van moetens/willens

#Boost your positivity : mijn lichaam

Dit thema liet een belletje rinkelen, alsof ik daar al eerder eens over heb (moeten) bloggen. En dat is ook zo, in de wijvenweek, drie jaar geleden. Hier kan je dat nog eens nalezen

Behalve dat mijn haarkleur ondertussen een beetje rosser is en er een tweetal kilo meer mij is sedert dan, is er niet veel veranderd.

Natuurlijk zou ik hier nu kunnen neuten over het moeten smeren (niet omdat de reclame dat zo voorschrijft, maar omdat mijn huid anders vreselijk trekkerig is) allemaal door ouder te worden.

Ik zou de rimpels kunnen gaan tellen en dan triestig zijn omdat ze er zijn.

Ik zou kunnen vloeken omdat mijn boobies nog meer aan de zwaartekracht onderhevig zijn.

Die vetrol op mijn buik is er ook nog altijd, zo erg dat een dochter het lef had om op mijn verjaardag te zeggen dat de leeftijd van de shapewear aangebroken was. Van uw kinderen moet je ’t hebben …

Wat voor mij het voornaamste is, dat is dat ik mijn lichaam aanvaard zoals het is. Ooit is het fysiek en emotioneel zwaar mishandeld geweest maar ik heb dat overleefd.

Ik heb van begin af weer moeten leren dat ik wél iets waard was, dat ik mocht zijn wie ik ben, dat dit lichaam graag gezien kan worden en liefde kan geven aan diegene die dat verdient.

Met alles wat ik meemaak in het vrijwilligerswerk dan ben ik gewoon blij dat ik nog haar heb (ook al is het grijs en moet dat om de zoveel weken bijgekleurd worden), dat ik nog allebei mijn borsten heb (ook al zijn ze niet volmaakt), dat ik kan stappen, fietsen, autorijden, voor mezelf en de mijnen zorgen, …

Mijn lichaam is mijn tempel, ik heb er maar één, het is een kostbaar bezit.

Ik koester wat ik heb !

 

 

Fiere mama/gekroonde grootste zaag van Vlaanderen

Duiveltje zwijg !

Vriendelijkheid en hulpvaardigheid, het bestaat nog. Grote dochter heeft dat sedert haar fietsongeval vorige week mogen gewaar worden.

Chronologisch op de volgende manier :

  • Na haar ‘tuimelperte’ : ze strompelt binnen in een café dichtbij, daar wordt direct een zak met ijsblokken gevuld en tegen haar enkel gelegd, de broer van de cafébaas brengt haar naar haar kot terug, inclusief haar fiets waarvan hij ook nog de ketting weer oplegt.
  • Eens op haar kot rond 1u ’s nachts : een lief van een kotgenoot ziet haar strompelen en brengt haar achterop haar fiets naar de spoed in het UZ (150m van haar kot) dochter krijgt ook nog de boodschap dat als ze klaar is daar dat ze het meisje dan maar moet bellen om haar weer af te halen.
  • Op spoed kan het al eens lang duren. Als ze daar buiten komt is het al na 4u, dus wil ze niemand meer storen om haar te helpen en denkt ze wel op krukken terug aan haar kamer te geraken. Nog maar net buiten het UZ ontmoet ze mijn ideale schoonzoon 🙂 A ja, een Spaanse Erasmusstudent, daar zou ik mijn Spaans nogal eens kunnen mee oefenen. Galant bovendien, want ook al heeft hij geen bagagedrager, hij tilt dochterlief op het zadel van zijn fiets en brengt haar naar huis.
  • De dag daarna volgt er nog een fietsachteropje bij een vriendin op weg naar de tramhalte.
  • Op school zijn er altijd gewillige boekentasdragers
  • Taxi moeder doet overuren

Ik ben oprecht blij met zoveel hulp, ECHT!

En toch blijft er in mijn achterhoofd een duiveltje spoken dat me maar blijft zeggen : “de man die haar in zijn wagen naar huis bracht of die ideale Spanjaard, moest maar eens verkeerde bedoelingen gehad hebben” Snel weglopen zou er met een mankepoot immers niet bij geweest zijn …

Moeders en hun zorgen hé …

 

Klusser de klus !

Genaaid

Na een tijdje lid geweest te zijn van een zelfhulpgroep voor mensen met twee linkerhanden, vond ik mezelf sterk genoeg om tot de aanschaf van een rechterhand over te gaan.

Dat laatste had ik nl nodig, wilde ik de naailessen, die in september begonnen, tot een goed einde brengen.

Ik had in de verste verte niet verwacht dat ik dat zó leuk zou vinden. Waarom heb ik dat niet een paar jaar eerder gedaan ?

We zijn ondertussen zo ver dat een eerste stuk volledig klaar is. Uiteraard moesten we leren recht stikken, en dat deden we door twee lagen stof met daartussen wattine helemaal door te stikken. Uiteindelijk knipten we dat in de juiste vorm, stikten daar (soms met de moed der wanhoop) een biais-lint rond en kwamen na nog wat afwerking tot dit resultaat :

tasje

Zij die ervaren naaisters zijn lachen mij nu vierkant uit, want daar is nogal wat geknoeid (ongelijke steken, scheef gestikt, …) maar kijk dat is mijn eerste werkje, op een gegeven moment was ik het beu om steken los te tornen. Ik moet later toch kunnen zeggen dat ik vorderingen maak niet ?

Woensdag na de naailes ben ik nog binnen gewipt in de kringwinkel. Stof is nl duur, en ik had nog zin om te naaien. Het volgende project in de les is een schort. Ik kocht me daarvoor al nieuwe stof, maar verder dan knippen kwamen we nog niet. Maar ik wou dat toch al eens proberen, zo een schort naaien.

In de kringwinkel kocht ik een oud gordijn voor €2,00. Met dat geld mocht ik al eens knoeien vond ik zo … Maar uiteindelijk kwam ik toch tot een aanvaardbaar resultaat.

De stappen :

  • Te lui zijn om het patroon van de les te gebruiken (hangt nog op mijn stof gespeld, anders moet ik dat allemaal losmaken en weer vastspelden) en gewoon een oude schort nemen, op de stof leggen, naad bijtellen en knippen

IMG_7990

  • het grote geheel helemaal zig-zaggen (schoon woord toch, zig-zaggen ?)
  • alles mooi omzomen. Eén zijnaad en de onderste boord hoef ik niet te doen, ik gebruik nl een stuk gordijn en dat is al netjes.
  • binders knippen, ééntje naaien en zien dat het te smal is (= hard vloeken als ik het moet omkeren dus)
  • probleemoplossend denken en die dan maar gebruiken als neklint.
  • nieuwe binders knippen. Oef ! Net genoeg stof
  • deze mooi toenaaien
  • alles aan mekaar zetten
  • er een label aanhangen (gewonnen bij Liese) dat daar per ongeluk op zijn kop in strijken. Dat rechterhand is nog niet volledig gerodeerd me dunkt 😦

en ta daaaaa :

IMG_7997

Aan jullie om te oordelen of je die stof liever aan een raam ziet hangen of rond mijn lichaam.

Zo fijn, dat creatieve ! Ik vrees dat ik opnieuw lid ga moeten worden van een zelfhulpgroep, want ik heb er een nieuwe verslaving bij, al leef ik nu nog in ontkenning 🙂

van moetens/willens

#Boost your positivity : Ik en de job die er eigenlijk geen is

… hoewel er van stilzitten niet echt sprake is!

***Vrijwilligerswerk : We zijn weer elke dag in de weer op weg naar medische hulp. Al een tijdje met een nicht van mijn vader trouwens. Toen ik haar de eerste keer uit haar voordeur zag komen dacht ik een verschijning te zien, zo hard leek die vrouw op mijn grootmoeder (die al in 1978 stierf), helaas bestralingen, kutkankers ! Aangevuld met andere patiënten staat de Clio niet veel stil.

Grote dochter is ook minder mobiel (met de fiets in de tramsporen gesukkeld en goed gevallen, die loopt een tijdje op krukken nu) waardoor ze het kot op slot heeft gedaan en weer onder moeders’ vleugels komt wonen. Gelukkig kunnen de naar-school-breng-ritten gecombineerd worden met de CM-ritten. Wie kan er zeggen dat hij betaald wordt om zijn kinderen naar school te brengen 🙂 IMG_7996

Bovenstaande mail toont het zorgen voor mijn eigen agenda, behalve goedkeuren vraag ik niets meer aan de dispatch 🙂

We kregen ook nog vorming aangeboden, om de zoveel tijd denken ze ons nog wat slimmer te kunnen maken. Dat ik dinsdag mijn wagen van stal heb gehaald om naar ‘mijn engagement op de planken’ (mogelijke situaties in het werk nagespeeld door acteurs) te gaan was pure tijdsverspilling. De enquête die me vandaag werd toegestuurd werd dus in ’t lang en en ’t breed beantwoord.

IMG_7994

***Naaistertje spelen : ook al geheel vrijwillig, maar meer dan verslavend (later val ik u daar nog wel eens mee lastig) De foto toont de twee werkgebieden in één, de werkplaats is vaak mijn keukentafel

IMG_7993

***Tuinvrouw zijn : niet altijd even vrijwillig, soms eens van moetens, maar eens ik buiten ben doet het vaak deugd om ondertussen wat slaaptekort en muizenissen uit mijn hoofd te laten waaien.

IMG_7981

Langs mijn oprit staan heel wat Hydrangea arborescens ‘Annabelle’ die hun beste tijd gehad hadden (en bovendien een stuk oprit inpalmden) dus die zijn deze week allemaal gesnoeid. Kenners mogen me altijd eens laten weten of de hoogte van de overgebleven plant een invloed heeft op de hoogte van de nieuwe bloei volgend jaar.

IMG_7982

Dat ik goed gewerkt heb deze week zeg ik u!

***Het laatste fruit verwerken : alle kweeperen zijn geschild en samen met ander soorten fruit (meestal appel nu) tot fruitsap verwerkt. De voorraad appelmoes werd ook nog aangevuld. Mijn voorraadkastje aan sap, gelei en moes ziet er ondertussen zo uit :

IMG_7983

Hoewel er sedert gisteren nog 10 flessen en 2 potten bijgekomen zijn.

IMG_7979

Ben ik nu de enige die zo een kweepeer mooi vind ? Om van de specifieke geur maar te zwijgen.

Dan wil ik nog kwijt dat deze week mijn wagen nog een binnen- en buitenwasbeurt heeft gekregen, dat de wasbakken vol en leeg en vol en … zijn geweest, dat er mij vanmiddag nog een redelijke strijk wacht.

Voor de rest blijf ik lui op mijn gat zitten 🙂

En ook nog dit : door omstandigheden (ongeval van de dochter ’s nachts en op de zetel overnachten) zijn de laatste twee nachten erg kort geweest. Ik ben dus héél blij dat we morgenavond een uurtje extra krijgen!

Komen eten !, van moetens/willens

#Boost your positivity : mogen proeven, YES !

Toen ik 14 dagen geleden een artikel las in Knack over ‘groentennootjes’ was mijn belangstelling direct gewekt. Snacks die lekker zijn en mij geen overdosis aan calorieën geven, dat wou ik wel eens proeven!

Ik deed wat ik nog nooit deed, en misbruikte mijn blog om stalen aan te vragen aan Princess Green. Groot was mijn verbazing dat ik een kleine twee uur later al een positief antwoord in mijn mailbox vond.

Hoe fijn was dat zeg! En het werd nog beter toen amper 4 dagen later (weekend inbegrepen) er al een pakketje geleverd werd.

IMG_7968

Ik kreeg de hartige Nacho-smaak en twee zoethoudertjes nl Sesame&Honey en Choco.

Klinkt niet slecht zegt u ?

Het zag er ook niet slecht uit als knabbel op de salontafel (aangevuld met nog wat eigen kweek) :

IMG_7986

De nacho-smaak is lekker, en deed me bovendien niet schrokken alsof ik in geen 14 dagen eten gekregen had, zoals dat met een zak chips wel is. Ik had ook achteraf geen schuldgevoel om het knabbelen en geen zwaar gevoel op de maag zoals je bvb bij teveel noten eten kunt hebben.

Als smaakmaker bij een pasta of crunch in een slaatje dient die hartige versie ook goed. Mijn vegetarische dochter kan er maar wel bij varen.

De Sesame&Honey-smaak werd omschreven als ‘net Honey Pops’ door kleine dochter, en grote dochter vond dan weer dat de Choco-variant naar M&M’s smaakte. Maar wetende dat er iets gezonds en voedzaam binnenin zit, geeft toch wel een meerwaarde.

Zou ik deze snacks nu ook nog kopen : Ja! Alleen jammer dat ze momenteel enkel nog maar bij Carrefour(Hyper) te krijgen zijn, en laat dat nu niet de winkel zijn waar ik vaak boodschappen doe.

Toch een dikke merci aan Daan@PrincessGreen om te mogen proeven!