Wat is dat toch een crème van een man !

Mijn liefste lief dus.

Ondanks het feit dat gisteren een trieste dag was (begrafenis van zijn moeder) was het tegelijk een ‘schone’ dag.  Natuurlijk niet schoon in de zin van ik wil er zo nog veel meer, maar emotioneel schoon.

Hij zal er niets van begrepen hebben dat ik zo moest huilen in het begin van de mis, maar zijn hand in de mijne confronteerde me zo hard met het feit dat ik op het moment dat ik mijn eigen ouders heb begraven – ondanks dat er toen een echtgenoot naast me zat – eigenlijk totaal alleen stond met mijn verdriet.

Dus huilde ik, om zijn verdriet, en om het feit dat goeie ouders blijvend gemist worden !

Advertenties

7 comments

  1. Op zulke momenten is het inderdaad fijn als er iemand bij je is die je echt steunt. Ik ben er zeker van dat Bruno jou ook ervaart als een crème van een vrouw.

  2. Je ouders missen of éên ervan, pffff ben er zelf met momenten nog niet goed van. Goed dat je er was voor hem. In zo’n momenten doet dat deugd!

  3. Liefde is troost in droefheid, stilte in tumult, rust in onrust, hoop in wanhoop. Dat de een er is voor de ander voor de een, is een onnoemelijk schoon gegeven.

  4. En zo hoort liefde te zijn,…….geniet ervan, want we kennen allebei de andere kant,…..

Reacties zijn gesloten.