vanalles en nog wat

Zomerfeiten

Ik zal het maar ‘geen nieuws, goed nieuws’ noemen dat het hier al zo lang stil bleef, of komkommertijd en jullie niet willen lastig vallen, of luiheid van mijnentwege, of …

Toch een lijstje om mezelf te sussen – ‘zie dat er nu niemand meer komt lezen als ik een maand niets schrijf’ – alarmbellen en al ūüôā

  • Poetsen is leuk tegenwoordig, lees : kort in tijd. A ja, twee Assepoesters in huis en eindelijk het verstand hebben om daar gebruik van te maken. Al was het vandaag precies de vlucht naar Egypte toen ik begon over helpen. Poppemieke wist me direct te melden dat zij de vorige keer van dienst was en trok naar haar kamer, de jongste nam zonder veel morren de stofzuiger en ging aan de slag.
  • Ze zitten aan mijn geld verdomme. Elke zomer is het van datte. Onroerende voorheffing, omniumverzekering voor de wagen, op reis gaan (geheel vrijwillig, ik weet het), solden (enkel de dingen die nodig zijn kosten nog veel), …
  • Grote dochter moet steunzolen dragen (dat kostje kon er ook nog bij), ze mag ook geen hakken meer dragen. En laat die haar schoenrek nu op 2 paar na (een paar sportschoenen en een paar bleke loafers) helemaal bestaan uit schoenen met hakken. De sportschoenen zijn versleten, en met die bleke schoenen gaat ze in september ook al niet veel meer zijn, en ‘Mams, ik heb in Kortrijk een grote winkel gezien waar ze supermooie schoenen hebben speciaal voor steunzolen’. Ja, ja, moeder doe die portemonnee nog maar eens open.
  • Ik oogst tomaten, gisteren een volle schaal tegelijk, waarvan de Piepedol beweert dat we niet meer zo een grote hadden sedert de paps het pand verliet. Ja kind, beledig je moeder haar moestuinkunsten maar … we hadden vorig jaar nl ook grote !
  • De kippen hebben een kalk tekort, dat uit zich in het helemaal opeten van hun eigen eieren, we moeten ze bijna waken om er zelf nog eentje in de pan te kunnen slaan.
  • Ik heb weer een ‘het lief missen-gevoel’ Hij is nochtans nog niet vertrokken naar Rome, maar onze momenten samen worden weer heel schaars tot ik hem volgende week zaterdag weer wegbreng naar waar hij zijn proloog in het voorjaar eindigde.
  • We hebben de Gentse Feesten nog eens gezien. ¬†Door altijd met vakantie was dat bij mij al vier jaar geleden. Zondagnamiddag heel kort na de middag met nog weinig volk op pad was het heerlijk kuieren van plein naar plein, in winkeltjes waar we anders nooit komen en in¬†Julie’s House¬†was de Latte met taart verrukkelijk ! Maandagavond gingen we nog eens terug, ik wou nl Hannelore Bedert aan het werk zien, helaas had ik gelezen dat die om 20u al begon en het bleek maar om 23u15 te zijn. BALEN ! We deden toch de moeite om naar ‘Lise’ te luisteren, en hoewel dat helemaal niet slecht was bleef ik ambetant om het missen van Bedert.
  • Kleine dochter heeft vakantieWERK, amai mijn voeten, werken dat het kind moet, je ziet hoe weinig ze hier gewoon zijn. Ze zet zich nl in voor de speelpleinwerking. Enfin, gisteren en vandaag al niet wegens niet buiten mogen door een huidaandoening, en volgende week ook al niet wegens vakantieweek en vertrekken naar Itali√ę met Kazou. Ze zal zich dus niet doodgewerkt hebben deze vakantie.
  • Ik wil werken maar er is geen. Die ene rit die me aangeboden werd voor volgende week kan ik niet doen omdat dan juist de kleine naar Itali√ę vertrekt en ik haar naar Erpe-Mere moet brengen. Dokters gaan duidelijk ook met vakantie, vandaar dat er weinig te doen is.
  • Het vorige kan alleen maar positief bijdragen aan mijn zen-worden tegen dat ik volgende zaterdag alweer op vakantie vertrek. Na ’t lief af te zetten in de champagnestreek ga ik nog 2 dagen Tours en 3 dagen Orleans en omgeving verkennen met grote dochter. In de hoop dat zijn vertrek er dan zo diep niet inhakt.
  • Ik verzin alvast wat verfklussen om het triest-zijn wat op te vangen (ik heb hier¬†de laatste jaren¬†al mijn hele huis en tuin omgekeerd depri zijnde) Mijn ‘blekkend blaw’ tuinhuis waar heel het dorp van ‘klapte’ toen de echtgenoot het in die kleur stak, zal binnenkort meer in natuurkleuren zijn (misschien publiceer ik hier wel een voor en na dan)

Voilà, nu ga ik een komkommer plukken, dat hoort zo deze tijd van het jaar !

Snoepen van het leven

Ik ga op reis en ik breng mee

  • Mijn jaarlijkse aversie voor auto rijden. De teller stond dit jaar op 2300 en een sjiek km op een week tijd, dat blijft teveel van het goede ! We herbekijken dat voor volgende jaren, dwz niet meer huren voor een week maar eerst naar het verste rijden en dan steeds dichterbij komen en ons gewoon laten verwennen op hotel.
  • Een eis voor een goed bed op volgende vakanties. ¬†Het beeld van ik een nacht op de zetel, Bruno een nacht op de zetel, uiteindelijk ons veel te klein tweepersoonsbed verruilen voor elk een klein bed met een nachttafel tussen is nl niet wat ik me voorstel bij samen op vakantie gaan !
  • Een slaaptekort.¬†Gewoon door het voorgaande. ¬†Waar een normaal mens uitgerust van reis zou terugkeren ben ik nu doodmoe !
  • Vuile was, die dan aangevuld werd met de hoop die grote dochter thuis had gemaakt op een week tijd.¬†Tegen het volgende jaar mag zij zelf de was doen, ik moet verdorie meer leren delegeren !
  • Een verhoogde suikerspiegel, ik lijk wel vergiftigd, heel mijn lijf protesteert.¬†Note to myself, blijf volgend jaar van de ijsjes !
  • Inspiratie om te koken : nieuwe soorten slaatjes (we moesten toch nog een beetje gezond doen op reis nietwaar), hartige idee√ęn met pannenkoeken, …¬†Maar we willen het allemaal wel zo maken dat we hier allemaal een beetje vet kwijt raken *omdat het nodig is!*
  • Een nog steeds door hooikoorts geteisterd lichaam. Al heel het seizoen neem ik dubbele dosis medicijnen en het betert maar niet.¬†Alle tips zijn welkom om daarvan af te geraken.
  • Idee√ęn voor nieuwe planten in de tuin.¬†Dat wordt weer zoeken in tuincentra !
  • Mooie indrukken van natuur en cultuur en inspiratie om nog meer reizen te gaan maken in de toekomst.
  • Grote dankbaarheid omdat het (financieel) allemaal kan

Een beetje beeld bij de tekst :

unnamed

E√©n van de accomodaties op¬†Domaine Des Ormes¬†waar we verbleven (Niet ‘ons’ verblijf, wij hadden gewoon een stacaravan gehuurd) ¬†Een plaats waar mensen die verder niets van de streek willen zien genoeg mogelijkheden hebben om zich te amuseren. Wij hebben daar echter heel weinig tijd doorgebracht, we hebben nl andere verwachtingen van een reis.

unnamed-1

unnamed-2

Beelden van de Bretoense kust.  Van de bovenste foto weet ik niet direct welk stadje het is, de onderste is Dinard een plaats waar veel rijke Engelsen vroeger hun verblijf hadden. Uiteraard is er ook nog de ruwe kust zonder bebouwing die ook méér dan de moeite is !

unnamed-3

Fort la Latte ten westen van Dinard

Molen Mont Dol

Eén van de typische molens van de streek, bovenop Mont Dol, een heuvel temidden een vrij platte streek van waarop je een enorm zicht heb op de kust van de Mont-Saint-Michel tot Saint-Malo, prachtig bij zonsondergang en gezelligheid ten top in het molenhuis dat nu een bistro-crêperie is.

leven als God in Frankrijk

Twee luieriken levend als God in Frankrijk (hebben we vaak gedaan, veel leuker dan wachten tot Bruno genoeg foto’s heeft getrokken) op een pier zitten met onze voeten in het water was ook nog zo een favorietje.

 

Niet in beeld, maar zeker de moeite om te bezoeken : de stad Rennes, Hédé-Bazouges met zijn kanaal met vele sluizen waar plezierbootjes doorgaan, de stad Saint-Malo die volledig ommuurd is en een mooie kust heeft, de baai van de Mont-Saint-Michel (het getij zat ons niet mee waardoor we die niet bezochten) Dol-de-Bretagne waar we verbleven zelf, Dinan, Fougères (misschien gezien op TV, de tour kwam daar vorige vrijdag aan), Saint-Suliac een topper als je houdt van kleine pittoreske straatjes, schilderateliers en gastronomie.

Dat laatste doet er me aan denken dat mijn kere ke were-pagina nog moet aangevuld worden, want dat is weeral lang geleden !

 

 

Snoepen van het leven

Tot over een week !

vakantie

Want vanaf morgen spendeer ik mijn tijd in¬†Dol-De-Bretagne¬†en omgeving (Saint-Malo, Dinard, Dinan, Rennes, … en een stukje Normandi√ę met de Mont-Saint-Michel)

Ik doe dat in gezelschap van kleine dochter (de grote wil niet meer mee ‘en famille’ en is housesitter) en Bruno.

Vanavond rijd ik al een kleine proloog tot Ieper, dat spaart al een uurtje op de reistijd morgen.

Bij deze bede aan de weergoden om de chauffage niet te hard aan te zetten morgen (we rijden wel airco-gekoeld, maar toch) en aan alle andere mensen om een andere reisbestemming te kiezen zodat we niet weer uren in de file belanden zoals vorig jaar.

En nu de weergoden al bezet zijn, wil ik alle andere goden aanroepen om over Poppemieke te waken, want deze moeder vindt zichzelf nog altijd onverantwoordelijk dat ze haar kind alleen laat (ondanks het feit dat dit kind bijna 20 is)