, maar wij zaten dus op Skye. We hadden duidelijk nog nooit gehoord van G-maps in die tijd, anders hadden we die vergissing niet begaan.

Na veel vijven en zessen komen we uiteindelijk terecht bij een gepensioneerde professor Engels (altijd in Oxford gedoceerd), die onze kinderen (toen 9 en 13 jaar) een paar eigenaardige woordjes bijbrengt waaronder  iffy