En toen was het ego weg en voelde ik me de vloermat

Koude oorlog in huis, bah ! Ik dacht dat dit iets was dat bij het verleden hoorde en dat we nu over alles konden praten.

Maar dat is buiten kleine dochter gerekend.

Haar voorstel voor zondag namiddag/avond/nacht

Afspreken in de naburige gemeente met een vriendin en drie jongens die ze misschien al tweemaal gezien heeft in haar leven, bij één van die jongens ’s avonds ook blijven eten en dan ook maar blijven slapen (met heel die bende)

Het ene moment slaapt ze bij de vriendin op de logeerkamer, het volgende moment slapen ze (met zijn allen ?) in de garage.

Kijk, ik ken die jongens niet, ik ken die ouders van de gastheer niet, ik ben dus niet bereid om mijn dochter ‘over te leveren’ aan jong testosteron, tante nonneke dat ik ben. Ik heb daar een veel te groot ‘kat bij de melk zetten’ gevoel bij.

Dat die jongens elk nog een vriendin hebben, geeft de dochter als verzachtende omstandigheid. Niet dat dat bij mij indruk maakt, integendeel. Mij krijg je niet uitgelegd dat jongens die een vriendin hebben dan maar besluiten om een slaapfeestje te organiseren met twee andere meisjes.

Dat maakt van mij natuurlijk een achterlijk mens, want ik moet weten dat er ook gewoon vriendschap kan bestaan tussen jongens en meisjes.

Ik krijg het ook nog op mijn boterham dat grote zus op haar 16° al bij haar vriendje bleef slapen (in de logeerkamer that is), dus dat die zus dus nog altijd meer mag dan zij (het arme schaapke) Dat was al zo bij de paps, en zes jaar na zijn dood is dat nog altijd zo.

Raar maar waar voel ik ook wat ik voelde toen de echtgenoot er nog was : dreiging nl.

Alleen is deze moeder zes jaar sterker geworden en laat ze zich niet bedreigen !

Ik sloot al een compromis (waar ik me nog niet al te gelukkig mee voel). Ze mag afspreken zondag, maar komt thuis slapen. En toch was er vanmorgen nog altijd beeld zonder klank …

Ik hoop dat de klank weer aanstaat tegen vrijdag, anders zou mijn portemonnee wel eens leeg kunnen zijn als ze die nieuwe warme winterjas wil gaan kopen !

Ik leer van mijn puber, ik kan dat ook, dat dreigen 🙂

Advertenties

33 gedachtes over “En toen was het ego weg en voelde ik me de vloermat

  1. Eén van de minder leuke dingen van het ouder zijn. Als kinderen je het gevoel geven dat je niet meer bent dan een sta in de weg van hun pleziertjes.

    Soms bekruipt je het gevoel dat je geen goed kunt doen. In goede dagen verdwijnt dat gevoel gelukkig weer 😉

    Sterk blogje!

  2. Mooie blog en krachtig geschreven… Die koude oorlog, ik werd daar misselijk van, hebben we met Oudste ook vaak rond die leeftijd gehad…brrr…ik kreeg toen de raad om nooit iets persoonlijk te nemen van “die pubers” en heb dat pas achteraf beseft…. Ze mogen nooit iets en een ander mag altijd meer 🙂
    Komt goed hoor! 😉

  3. Aan de andere kant: dat wat ge niet wilt dat ze tijdens de nachtelijke uren doet als ze er blijft slapen, kan ze ook op andere momenten doen. Ik speel niet graag advocaat van de duivel hoor, maar als ze iets wil uitsteken, zal ze wel een manier vinden om dat te doen. We zijn daar allemaal geweest 🙂

    • Dat weet ik wel Nina. Ik ben ook niet zo bang van wat mijn kind eventueel gaat uitvoeren, maar het zijn die anderen die ik niet ken waar ik problemen mee heb. (denk aan : iets in een drankje doen waardoor ze weerloos wordt bvb)

      • Dat is iets waar ik als 36-jarige vrouw nog altijd bang voor ben dat het mij ooit overkomt. Jammer genoeg kunnen we ons daar nooit voor de volle 100% tegen wapenen, tenzij we nooit buitenkomen. Oh wait, dat heb ik net een paar jaar gedaan en daar werd ik ook niet gelukkig van 🙂

    • Ik mag hopen dat het hier zo lang niet hoeft te duren ! De nachten zijn zo al kort, maar als je dan nog uren wakker ligt te piekeren is dat niet bevorderlijk voor het functioneren overdag !

  4. Heel toevallig hebben wij volgende week zoiets aan de orde. Jill wil met nog tig andere blijven slapen bij een jongen uit de klas, bij ouders die ik niet ken. Dacht het niet. Jill mag daar film gaan kijken, maar Vlam komt haar gewoon ophalen. Toedeledoki. Gelukkig hier alleen géén ijzig sfeer, Jill zegt het te begrijpen. Poeh…

  5. Moeilijk hé, gelukkig zijn wij die periode wat doorgesparteld. En tegen de jongste die kloeg dat de oudere broer of zus meer mochten zei ik altijd dat hij dan maar eerder geboren had moeten worden 🙂 Loslaten is een neverending game

  6. Slechts twee keer ontmoet, zeg maar tegen je dochter dat het hier ook niet waar zou zijn! Als ze zelf eens moeder is, zal ze het wel begrijpen. 🙂 Goede compromis gesloten, vind ik.

  7. Moeilijk jong, zo’n koude oorlog. Het zou niet bij me opgekomen zijn om zoiets te vragen in den tijd. But then again, ik heb gewoon nooit bij vrienden of vriendinnen mogen logeren tot ik op kot zat, dus ik ben niet echt representatief. Hopelijk duurt het niet zo lang voor jullie het ijzeren gordijn samen kunnen afbreken!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s