DIY

Een degelijk paar breinaalden en goeie wol of katoen – de onzekeren van aard gebruiken staaldraad ūüėČ

meer is er niet nodig om alle kleine geluksmomenten aaneen te breien tot een groot,(hart)verwarmend patchwork deken.

Geef ‘sjette’ in 2014 !

We’re having a ball

Zoals in kerst’bal’

De drie bewoners van dit huis hebben allemaal een boom versierd.

Poppemieke de enige echte van plastiekmoeheid-naalden-verliezende-nepboom (hier klopt precies iets niet in die zin : echt en nep?!?) met dit als resultaat :

IMG_4215

Mijn Piepedolleke vond dat de kegel met lichtjes die onze keuken siert ook wat ballen aan het lijf mocht hebben, en dit geeft dan dit beeld :

IMG_4214

En ik maakte een combinatie van kleurig licht (allesbehalve te zien op de foto) en vogelvriendelijkheid buiten :

IMG_4211

Iedereen content !

Niet meer bij het (selecte) clubje mogen horen

Ik zit weer eens in een ‘kwade-mens-modus’

Al heb ik al bewezen in het verleden dat ik echt wel braaf kan zijn, vaak te braaf zelfs, binnenin worden hele veldslagen uitgevochten.

Waar ik me nu in opjaag ?  Wel in de gevolgen van het stoppen met studeren van grote dochter.

Dat uitschrijven aan de KU Leuven had wel heel directe gevolgen. ¬†Zo ‘mochten’ we nog twee maanden kothuur betalen, daarom heb ik het idee van haar tweede thuis direct te ontruimen maar verplaatst naar de tweede week van januari, net voor de sleutel moet ingediend worden. ¬†Kijk, daar kan ik mee leven, contracten zijn contracten, ze ontbinden heeft zo zijn voorwaarden.

Waar ik minder hoog mee oploop is het feit dat op dat kot het internet maar meteen werd afgesloten, net nu ik mijn tam-tam bij het grof vuil had gezet.

Dat je bij uitschrijving je studentenkaart moet afgeven lijkt me normaal, maar dat de cultuurpas waar ik een gans jaar heb voor betaald dan ook meteen moet ingeleverd worden, maakt me pissig (wat verliezen ze daar nu mee mocht die behouden worden ?)

En toen grote dochter vanmorgen ging informeren of ze een cursus tegen faalangst kon volgen – iets waar ze echt iets zou mee zijn voor de toekomst, kreeg ze evengoed het deksel op de neus want dat is ook voor ‘members only’. ¬†Mocht hier iemand meelezen die me zo een cursus aan de hand kan doen in het Gentse, laat het weten aub !

Een 18-jarige zou voor minder faalangstig worden …

Want dat het stoppen met studeren grote consequenties heeft voor Poppemieke, dat is maar zacht uitgedrukt.

Haar middelbare schooltijd is sociaal niet zo vlot verlopen.  Die ene vriendin die ze dacht te hebben heeft haar in het laatste jaar zo een ferme kloot afgetrokken dat ze ze NOOIT meer wil zien.  Nu heeft ze op die twee maanden in Leuven wel een paar mensen rond zich weten te verzamelen waar ze het goed kan mee vinden, wat haar als persoon uiteraard liet groeien.  Maar ze is natuurlijk niet naief en beseft maar al te goed dat zo een prille vriendschappen snel kunnen verwateren, zeker als de bewuste vrienden aan de andere kant van het land wonen.

Ondertussen zit ze hier dus thuis te vereenzamen net niet op schoot bij haar ‘ouwe’ moeder.

Ze kan tegenwoordig ook nergens komen zonder dat mensen naar haar studies vragen, goedbedoeld natuurlijk maar je ziet telkens haar hart bloeden.

Blijft ze ook nog steeds worstelen met de vraag of ze niet had moeten doorzetten, om maar te zwijgen over het schuldgevoel dat ze heeft over de financi√ęle kant van het gestopte verhaal (akkoord, die is er uiteraard, maar dat vind ik niet het ergste)

En dan het feit van hoe de maanden overbruggen eer er een nieuw academiejaar aanbreekt, en welke richting dat dat dan moet uitgaan.

Aan de ene kant wil ze creatief gaan bezig zijn, de muziek roept ook nog altijd en aan de andere kant is daar dat ‘serieuse’ diploma.

Zou ze al een paar vakken opnemen in februari, of toch maar niet ?  Veel vragen die nog op een antwoord wachten.

Gisteren is ze nog maar eens naar Leuven getrokken (ze volgt er nog vioolles).  Op de dagen dat ze daar nog is kookt ze nog zelf eens haar potje op haar kot, ziet ze daar nog kotgenoten en spreekt ze nog eens af met de vriendinnen.  Nu dat kot niet meer de permanente verblijfplaats is in de week is ze er plots weer liever lijkt het wel.

Toen ze me gisterenavond belde met de vraag of ze mocht blijven voor twee dagen kon ik dat niet weigeren.  Misschien kunnen de gesprekken met de vrienden wel verhelderend zijn en mocht dat niet het geval zijn, dan hoop ik dat ze er gewoon ontspanning vindt.

Ik heb namelijk al lang geen ongedwongen lach meer gezien op haar gezicht.

 

Zevenblad

Voor al wie hier nu een plantenbericht verwacht, gelieve een ander kanaal te kiezen.

Ik ga er een medisch bulletin van maken, een net niet doodgaan (overdreven mens dat ik ben)

De feiten :

Al weken rondlopen met zeurende pijn, er ook niet kunnen van slapen. ¬†De linkerkant van mijn bovenlichaam laat me van de nek naar beneden serieus in de steek. ¬†Schouderblad, oksel, arm, borst doet ook vrolijk mee en ik word daar niet bepaald vrolijk van. ¬†Ik ben namelijk als een klein kind : als ik niet slaap en niet op tijd mijn eten krijg, dan ben ik op zijn minst gezegd humeurig (qua zagen begon ik op mijn schoonmoeder te gelijken, en als er nu iemand is waar ik niet mee wil vergeleken worden …). ¬†Niet slapen betekende ook koppijn ganser dagen.

In de job veel geconfronteerd worden met kankerpati√ęnten doet ook helemaal geen goed aan mijn welzijn, ik kan er aardig op door hypochondri√ęn (voor zover dat al een ww is)

Dinsdag was ik de pijn plots zo beu, en was ik bovendien ook zoooo moe van al die dagen niet slapen, dat ik al mijn moed verzamelde (hoewel moed, ik zat verdorie te janken in de wagen) en naar de huisarts trok. ¬†Na wat professionele pepoteling stelde die vast dat er met de borst en oksel niets mis was (OEF!), dat mijn hart ook normaal klopte, mijn longen ook de nodige inhoud hadden, …

De pijn komt door een ontstoken zenuw in de nek.  Ik kan in de BBB inderdaad niet alle oefeningen meedoen waar het de nek betreft, vandaar dus.

Geen nood, daar bestaan medicamenten voor, eigenlijk maar gewoon vitamine B, zo simpel kan genezen zijn blijkbaar.  Pijnstilling bestaat er natuurlijk ook, en omdat ik al eens een nachtje wil doorslapen wou ik die ook wel even nemen.

De bijsluiter (een mens moet weten waar hij kan van doodgaan niet ?) leerde me dat ik die pillen best niet slikte als ik nog met de wagen moest rijden, dus wachtte ik netjes tot ik terug was van de dagtaak om pil 1 in te nemen.  Goed spul dacht ik na een tijdje, ik voelde meteen mijn arm tot leven komen, gooide er meteen een strijkmarathon tegenaan.  Diezelfde bijsluiter leerde me ook dat er een tussentijd van 6u tussen twee innames moest zijn, dus nam ik er nog één net voor het slapengaan.

En wonder boven wonder, er volgde een nacht zonder veel wakker liggen.

Minder was het staan bij het wakker worden. ¬†De wereld draaide precies een vitesse sneller dan normaal. ¬†Maar kom we gingen niet ‘neuten’, ik nam ontbijt, foeterde de Piepedol naar haar volgende examen (dat is nog een verhaal apart) en al vond ik mezelf een luie trien, ik legde me daarna wat op de zetel.

De horror in x bedrijven die volgde kan samengevat worden als volgt : barstende koppijn (ik heb er al veel gehad in mijn leven, maar nooit zo erg !) overgeven, net niet van mijn stokken gaan.

Een telefoontje naar de dokter leerde me dat ik de pijnstillers direct moest stoppen (alsof ik die al zou binnenhouden) en een Dafalgan in de plaats kon nemen voor de koppijn (alsof ik die ook al kon binnenhouden).  Een bezoek van de dokter en een prik in de bil verder liet al die lelijke dingen wat kalmeren.

En vandaag zit ik hier nog wat slapjes te wezen, maar mijn huis is al aan de kant (twee dochters in huis en die zien geen werk, de vaatwasser werd bvb wel geleegd, maar dat vuil spul daar ook in kan gezet worden daar hadden ze totaal geen benul van) de wasmachine draait al voor de tweede maal, en ‘madam dispatch’ is verwittigd dat ik vanmiddag mijn werk WEL kan doen.

Het fit worden is een beetje van moetens, want ik heb dit weekend tickets gewonnen voor de première van Els De Schepper in Antwerpen.  Daar ga ik vanavond dus naartoe met mijn Poppemieke (die nodig eens wat meer moet lachen)  Wel wat met een klein hart (ver rijden, parking vinden, voorstelling duurt tot 23u30 dus laat in bed)

Maar kom, voor wie denkt dat de titel van dit stuk totaal niet past : onkruid vergaat niet, ik ga dat dus wel overleven !

 

Aljeenne voe meun familde

Beste familde

We zeumme ondertisn al decembere, dus moemme nekj√© goan peizn an ons fjeestje voe ’t ende van ’t joar.

We komn twope in meun boerendirp, woarda grwote broere en ikke achter de potn goan stoan.

Poppemieke en de Piepedol zan onze sloafkes van dienst zeun.

’t Meubelverzet en toafelgesleur loatme over an meun Zoetekoekske.

Ge meugt ier allemoalle zeun te zevenen.

Ooi nie keu komn, loat et nekjé weetne.

Hwopelik toet ton !

 

 

Beste Sinterklaas

Ik ben een overjaars braaf meisje van 44 uit een Vlaams boerendorp.

Omdat het voor u ook crisis is vraag ik dit jaar niet veel.

Alleen een nieuw lijf zou van pas komen.  Zo ééntje zonder pijnlijke keel en dito hoofd.

Mocht u nog meer energie hebben dan ik momenteel, dan mag de carrosserie van dat lijf ook nog wat gestroomlijnd worden.

Vriendelijke groet vanonder mijn warme dekentje in de zetel.

PS mijn kindjes zetten hun schoentjes overal in huis waar ze niet horen.  Dat is niet voor u maar pure slordigheid.  Gelieve daar dus GEEN aandacht aan te besteden !