Zomerfeiten

Ik zal het maar ‘geen nieuws, goed nieuws’ noemen dat het hier al zo lang stil bleef, of komkommertijd en jullie niet willen lastig vallen, of luiheid van mijnentwege, of …

Toch een lijstje om mezelf te sussen – ‘zie dat er nu niemand meer komt lezen als ik een maand niets schrijf’ – alarmbellen en al 🙂

  • Poetsen is leuk tegenwoordig, lees : kort in tijd. A ja, twee Assepoesters in huis en eindelijk het verstand hebben om daar gebruik van te maken. Al was het vandaag precies de vlucht naar Egypte toen ik begon over helpen. Poppemieke wist me direct te melden dat zij de vorige keer van dienst was en trok naar haar kamer, de jongste nam zonder veel morren de stofzuiger en ging aan de slag.
  • Ze zitten aan mijn geld verdomme. Elke zomer is het van datte. Onroerende voorheffing, omniumverzekering voor de wagen, op reis gaan (geheel vrijwillig, ik weet het), solden (enkel de dingen die nodig zijn kosten nog veel), …
  • Grote dochter moet steunzolen dragen (dat kostje kon er ook nog bij), ze mag ook geen hakken meer dragen. En laat die haar schoenrek nu op 2 paar na (een paar sportschoenen en een paar bleke loafers) helemaal bestaan uit schoenen met hakken. De sportschoenen zijn versleten, en met die bleke schoenen gaat ze in september ook al niet veel meer zijn, en ‘Mams, ik heb in Kortrijk een grote winkel gezien waar ze supermooie schoenen hebben speciaal voor steunzolen’. Ja, ja, moeder doe die portemonnee nog maar eens open.
  • Ik oogst tomaten, gisteren een volle schaal tegelijk, waarvan de Piepedol beweert dat we niet meer zo een grote hadden sedert de paps het pand verliet. Ja kind, beledig je moeder haar moestuinkunsten maar … we hadden vorig jaar nl ook grote !
  • De kippen hebben een kalk tekort, dat uit zich in het helemaal opeten van hun eigen eieren, we moeten ze bijna waken om er zelf nog eentje in de pan te kunnen slaan.
  • Ik heb weer een ‘het lief missen-gevoel’ Hij is nochtans nog niet vertrokken naar Rome, maar onze momenten samen worden weer heel schaars tot ik hem volgende week zaterdag weer wegbreng naar waar hij zijn proloog in het voorjaar eindigde.
  • We hebben de Gentse Feesten nog eens gezien.  Door altijd met vakantie was dat bij mij al vier jaar geleden. Zondagnamiddag heel kort na de middag met nog weinig volk op pad was het heerlijk kuieren van plein naar plein, in winkeltjes waar we anders nooit komen en in Julie’s House was de Latte met taart verrukkelijk ! Maandagavond gingen we nog eens terug, ik wou nl Hannelore Bedert aan het werk zien, helaas had ik gelezen dat die om 20u al begon en het bleek maar om 23u15 te zijn. BALEN ! We deden toch de moeite om naar ‘Lise’ te luisteren, en hoewel dat helemaal niet slecht was bleef ik ambetant om het missen van Bedert.
  • Kleine dochter heeft vakantieWERK, amai mijn voeten, werken dat het kind moet, je ziet hoe weinig ze hier gewoon zijn. Ze zet zich nl in voor de speelpleinwerking. Enfin, gisteren en vandaag al niet wegens niet buiten mogen door een huidaandoening, en volgende week ook al niet wegens vakantieweek en vertrekken naar Italië met Kazou. Ze zal zich dus niet doodgewerkt hebben deze vakantie.
  • Ik wil werken maar er is geen. Die ene rit die me aangeboden werd voor volgende week kan ik niet doen omdat dan juist de kleine naar Italië vertrekt en ik haar naar Erpe-Mere moet brengen. Dokters gaan duidelijk ook met vakantie, vandaar dat er weinig te doen is.
  • Het vorige kan alleen maar positief bijdragen aan mijn zen-worden tegen dat ik volgende zaterdag alweer op vakantie vertrek. Na ’t lief af te zetten in de champagnestreek ga ik nog 2 dagen Tours en 3 dagen Orleans en omgeving verkennen met grote dochter. In de hoop dat zijn vertrek er dan zo diep niet inhakt.
  • Ik verzin alvast wat verfklussen om het triest-zijn wat op te vangen (ik heb hier de laatste jaren al mijn hele huis en tuin omgekeerd depri zijnde) Mijn ‘blekkend blaw’ tuinhuis waar heel het dorp van ‘klapte’ toen de echtgenoot het in die kleur stak, zal binnenkort meer in natuurkleuren zijn (misschien publiceer ik hier wel een voor en na dan)

Voilà, nu ga ik een komkommer plukken, dat hoort zo deze tijd van het jaar !

Advertenties

21 gedachtes over “Zomerfeiten

  1. Eiland, speelpleinwerking is wel echt werken hé. Of vind ik dat vooral omdat het publiek in duin&zee nogal veelzijdig en intensief was? Kleine dochter vult haar vakantie zoals ik dat vroeger deed, met speelpleinen en een kamp 🙂
    Je komkommertijd lijkt me heerlijk, op het missen van het lief na. Hopelijk wordt het een mooie reis met de dochter!

  2. oh, als ik alleen achterblijf begin ik altijd te eten. Dan vind ik tuinhuizen schilderen precies een betere optie 😀 (alléé, voor jou dan toch, mijn tuinhuis heeft momenteel niets nodig 🙂 )

    • Dat is van alle tijden zeker ? Mijn moeder trapte op de duur ook niet meer in uitvluchten als naar het toilet moeten (liefst de grote boodschap, dat duurde iets langer)

  3. Hier ben ik het met steunzolen en geen hakken meer,…..wat ook resulteert in de portomonee opendraaien en de kids hun kast moet ook weer aangevuld worden,…….ja de economie draait weer,…..ik snap niet dat die slecht gaat met wat wij uitgeven 🙂 :-), geniet btw van je tomaten :-),…..

    • Wat die tomaten betreft : volgens mij staat nu een schaal van een drietal kilo te wachten om ontveld te worden en in doosjes opgesloten te worden in de vriezer. Lekkere soep en saus verzekerd in het najaar !

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s