Terug in de tijd : onromantisch begin van een zwangerschap

Wat een mens zo allemaal kan tegenkomen bij het opruimen van een schuif.

Dit bvb :

Scan 15

Een kattebelletje properkes en al geschreven (not !) op mijn werk in november 1998.  Ik weet die dag nog zo goed, herinner me zelfs nog het koud zweet dat me uitbrak toen ik aan de telefoon zat.

Dit is nl het resultaat van een eicel pick-up die uiteindelijk een Piepedol heeft voortgebracht.  Mijn zenuwachtigheid maakte dat ik zelfs geen logische volgorde van opschrijven had.  Er waren dus 14 eicellen ‘geplukt’, 9 daarvan waren rijp en ze hebben er uiteindelijk 8 van de 9 kunnen bevruchten.

De eerste terugplaatsing van die vruchtjes gaf nog één van de vele teleurstellende berichten, drie maanden later is mijn Dolleke voortgekomen uit ontdooide vruchtjes.

Om onze miserie weg te lachen op vlak van zwanger worden zeg ik voor het gemak dat ze een XL-ezelsdracht was, zijnde gemaakt in november 1998 en geboren in november 1999.  Het feit dat ze nooit koud heeft, wijten we ook altijd aan het feit dat ze drie maanden in de diepvries heeft gezeten 🙂

Een jaar of twee na de geboorte van dochterlief kregen we een brief van het UZ met de vraag wat er moest gebeuren met de nog ingevroren vruchtjes.  Met 4 keuzemogelijkheden :

  • voor nog een kind gaan,
  • aan de wetenschap schenken,
  • aan een vrouw schenken die op geen andere manier zwanger kon geraken
  • of vernietigen.

Keuze 1 was geen optie meer met een echtgenoot die toen helemaal de pedalen kwijt geraakte, de derde mogelijkheid kon ik om de één of andere manier niet.  Ik zou denk ik constant lopen rondkijken naar een kind dat sprekend op het mijne lijkt.  Vernietigen zou helemaal zonde geweest zijn, ik heb al die behandelingen toch niet voor niets ondergaan toch ? Dus hebben wij getracht de wetenschap een stapje vooruit te helpen, in de hoop dat meer mensen hun kinderwens mag uitkomen !

 

 

Advertenties

16 gedachtes over “Terug in de tijd : onromantisch begin van een zwangerschap

  1. tof dat je zo door een simpel kattebelletje volledig terug in de tijd geworpen word,
    vraag je je dan niet af: “had je toen geweten wat je nu weet hoe of wat je dan anders zou gedaan hebben?”

  2. Oh, zalig, eicelpluk onder narcose?! Dat is vandaag de dag dus echt niet meer. Enfin, ik heb het overleefd en heb nu een zoon, dus we zullen maar niet klagen.
    Wij lachen er soms ook wel eens mee. Dat een nummerke twee misschien biologisch een tweelingbroer of -zus zal zijn, maar dat hun geboortedatum toch keiver uit elkaar zal liggen. Of toen de uitgerekende datum voor de zoon 14/2 was, lachten we dat dat zeker was om het totale gebrek aan romantiek bij de bevruchting te compenseren. Etc etc. 😉

    Overigens is ‘de wetenschap’ ook de keus die wij hebben aangekruist op het formulier. Ik denk dat de meeste mensen daarvoor gaan, trouwens …

      • Ja, dat is zo. Maar de keuze waar je voor stond met de eicellen, leek me erg complex. Omdat je wist hoe het was om niet makkelijk kindjes te krijgen, maar ik kan je volledig volgen in je argument om de celletjes niet aan andere koppels te geven. Vernietigen lijkt me ook zo vreemd, en de keuze om nog een kindje te krijgen… Ik denk dat je het juiste hebt gedaan, voor zo ver er in zo’n situaties een goed antwoord is.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s