Mocht die bontjas kunnen spreken

… of beelden opgeslagen hebben, ik zou schrikken denk ik.

Voor gevoelige lezers : ik heb het over nepbont !

Ooit in een stijlloos verleden kocht ik me een zwarte jas van nepbont, de moeilijke sluiting ervan en het feit dat het lief me een ‘bomma’ vindt in die jas heeft me hem met alle plezier doen afstaan aan grote dochter.

Gisteren mocht zij in Leuven een verjaardag gaan vieren, en ondanks dat we al eind april zijn draagt ze die jas nog altijd. Ik kreeg zelfs nog de boodschap dat die jas in Leuven supermooi bevonden wordt. Zie je wel schat, ge kent niets van mode gij ūüôā

Vanmorgen bij thuiskomst vroeg ze me of die jas gewassen mocht worden, want hij had één en ander meegemaakt zei ze al lachend.

Wil ik het weten ? Jjjja euh nee ! Ze had me immers al verteld dat ze de enige nuchtere in het gezelschap was gebleven, dat ze voor het eerst de zon heeft zien opgaan na het uitgaan toen ze als eerste ! haar logeerbed ging opzoeken.

Ik heb een verstandige dochter en was al lang blij dat ze eens uitging, dat altijd aan moeders rok blijven hangen stapt zo moeilijk ūüėČ

Maar nu ga ik toch maar eens zien hoe de jas die eigenlijk niet mocht gewassen worden, uit de wasmachine komt.

Duimen é dochter !

Waarom ik gisteren zo kwaad werd

Het leek wel of de geschiedenis zich nog eens moest herhalen en dat ze bij de schoonthuis niets geleerd hadden van het verleden.
Iemand met een minderwaardigheidscomplex opzadelen is de grote reden waarom ik gisteren zo kwaad geworden ben.  Hun zoon (al als kind een heel gevoelig manneke) heeft heel zijn leven altijd moeten hengelen naar goedkeuring van zijn ouders.  Goedkeuring en steun die hij NOOIT heeft gekregen, anderen (de klanten of kinderen van hun klanten) waren altijd beter.
Ook hij had graag een richting gevolgd in het middelbaar met een praktische inslag, maar ze vonden hem te slim dus moest hij zijn broek verslijten in een richting die hem geen bal interesseerde.  Het heeft van hem een rebel gemaakt, hij is drugsverslaafd geraakt en is uiteindelijk van school gesmeten (dat o zo belangrijke internaat waar alleen kinderen opzaten van de gegoede klasse)
Uiteindelijk heeft hij zijn middelbaar afgemaakt in een andere school, maar daarna heeft hij – behalve een jaar voor verpleger leren – geen diploma meer gehaald.
Hij is er de meest (faal)angstige en onzekere persoon door geworden, heeft dwangneuroses ontwikkeld en is waarschijnlijk daardoor een alcoholist geworden.  De miserie die daaruit is ontstaan hebben ik en de kinderen ten volle mogen meemaken.
Mijn jongste lijkt qua karakter goed op haar vader, ik weet dat ze ook graag zou hebben dat memé en pepé trots op haar zouden zijn, daarom heb ik haar het voorval ook heel eerlijk verteld.  Ik wil haar de ontgoocheling besparen dat ze uiteindelijk toch nooit goed gaat kunnen doen.
Dat het kind nu al met de angst zit dat ze zich levenslang gaat schuldig voelen mocht de ruzie niet opgelost worden voor memé en pepé het hoofd neerleggen vind ik nu heel erg.  Ze ziet haar grootouders graag, alleen is die liefde op veel vlakken niet wederkerig.
Bij hen wordt liefde uitgekeerd in euro. ¬†het “als je op je volgend rapport 70% haalt, krijg je zoveel van mij” maakt weinig indruk op de dochter (wat ben ik daar blij om !) Het kind heeft behoefte aan empathie, aan warmte, aan weten dat ze mag zijn wie ze is.
Daarom ook dat ik haar gisteren de reacties op mijn vorig postje heb laten lezen (ze komt hier anders maar sporadisch lezen) en ze werd daar oprecht blij van.  Waarvoor dank allemaal !

U kijkt toch ook neer op mensen ?

op :

  • de beenhouwer
  • de bakker
  • de kapper
  • de schoonheidsspecialiste
  • de loodgieter
  • de elektricien
  • de houtbewerker
  • de kinderverzorgster
  • de bejaardenhelpster
  • de secretaresse

Tuurlijk dadde, al wat die mensen doen kan jij toch allemaal zelf en beter ?

Of toch niet ?

Ik heb zonet met deuren geslagen bij de schoonouders, de vulkaan van ergernissen en kwaadheid was al lang aan het borrelen, en nu kookte het over !

De feiten : ik ben naar een nieuwe school op zoek voor de Piepedol.  (vervolg op dit) Ze volgt momenteel handel, maar heeft met alle hoofdvakken problemen.  Gesteld dat ze dit jaar toch nog zou slagen, blijft het probleem het volgende schooljaar bestaan.  Ze doet die richting niet graag en is stilletjes aan compleet schoolmoe aan het worden.

Kleine dochter wil een zorgopleiding gaan volgen. ¬†Kindjes zijn helemaal haar dada, ze spreekt al jaren van in de cr√™che naast ons huis te willen ‘vakantiejobben’, op familiefeestjes is zij altijd de oppas van dienst (met de glimlach), …

Een zorgopleiding is een beroepsopleiding, je leert daar niet alleen wat zorg is, je leert ook koken, strijken, de was doen. ¬†Er zijn ook algemene vakken als Nederlands-Frans-Engels-Godsdienst-Biologie (een 5-uurs vak, het menselijk lichaam wordt helemaal bekeken, ziekten moeten herkend kunnen worden, …) en er is ook veel stage. ¬†De theorie meteen in de praktijk gaan doen.

“A ja, ze kan dan kuisvrouw worden √©” zei de schoonma smalend.

Ziet u mij ontploffen ?

Wat ik ze allemaal precies naar het hoofd geslingerd heb, het is teveel om op te noemen, maar misschien een bloemlezing : dat het moet gedaan zijn met op mijn kinderen neer te kijken (kinderEN, want op de oudste die m√°√°r Office Management studeert en daar 89% haalt kijken ze ook neer), dat al hun uiterlijke schijn hen allesbehalve gelukkig heeft gemaakt, dat ze bezig zijnd met ‘wat de mensen belangrijk vonden’ onderweg ook hun zoon hebben verloren, … en als laatste dat ze eigenlijk grote nood hebben aan iemand die zorg gestudeerd heeft in huis, want hun huishouden lijkt op niets en ze lopen er zelf allesbehalve verzorgd bij !

Laat dus de mensen met een Mr, dr, drs of Ir voor hun naam maar voor hen gaan zorgen nu, ik heb het helemaal gehad met hen !

Ze kunnen misschien hopen dat ze lang genoeg leven om hun andere kleinkinderen (nu 11 en 13 jaar) te zien afstuderen aan de universiteit, dan kunnen ze die diploma’s in veelvoud inkaderen en etaleren in hun kille huis waar alle menselijke warmte ontbreekt.

Een beetje sport zou ik hen ook nog willen aanraden, zeker aan de schoonma die zeer slecht te been is.  Zwemmen zou misschien iets kunnen zijn voor haar, zwemmen in het geld.  En dan maar hopen dat ze zich er niet in verslikt !

Het had vandaag zilver kunnen zijn

… mocht het eerste deel van mijn leven iets anders verlopen zijn.

Helaas …

25 jaar geleden stond ik dus nog als minderjarige (de wet op de meerderjarigheid is gewijzigd van 21jaar naar 18 jaar op 1 mei 1990) voor het altaar. Ik zou een paar maanden later 21 worden.

Als ik nu naar mijn oudste kijk en besef dat ik op haar leeftijd al een huwelijksdatum had vaststaan voor het volgende jaar, dan lijkt me dat meer dan bizar.

Het doet me dan ook meer dan deugd om te zien hoe de kroost heel goed weet wat ze verwachten van de toekomst wat relaties betreft, al dat opvoeden en mijn gemaakte fouten zijn toch niet voor niets geweest.

Maar kom, ik deed wat ik deed 25 jaar geleden, dat ik er wijzer door geworden ben en zoiets nooit meer zou overdoen is het enige wat ik ervan wil onthouden.

En toch zal een 27ste april nooit nog een gewone dag zijn …

Merci Jef !

De passata-story deel 2:

Mocht dit voorval een tiental jaren geleden gebeurd zijn, ik had het boeltje opgekuist (mopperend weliswaar), alles wat slecht was weggegooid en voor de rest zou dit verticaal geklasseerd geweest zijn.

Tegenwoordig is dat anders. ¬†Met digitale fotografie, en het internet waar je overal contactgegevens van firma’s kunt vinden, zou je maar gek moeten zijn om niet te gaan reclameren (of doen jullie dat niet ?)

Ik mailde dus naar Colruyt, voegde foto’s bij van de verloren producten en hoopte op respons. ¬†Die kwam er al gauw, in de vorm van een mail waarin me verteld was dat ik terugbetaling voor de passata kon krijgen, en de vraag naar mijn volledige adresgegevens, telefoonnummer en het filiaal waar ik het meest mijn boodschappen ging doen.

En nog was ik niet tevreden, ik had meer schade dan de tomaten alleen, de bewijzen waren hun toch toegestuurd niet ?

Ik mailde het volgende terug :

‘Mag ik nu zeggen dat ik het allesbehalve gul vind dat ik enkel de passata terugbetaald word ? Alle andere producten die naar de vuilnisbak verwezen zijn hebben toch ook hun waarde ? (zie mijn tweede mail gisteren met foto’s daarvan)’

En toen werd het stil in de mailbox …

Groot was mijn verbazing toen ik ’s avonds nog telefoon kreeg van een medewerkster van het filiaal waar ik vaak winkel, met de boodschap dat zij al mijn foto’s ook toegestuurd gekregen had en dat ik de volgende keer dat ik langskwam maar moest vragen naar haar of de gerant, en dat ik dan alle producten gewoon gratis mee mocht nemen uit de winkel.

Het is dus niet alleen omdat ik prijsbewust winkel dat ik naar Colruyt ga, die klantenservice vind ik ook gigantisch belangrijk !

Alleen het feit dat mijn vuilniszak een apart geurtje verspreid in het tuinhuis doet me nu nog denken aan het nare feit.

Spaghetti western in de voorraadkast

… zo eentje met veel nepbloed.

Er zat al een dag of twee een geurtje aan, aan de keukenberging.  Een geur die ik absoluut niet kon thuiswijzen.  Ik zette vanmorgen nog een fles met biologische onkruidverdelger buiten, omdat ik dacht dat die de schuldige was.

Nooit eraan gedacht om in de voorraadkast te gaan zien, de plaats waar de droge voeding, de melk en de drank wordt bewaard. Ik ben het first in-first out-principe trouw, dus daar gaan geen dingen bederven.

En toch … toen ik vanmiddag wou gaan bakken en de zelfrijzende bloem zocht steeg er ook, samen met de andere geur, plots een sterke vanillegeur op uit de kast. ¬†Meteen vond ik de oorzaak van al die odeurtjes terug, er besliste een doos tomatenpassata om zomaar te gaan gisten en het ding was dan ook maar gewoon ontploft. De doos was nochtans helemaal niet over datum (vervaldatum in 2017)

IMG_0425 IMG_0426

Deelden mee in de brokken : de zakjes voor vanillepudding en chocoladepudding, een doos met 1 kookbuiltje rijst, aardappelzetmeel, bicarbonaat, sausbinder, Tagatesse-suiker een zak koffiepads en tomaten in blik (voortaan koop ik geen andere meer denk ik)

Alles wat in karton zat had plots een extra geurtje, de koffiepads, Tagatesse en blikken konden gerecupereerd worden.

Dat ik verdorie niet content ben met deze smeerboel ! Jef krijgt maintenant, toute de suite mail !

Nieuwe openingsuren voor Hotel Mama***** ?

Wat was me dat voor een dag zeg !

Vanmiddag zegt de oudste op de terugweg van station naar huis dat ze volgend jaar wel weer op kot wil gaan.  Ze vertelde er ook nog bij dat we voor Leuven dat kot al in april hadden aangevraagd.

Ik heb er niets tegen dat kinderen zelfstandig willen zijn op een zekere leeftijd, dus zocht ik dan ook maar gewoon op welke mogelijkheden er waren.  Voor de residenties van HoGent (maar 3 stuks Рin Leuven hadden we wel wat meer keuze) mochten de aanvragen al gebeuren vanaf 10 februari, we moesten dus niet te lang meer talmen ! Die residenties hebben bij mij natuurlijk de voorkeur omdat de privémarkt financieel direct een ander plaatje g/heeft.

De voorwaarden van zo een kamer werden ook bekeken, we wachten nu enkel nog op een document, en dan kan de aanvraag gebeuren.

Tot zover grote dochter.

Om 5u kwam de jongste ook thuis, met een slecht paasrapport, maar dat was geen nieuws vermits de cijfers al online bekeken konden worden.  De dringende boodschap van de klassenraad dat ze meer moet werken om in dezelfde richting te kunnen blijven, werden direct van tafel geveegd.  Ze werkt immers genoeg PUNT ! Dat was ook al oud nieuws, want wat ik ook zeg, ze vindt van zichzelf dat ze genoeg studeert, ik moet daar vooral niet over zagen. ZUCHT !

Na een potje bekvechten achter de kiezen te hebben, was ze na een tijdje gekalmeerd en zei ze plots : “mama, zou ik volgend jaar op internaat mogen gaan ? Ah ja, dan kon ze naar een andere school, en zat ik niet met het issue hoe we dat vervoer dan weer geregeld moesten krijgen vanuit ons boerendorp.

Strak plan natuurlijk.  Een beetje meer discipline en structuur zouden haar meteen ook ten goede komen.  En vooral dan een richting mogen kiezen die haar wel lag (de handel waar ze nu in zit interesseert haar geen bal en de huidige school heeft niet veel alternatieven)

Wat kan ik daar nu op tegen hebben ?

Niets eigenlijk …

En toch werd er vandaag even in mijn moederhart gesneden, alsof het plots thuis voor geen van beiden nog goed is ūüė¶