Un glace de champagne

Zoetekoekske en ik hadden plannen dit weekend, we hebben een tweedaagse Reims-Epernay achter de rug.

Een verslagje :

  • Ik heb Frans gehoord avec cheveux sur, zoals de titel van dit stukje doet vermoeden – het ging uiteraard vaak over een glas champagne.
  • Ik had het gevoel van met Okra op reis te zijn, maar vermits mijn gezelschap goed was had ik daar verder niet zo een last van.
  • De gids was abominabel slecht, het enige wat die man interesseerde was de champagne proeven (zuipen eerder) en zijn gratis flesjes bij elke champagneboer oppikken.  Van de geschiedenis en cultuur van de steden kende hij de ballen.  We zijn dus zoveel als mogelijk onze eigen weg gegaan.
  • Op advies van voornoemde gids gingen we ook binnen in het stadhuis van Reims, waar hij ook zei dat we op een drafje konden gaan trouwen (aan de hartjessnippers op de grond gezien was er ons al een paar voor geweest)
  • Nu leek dat trouwen ons nog zo slecht niet, maar toch hebben we het gehouden bij het plechtig, arm in arm van de trap schrijden.  Mijn lief vroeg me nog bij het buitenkomen hoe het nu voelde om madam Zoetekoekske te zijn, ik heb hem wijselijk geantwoord dat ik daar eens zou op antwoorden eens dat huwelijk ‘geconsumeerd’ was 😉
  • Het reisagentschap vond het ook nodig om zonder boe of ba te beslissen dat we niet in het centrum van Reims sliepen, maar in een Campanile hotel aan de rand van de stad.  Doet een mens eens moeite om van thuis uit al naar een restaurant te zoeken voor ’s avonds, we waren dus verplicht om bij te betalen voor de maaltijd in het hotel, want in die buurt (iets bedrijventerrein-achtigs) was niet veel te beleven.
  • Toen het hoofdgerecht geserveerd werd, dacht ik nog dat het om (obligaat met grote groepen) gebraad ging wel opgeleukt met druifjes, bij het proeven bleken die druiven zilveruitjes te zijn dewelke een serieuse mens beter laat liggen als hij/zij ’s anderendaags nog op een bus moet gaan zitten (ik vraag me af hoeveel mensen er daar met buikpijn hebben gezeten door het moeten inhouden van bepaalde winden)
  • Een huwelijk consumeren is zo nog niet alles met twee aparte bedden, en slapen naast een knorrend monster nog minder.  Ware het niet dat ik hem zoooooo graag zie, er zou een scheiding van komen !
  • Mijn lief en ik zijn ongetwijfeld champagnebarbaren, maar diegenen in het gezelschap die hun glas achteroversloegen als betrof het cola-van-den-Aldi waren dat nog meer.  We weten nu echter alles over het productieproces, wat me normaal lijkt na het bezoek aan 3 verschillende huizen en 3x de uitleg te krijgen.  Na één keer zou ik het ook al begrepen hebben hoor !
  • Vermits we ons busgezelschap de zondagmiddag verlieten om zelf onze weg te gaan in Epernay (we hadden geen zin om 2u aan tafel te zitten en weer een gebraadje te eten, de gratis wijn à volonté kon ons ook niet overtuigen) hebben wij weer een stuk meer gezien dan al de rest.  De Avenue de Champagne afwandelen en de statige gebouwen bekijken is nu eenmaal fijner dan daar eens met de bus te passeren.
  • Zo zijn we ook bij Moet et Chandon binnengegaan.  Deze keer niet voor de obligate proeverij van de bubbels, maar alleen al de inkomhal van het gebouw met kroonluchter gemaakt van champagneglazen en de winkel waren al de moeite.  Om een te lege portemonnee te vermijden hebben we daar niets gekocht, ik was tevreden om daar eens van het toilet gebruik te maken, met raar maar waar een closetpot van het merk Champ.
  • Dat de wijn à volonté was hebben we gemerkt toen we weer op de bus zaten, ik werd daar zo ongeveer onpasselijk van de ademstoten van de medepassagiers, en de decibels gingen ook plots iets hoger 😦
  • Een laatste bezoek bracht ons bij het huis Mercier, inclusief rondrit met een treintje in de 26km lange gangen van de kelders aldaar.  Schoonpa mag content zijn, een deel van zijn nieuwjaar is daar al gekocht.

Conclusie : met de bus op reis gaan zal nooit mijn ding zijn, met mijn lief op reis gaan daarentegen is de max ! Dat ik me daardoor in de dagen ervoor een slechte moeder voelde, daarin gesteund door mijn schoonma (die dutsen gaan toch wel eten hebben é, en gaan ze dan heel de tijd alleen zijn, … Zonder dat er daar enig bewijs van is, en zonder dat het waar is neemt die zomaar aan dat ik in het weekend niet meer thuis woon. Grrrrr) was het enige minpunt in gans de voyage.

Advertenties

17 gedachtes over “Un glace de champagne

  1. Aan zo’n busreizen doen we nooit mee ! Alk ik in de Champagnestreek wil zijn ga ik er alleen naar toe ! Geld doet alle deuren open .
    En op de bus weet ge nooit wat voor kwiestenbiebels er mee gaan ! Nope dus !

  2. Tof dit te lezen, we waren elkaar bijna tegengekomen 😉 ware het niet dat we voor ons gezelschap geen hotel konden vinden afgelopen weekend. Reims staat nu nog altijd op de planning, misschien voor binnen twee weken met tweetjes..

  3. Reims en Epernay,toffe steden. Groepsreizen in’t algemeen en busreizen in’t bijzonder: grote gruwel. Met wat info en een “Trotter” regelen we het hier liever allemaal zelf.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s