Een zoet, thank you for the music and inlegkruisjes, arbeidsvreugdig weekend

Eéntje dat op vrijdagavond startte met een normaal uitje met mijn liefste lief maar waar ik abnormaal ook een Dame Blanche at net als hij (zijn tweede voornaam had Dame Blanche moeten zijn, zo graag eet hij dat !)

Die zoete zonde kreeg ik zaterdagmorgen direct betaald gezet in de vorm van goeie 😦 ouderwetse migraine.  Toch besloot ik dat het thuis ook dringend terrasjesweer mocht worden. Dus werd, na het schrobben van de terrasvloer, mijn super-deluxe tuinset ontplooid. Twee pijnstillers verder werden ook nog de tomatenzaailingen verspeend en kregen twee eersteklas vuil-en lawaaimakers (parkieten) een buitenverblijf.  Tussendoor deed ik ook nog boodschappen voor de schoonthuis.

Ons eten (spruitjes, varkensmignonette, patatten – laatste stuiptrekkingen van winterkost) paste niet echt bij het terras, dus we bleven binnen eten.  Datzelfde eten was niet bevorderlijk voor mijn fysieke toestand, dat had ik met een normaal werkend brein kunnen weten, maar van normaal was hier geen sprake.

Uiteindelijk moest ik me toch gewonnen geven en was mijn bed en donkere kamer de enige plek waar het hoofd minder ging protesteren.

Anderhalf uur later kwam er bruusk een einde aan mijn sluimerend bestaan toen de bel de komst van mijn Zoetekoekske aankondigde.  Hoofdpijn of niet, dat blijft altijd fijn !  Hij had me vooraf gevraagd of ik mee met hem een jeansbroek wou gaan shoppen (thank God, de oude, bleke, model van voor den oorlog is EINDELIJK versleten !) Dus deden we dat op een drafje, hoewel hij zei dat hij nog nooit zo lang had moeten passen (een volle 10 min of zoiets) maar dat kwam omdat ik niets van ventenmaten ken.  Hem nog een hemdje aansmeren vooraleer we gingen afrekenen is mij niet meer gelukt (wacht maar manneke, ‘k zal u nog wel kneden later LOL)

Na de broodjesmaaltijd (die de hoofdpijn eindelijk deed weggaan) hadden we ook nog een feest tegoed.  Een verrassing die de dochters van grote zus ineen hadden gestoken voor haar 50ste verjaardag.  We waren vooraf op de hoogte dat er daar gezongen ging/moest worden.  De plichtsbewustheid van mijn lief deed hem ook naar een micro grijpen en met militaire precisie deelde hij zijn beste Engels met de wereld en kweelden we samen ‘Wonderful tonight’ van Eric Clapton.  En daar kwam het inlegkruisje uit de titel heel erg van pas want ik deed het in mijn broek van ’t lachen !  A star is born is hier een understatement van jewelste !

Naarmate de avond vorderde en de drank rijkelijk vloeide ging het niveau van de muziek meer en meer de hoogte in.

Dit passeerde nog :

Compleet met ‘binst dak em een totte goaf schidden mee mijn gat’

en dit ook nog :

Zo waren zowel de Oost- als Westvlamingen van het gezelschap content !

Een gelukzalige maar korte nacht verder (door verandering naar zomeruur en een hele dag repetitie van Carmina Burana voor Poppemieke die daardoor vroeg een trein te halen had) trok mijn lief ’s morgens in zijn onderbroek het raam van mijn slaapkamer open en verzekerde zijn denkbeeldige fans na zijn superoptreden van de dag ervoor, dat hij snel beneden zou zijn om handtekeningen uit te delen.  Zo komt het dat de mensen weer weten waarover praten in ’t dorp !

Ik had me half en half voorgenomen om van de zondag een luiemensendag te maken met zonnen en lezen, maar dat is even anders uitgedraaid.  Na de middag ben ik nl naar een tuincentrum getrokken om daar haagconiferen te gaan aanschaffen.  In tuincentra moet ik me altijd inhouden, want ik zou ze het liefst helemaal leegkopen, maar voor een Kerria Japonica en twee forsythias zal ik nog wel een plaatsje vinden.

Ik en werk delegeren dat vergt ook nog wat ‘finetuning’ dus liet ik ’s morgens mijn lief een lamp vervangen in de gang (te hoog en ik was te lui om een ladder te gaan halen) en plantte ik eigenhandig 7 meter haag.  Ikke lui ? 🙂

Mijn rug heeft het geweten !

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “Een zoet, thank you for the music and inlegkruisjes, arbeidsvreugdig weekend

  1. Dat kneden dat lukt wel, beetje bij beetje :-), je had Big moeten zien voor ik hem onder handen nam 🙂 :-). En nu koopt hij zelfs geen t-shirt meer zonder mij 🙂 :-). Ik blijf het zoetekoekjes verhaal geweldig vinden,……….

  2. Ondanks de migraine een heerlijk avondje uit. Toch een grapjas, jouw Zoetekoekske. Gelukkig heeft hij zijn onderbroek aangehouden. Anders stond het dorp helemaal op stelten.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s