van moetens/willens

Gij zijt van negenentjestig

Lang geleden dat ik het nog eens over het vrijwilligerswerk had.

Daar is ook niet altijd veel over te vertellen, mocht u mijn schoonmoeder zijn, ik zou het ook niet vertellen (privacy en zo) Veelal zijn mijn passagiers op weg naar arts, therapie of kliniek gekende mensen die ik al vaak heb vervoerd, maar kijk, sedert een week of drie heb ik ‘vesch vleesch in de kuppe’

Een man (bouwjaar dreiendertig – geen schrijffout, hij zegt dat zo), altijd vrijgezel geweest, het type dat een vrouw aankijkt met een vettige blik en haar meteen uitkleedt met zijn ogen. Dat had ik nog niet onder mijn cliënteel, blij dat ik daar mee ben 😦

En toch, ik ben zo blij dat het zeer zonnig weer is en dat ik gans de weg een zonnebril kan aandoen, want ik lach me dood om hetgeen hij allemaal vertelt, en mijn blik zou dat wel eens kunnen verraden.

Waarom ? Wel hierom : Hij beweert alles nog heel goed te weten, ondanks zijn ouderdom, en toch …

  • Toen ik hem de eerste keer naar de afdeling bracht waar hij moest zijn, liep hij de deur prompt voorbij ondanks het feit dat hij daar al een paar keer geweest was, en toen ik hem vroeg in welke wachtzaal hij moest zitten wist hij het niet. “ahn est alliere ?”
  • Ook bij die eerste rit had ik gezegd dat ik in de wachtzaal op hem zou wachten (nadat ik de wagen in de parking had gezet) In gesprek zijnde met een collega had ik hem niet zien buiten komen en was hij wel recht naar buiten gestapt. Gelukkig wees een attente man die zijn vrouw daar bracht mij daar op. “aoi gij da gezeit dak binn moest wachn toch ?”
  • Hij vraagt me elke dag waarom de verpleging hem telkens om zijn geboortedatum vraagt, ik heb hem uitgelegd dat het een safetycheck is, ze willen de juiste dosis bestralingen aan de juiste persoon geven. “ja, ze moenn da goe doen é”
  • Als hij dan die datum zegt zeggen de charmante verpleegsters daar telkens bij dat hij er veel jonger uit ziet, vandaag zelfs dat hij er maar net 40 uitziet. “dat es omdak zoe moager zijn é” (serieus, hij ziet er meer dan zijn leeftijd uit, en dan moet ik mijn gezicht in de plooi houden)
  • De laatste dagen leiden de verpleegsters hem aan de arm naar buiten, en telkens loopt hij me straal voorbij omdat hij me niet meer herkend. “tes zjust ‘k moe kik me ui mee”
  • Elke dag vertelt hij me dat hij nog te voet van Gent naar ons dorp is gegaan in zijn jeugd en dat hij dan vier uur onderweg was. “koak kik we geld voe den tram oor, moa we gingne toch tevoete”
  • Hij heeft iets met jaartallen.  Zijn huisarts is van ’56, mijn collega-chauffeur van ’46, de pastorij van 1800 en een sjiek (ik onthoud dat niet hoor), een oude hoeve van 15.., en mijn leeftijd heeft hij gevraagd tijdens de eerste rit (dat vraag je niet aan een vrouw, misschien daarom dat hij niet van ’t straat is geraakt) ik ben van dus van ’69. “den husdokteur es van zessenviftig, …”
  • Elke dag als ze hem binnenroepen, herhaalt hij zijn familienaam en spreekt hij die op z’n Frans uit, iets als ‘the boekeee residence, the lady of the house speaking’
  • Telkens hij in de wagen stapt en ik vraag om zijn veiligheidsgordel aan te doen zegt hij parmantig : “ja, ij zit erin” op een even vettige manier als zou hij pas een vrouw ontmaagd hebben

Morgen nog twee ritjes met iemand anders en dan ga ik er even tussenuit. Ik ga bovenstaande man echt niet missen, er zit nl ook een reukje aan 😦

Verdorie, ik heb hier net DRIE dt-fouten verbeterd in 1 tekst, en niemand die daar iets van zegt.  Foei !

Fiere mama/gekroonde grootste zaag van Vlaanderen

Nee, eerst nog vermageren en heet worden !

… woorden van de Piepedol (waarop de oudste zei : “we zullen je in de oven stoppen”)

Het was een normale tafelconversatie die haar die uitspraak ontlokte.  Ik had het nl over het feit dat ze vanaf volgend schooljaar elke dag boterhammen moet meenemen (de nieuwe (kleine) school voorziet geen warme maaltijden)

Waar ze vorige week zei dat het eigenlijk geen vakantie hoefde te zijn omdat ze zoveel zin heeft om in die nieuwe richting te gaan leren, is ze nu toch helemaal in vakantiestemming.  Lees : een hele dag in slaapkleed rondlummelen, computeren, films kijken, vastkleven aan de smartphone.  Gelukkig werd de eerste dag al haar kamer opgeruimd (blij dat ik daar geen hele vakantie over moet zagen) Ik heb zo een vermoeden dat daar nu geen enkel papiertje van de achter te laten school is gebleven.

Niet dat ze negatief gaat terugkijken op de jaren daar (ze heeft zelfs wat hartzeer om alles achter te laten en het grote onbekende tegemoet te gaan), het is gewoon de leerstof die weg moet.  Verticaal klasseren, over and done !

Zelf ben ik ook altijd tevreden geweest over de school.  Zodanig zelfs dat ik het maar beleefd vond om de directeur persoonlijk te mailen over het vertrek van de dochter, met een gepast dankwoord voor hem en zijn team.

Ik heb niet lang moeten wachten op een antwoord en werd zowaar wat sentimenteel daardoor, welke moeder zou dat nu niet zijn om deze zin :

‘We wensen je dochter het allerbeste! Het is een fijne meid die zeker haar weg zal vinden in het leven!’

En het secretariaat van de school deed dit er nog bovenop :

‘Wens … heel veel succes. We zullen haar missen’

Op naar de nieuwe school dus, gesteund door wat ze achterlaat.

Maar eerst dus nog vermageren, niet dat het kind rond en gezond is, maar alles rond haar middel is om het beleefd te zeggen iets te prominent aanwezig.  Tiens, van wie zou ze dat nu afgedeeld hebben ?

Zij en ik, we gaan er dus allebei voor om daar wat kilo’s te verliezen, al pas ik dan weer voor het ‘heet worden’ uit de titel.  Heet worden is volgens de Piepedol nodig om die 4 of 5 jongens die haar volgende school telt te plezieren.

Volgens mij is ze stiekem al aan het nadenken wat ze gaat aantrekken die eerste schooldag 🙂

groei & bloei

Zie je wel, het is dan toch groene bloemkool !

Ik moest in het verleden soms eens zoeken naar het woord broccoli en sprak dan over, je weet wel, groene bloemkool.  Raar denkt u, tja, ik heb dat ook met aubergines die ik dan in netjes Nederlands als eierplant benoem.

Toen ik daarnet de deur van de serre ging openzetten zag ik daar toch wel wat dringend te oogsten groenten.

IMG_0254

IMG_0256

Bloemkool dus, van die groene 🙂

Fiere mama/gekroonde grootste zaag van Vlaanderen

She did it, AGAIN !

Een vervolg op dit

Ik heb mijn best gedaan om jullie niet lastig te vallen met blokperikelen van de kroost, zij die kinderen hebben kennen dat immers, en zij die er geen(meer thuis) hebben, hebben daar geen boodschap (meer) aan.

Vergeef het mij dus maar dat ik nog eens stoef.

Grote dochter is nl geslaagd met een flinke 86,4%, met examenresultaten tussen de 15/20 en 20/20.

Sta me toe van even samen met haar euforisch te zijn 🙂

Fiere mama/gekroonde grootste zaag van Vlaanderen

Ik was dan toch de betere compagnon

Al schreef ik vrijdag dit nog :

‘Ik zou al blij moeten zijn, ze vindt her dear sister een veel betere compagnon om haar gezelschap te houden tijdens het concert, maar vermits ik nog altijd taxi moeder ben verandert dat niet veel aan de zaak’

Ik ging dus ZELF mee naar het concert van One Direction.  De reden was dat de grote zuster niet van plan was om het leuk te houden voor de Piepedol, GEEN foto’s wou maken, waarschijnlijk zou zagen over het lawaai, … Laat ik de kaarten nu eens véél te duur gevonden hebben om dat te laten gebeuren !

Een impressie :

  • Dat velen één richting uitgingen resulteerde uiteraard, wat had je gedacht, in file op de snelweg.
  • Parking C aan de Heizel is nog een eindje wandelen van het stadion (we volgden de meute, er kan een kortere weg zijn)
  • Ze hebben nog nooit gehoord van vuilbakken in het Koning Boudewijnstadion.  Er was een nadar doolhof gebouwd om diegenen die zo gek waren om daar al van ’s morgens te kamperen in toom te houden.  Wat daar achtergelaten was aan vuilnis … onbeschrijfelijk gewoon, maar zoals ik al zei, er stond geen enkele vuilnisbak
  • Die geen vuilbakkenhistorie werd herhaald op het plein zelf.  Al een geluk dat het gras afgedekt was of er schoot geen voetbalplein meer over !
  • Gebruik maken van 1 van de plastieken WC-huisjes was een kwelling.  De pot al bijna overstromend met papier en uitwerpselen en daar dan gehurkt nog niets bijdoen.  Kotsmisselijk zou je daar worden !
  • De muziek was oorverdovend, zelfs al zag ik er heel kleurrijk uit met mijn oorversiersels genaamd oordopjes.
  • De Piepedol zag er dan weer uit als aan de prozac : de ogen groot toen die mannekes opkwamen, een mengeling van extase en ongeloof dat die daar nu ECHT stonden.  Geluk tot de vierde macht heet zoiets denk ik …
  • De show was alles wat dat jong geweld op hoopte.  Enthousiaste artiesten, vuurwerk, slingers die de menigte ingespuwd werden,lichtshow, … er waren momenten dat het stadion net niet ontplofte.
  • Vele van die uitzinnige fans hadden een hele portfolio aan slogans mee, die ze wisselend omhoog staken.  De ene keer was Liam de liefde van hun leven, het volgende moment wilden ze mrs Styles worden 🙂
  • Er waren veel mama/papa met kroost combinaties op het plein en wij werden daar ook persoonlijk voor bedankt door de mannen van One Direction.  Ik werd stante pede ook een beetje fan 🙂 (Oooo Niall, zwijmel, zwijmel – mocht ik 16 zijn hé LOL)
  • Ik nam oneindig veel foto’s, filmde stukjes, tot de batterij van het fototoestel vond dat het welletjes was.
  • De merchandise was pokkeduur. Een onnozel T-shirtje voor €35, een vlag voor 25€.  Die laatste is wel mee naar huis gegaan, na een geen zakgeld deal met de dochter.
  • Toen de laatste noten uitstierven en ik dochterlief kon overtuigen dat ze ECHT NIET MEER terugkwamen, heb ik haar hand genomen en zijn we zo snel als mogelijk naar de uitgang gespurt.  Geen sinecure tussen het afval en de menigte.
  • Uiteindelijk kwamen we om 23u10 aan onze wagen, helaas zou het nog 2 volle uren duren eer we van die parking af geraakten.  Van een verkeersinfarct gesproken !
  • Dat was natuurlijk met opzet, zodat we konden genieten van af en toe een toeterconcert, van mensen bekijken die niet meer wisten waar hun wagen stond (de mijne stond netjes bij een lichtpyloon en een reclametoren, deze vrouw weet nog wat ze doet, ook op een chaosparking !) van radeloze ouders te zien die hun kinderen niet vonden en dito kinderen die hun ouders niet vonden.  Wat een geluk dat ik de dochters niet samen heb laten gaan, want dat zou ons ook overkomen zijn.
  • Uiteindelijk draaide ik rond 2u mijn oprit op, meer dan tijd om een dochter die vandaag examen wiskunde heeft te slapen te leggen.

En wat hebben we nu geleerd uit dat alles ?

Bij een volgende evenement van dit genre op dezelfde site wordt de trein genomen ! Sporen naar een Brussels station en dan de metro nemen die aan de Heizel uitkomt lijkt me tig keer makkelijker en sneller dan zelf de baan op gaan.

De prijs van een ticket was maar een fractie van het gelukspercentage dat dochterlief uitstraalde, meteen dé reden waarom een moeder zo gek is om dat te betalen.

IMG_0002 IMG_0070 IMG_0092 IMG_0098 IMG_0106 IMG_0158 IMG_0192 1010216_1105361979479488_7683290587038057056_n

In Knack verwoorden ze het zo

vanalles en nog wat

En meer beelden zeggen nog meer

20150606_193649

Iemand die vindt dat ik wat extra ondersteuning nodig heb.  Waarom zou hij dat nu denken ? 🙂

20150606_191949

De Piepedol wou wel/niet gekust worden op het huwelijksfeest zaterdag

20150608_103649

De altvioolboog, na maanden niet te spelen kwam die zo uit de kist.  De persoon die hem gaat verharen (weeral kosten dochter, foei !) spreekt van motten die aan het werk geweest zijn (hoe die in een afgesloten vioolkist geraken is me een raadsel)

20150611_153044

En omdat de kosten van hierboven nog niet genoeg waren deed diezelfde dochter er nog wat bovenop.  En lekker dat het was !

20150613_091215

De Piepedol haar versie van ontbijt.  Als de kleurkes maar matchen nietwaar 🙂

van moetens/willens

Eén beeld kan veel zeggen !

Zoals dit :

IMG_0001

Hoe lees je dit ?

De zwarte aantekeningen zijn de laatste vier dagen van de blok en examens van grote dochter, die is dus al sedert vorige week vrijdag rond de middag in vakantiestemming.

De Piepedol telt niet in blokdagen, maar noteert enkel de examens, bijgenaamd ‘The Great Depression’.  Ze wou er zelfs zodanig snel vanaf zijn dat ze zelfs op zaterdag en zondag een examen had ingeschreven 🙂

Maar eerst moet dit weekend nog passeren…

Het tweede weekend van juni dat zoals altijd een kermisweekend is in ons dorp en vaderdag ook, dag op dag 6 jaar nadat de meiden vaderloos werden …

Maar gelukkig is deze maand de 13° een geluksgetal, iets als ‘The Great Anti-depression’ One Direction in Brussel ! Geluk voor kleine dochter dan wel … Ik zou al blij moeten zijn, ze vindt haar dear sister een veel betere compagnon om haar gezelschap te houden tijdens het concert, maar vermits ik nog altijd taxi moeder ben verandert dat niet veel aan de zaak.  Integendeel zelfs, wat ga ik al die uren in Brussel doen in mijn ééntje.  Was Bruno nu nog vrij geweest, we zouden gezellig kunnen gaan tafelen, maar helaas …

Dus stel ik hier maar een aantal vragen :

  • Wat kan een vrouw alleen in Brussel gaan aanvangen op een zaterdag tussen pakweg 17u30 en 23 u ?
  • Welke parking aan de Heizel is het dichtst bij het Koning Boudewijnstadion ? (Rode Duivelsfans moeten dat weten)
  • Kan ik daar eventueel een tram nemen naar ergens anders in Brussel waar het goed toeven is ?
  • Is er rond het Koning Boudewijnstadion gelegenheid om iets te gaan eten ?
  • Welke buurten in Brussel zijn absoluut te vermijden ?

Ik lees het graag in de commentaren !