Zou ik nu geslaagd zijn voor de zuurpruimtest ?

Van zondagavond tot dinsdagmorgen waren wij, zoals eerder vermeld, in Duitsland.  We werden getrakteerd met het hele gezin door mijn nieuwbakken schoonzus (ik grossier in schoonfamilies, vermits de eerste ook nog altijd aanwezig is)

Laat ik vooral eerst zeggen dat ik niets te klagen heb over die nieuwe schoonfamilie (van de oude kan ik dat helaas niet altijd zeggen).  We hebben mekaar maar laat leren kennen, Bruno en ik kenden mekaar al geruime tijd vooraleer hij mij wereldkundig wou maken.  Zijn late roeping om aan een vrouw te beginnen zal daar ongetwijfeld veel mee te zien hebben.  Het kwam er zelfs op neer dat toen zijn moeder stierf dat ze hem toen de vraag stelden of ik al dan niet op de rouwbrief moest komen want niemand wist eigenlijk hoe het zat tussen ons.

Mijn (onze, als ik mijn kroost erbij tel) vuurdoop is er eigenlijk maar gekomen op kerstavond van vorig jaar, en de warmte waarmee we toen ontvangen zijn was fenomenaal.

Ik denk dat het feit dat grote broer Bruno nog aan een vrouw begon daar als een bom is ingevallen, ze kennen hun broer ook helemaal niet zoals ik, durven hem ook wel eens smalend te behandelen (hij is maar het soldaatje tussen de goed zaken doende rest) Ze waren/zijn dus best wel nieuwsgierig naar de vrouw die hij tot de zijne heeft genomen.

Dat ik na een aantal allesbehalve vrolijke jaren in een lach-grage familie ben terechtgekomen kan ik alleen maar toejuichen, dat bij dat lachen ook practical jokes horen neem ik er op de koop toe bij.

Toen we maandag na een uitgebreid ontbijt besloten om met zijn allen te gaan wandelen (wat doe je anders in de Eifel, musea en historische gebouwen zijn daar waar wij zaten niet dik gezaaid) zonder grote dochter weliswaar, die heeft zich studerend opgesloten op haar hotelkamer, werd ik wel degelijk getest op familieproof zijn. De neven en nicht van Bruno zijn ook niet van de verlegen soort, er werd daar niet alleen figuurlijk met modder gegooid, de letterlijke versie vloog (samen met dennenappels) ook regelmatig door de lucht.  Een riviertje oversteken zonder dat er iemand een goeie steen in liet vallen en een koude-douche-effect bezorgde, dat konden ze niet hebben.  Hun nonkel proberen in een modderpoel trekken, … We waren serieus op onze hoede !

Maar het speeltje waar ze de hele dag zoet mee zijn geweest was wel een luidspreker in combinatie met een smartphone waarmee ze de meest hilarische boodschappen opnamen en de wijde natuur instuurden.  Ik ben daar ontelbare keren luid zuchtend en kreunend klaargekomen , ons seksleven was daar precies publiek bezit.  Want laat ze daar nu toch wel allemaal heel erg in geïnteresseerd zijn.  Wanneer we ‘het’ de eerste keer gedaan hebben, ze durfden net niet te vragen of nonkel het wel kon …

Het was dus niet omdat de wandeling zolang duurde en er geen toiletten in de buurt waren dat ik het zo ongeveer in mijn broek deed.  We hebben wel degelijk goed gelachen !

’s Avonds aan tafel werd er ook nog wat lacherig gedaan over Bruno zijn kledingstijl.  Mijn ventje is van de zuinige soort, hij is niet beschaamd om een hemdje te dragen dat een paar jaar oud is (of zoals Poppemieke het verwoordde : van in de tijd dat keukenhanddoeken nog mode waren) Ik plaag hem daar ook regelmatig eens mee, maar dat doe uiteraard niets af aan de grootte van mijn liefde voor hem.  Met andere woorden ze vonden dat Bruno echt wel een vrouw nodig had om hem daarin wat bij te sturen.

Laat het duidelijk zijn, ik zie mijn ventje ’t liefst in zijnen puren, dat beantwoord misschien meteen de vragen over ons seksleven ook.  Hij kan het wel degelijk 🙂 en ik zou durven zeggen dat er daar misschien wel koppels aan tafel zaten die nog jaloers zouden kunnen zijn over kwantiteit en kwaliteit !

Vonken en vuur, zoete liefde, warme vriendschap, groot respect, mezelf mogen zijn, dat is het cadeau dat ik met Bruno heb gekregen !

Advertenties

13 gedachtes over “Zou ik nu geslaagd zijn voor de zuurpruimtest ?

  1. Da’s mooi!!! Met je gat in de boter gevallen met zo’n warme familie.
    En inderdaad, ingewikkeld zo twee schoonfamilies. Zeker omdat ik net het postje las waar je schoonvader je schoonmoeder bedriegt/bedroog, kan voor misverstanden zorgen zeg :p

  2. Pingback: De floche trekken | second part of my life

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s