De slaap der onschuldigen

Toen grote broer dit weekend foto’s postte op Facebook uit de (zeer oude) doos, vond ik deze ertussen :

slapen om te vergeten

Ik heb nog moeten vragen of ik dat wel was, en inderdaad dat mollig Jommekeskopke, dat ben ik.  Op schoot van een oom op een nieuwjaarsdag in het huis van meetje Bjeelke (oma en dan een verbastering van mijn familienaam)

Slapend dus … ik kon vroeger overal slapen, vluchtte ook vaak in de slaap als ik ergens niet graag was.  En daar was ik niet graag op nieuwjaarsdag, want dan moest ik een nieuwjaarsbrief opzeggen, en daar deed ik het in mijn broek van met al dat volk rond mij !

Op een tweede foto zie je ook al dat ik er niet te graag bij was :

Nieuwjaar @ meetje Bjeelkes

Ik zie daar mijn oma met een deel van haar kleinkinderen, ik vooraan links, mijn zus achter me, broer daarachter en nog een zus – kijk er maar eens naast – in ’t blekkend geel.  Ik vermoed dat mijn kleine broer dan nog niet geboren was en de oudste zus staat er ook al niet bij.

Maar eigenlijk wou ik helemaal niet over familiefoto’s schrijven, maar wel over slapen.  Of de laatste tijd eerder over niet slapen, over wakker worden na nachtmerries die dan aan de ribben blijven plakken en me uren naar het plafond laten staren.

Zo dikwijls denk ik dat ik alle miserie met de echtgenoot achter me heb gelaten, maar onderbewust komen op de raarste momenten dingen naar boven die ik blijkbaar al jaren heb verdrongen.  Fysieke en emotionele pijn die op het moment dat ze gebeurde niet te harden was kan me nu ook nog danig van mijn stuk brengen.

Mijn lief heeft het geweten dit weekend.  Kwam hij nu eens twee dagen logeren, zat hij daar met een blèter … schoon cadeau voor zijn 50ste verjaardag !  En die doet daar zelfs niet moeilijk over, en weet me altijd weer te kalmeren en op mijn gemak te stellen.

De kinderen zeggen wel eens dat ik de perfecte man heb nu.  Wel ja, die heb ik ! Eentje die totaal verschillend is van de echtgenoot, een man die ik liever 20 jaar geleden was tegengekomen !

Hij heeft echter één nadeel : ik kan bij hem ook niet slapen.  Snurken als een varken is nog braaf gezegd denk ik.  Al een geluk dat er wat compensatie is bij het wakker worden 😉

 

Advertenties

11 gedachtes over “De slaap der onschuldigen

  1. amai, da’s nog eens een kroostrijk gezin!
    en op de een of andere manier moet ik bij het zien van uw broek aan de bay city rollers denken, zo’n post-golf-broek 🙂
    pfff dat slapen en dromen en wakkerschieten en zweten…..
    ik zou er ook graag een remedie voor kennen 😦
    ik ben bang dat iets verdringen vroeg of laat zijn prijs heeft….
    maar misschien dat het snel voorbij zal zijn bij u eens je er van doordrongen bent dat je veilig bent, ik hoop het voor je!

  2. Verschrikkelijke exen hakken er verschrikkelijk in. En dan er later dan weer verschrikkelijk ‘uit’komen. Zo fijn dat je nu een knorrend ‘zwientje’ vond dat helemaal niet verschrikkelijk is. Vraag oordopjes voor je verjaardag 🙂
    Je moet ze mss wel tegen de ochtend uitdoen. Stel je voor, wakker worden met goesting naast iemand met knaloranje oordoppen 🙂

  3. Oh heel herkenbaar, ik was Big ook liever 15 jaar geleden tegengekomen, het had me veel ellende bespaard, maar hoe fantastisch hij soms is, ook hij snurkt als een varken,….en soms wordt me dat gewoon teveel,…..maar het weegt niet op tegen al de rest,…..en ooit ga ik een fantastische logeerkamer hebben 🙂

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s