En toen was alle romantiek in Parijs verdwenen

Hoe beschrijf je iets als mensen verliezen in het leven ?

Men leert je niet in boeken hoe je dat moet doen.  Hoewel ik in 2005 mijn bachelor in de rouwkunde haalde bij het overlijden van mijn vader, en helemaal zonder glans een master verdiende toen mijn moeder in 2009 ook al veel te vroeg moest gaan, aan dierbaren verliezen wen je nooit.  Zelfs al bezorgde de echtgenoot me 3 maanden na de dood van mijn moeder nog een Manama, kundig in de rouw was ik nog altijd niet.

Ik heb het dus meegemaakt, al dat verlies, ik weet hoe zwaar het was (en met momenten nog is) dus is dat het laatste wat je iemand die je graag ziet wilt zien meemaken.

En toch … op die veel te warme donderdag vorige week, na een heel fijn uitje samen naar Amiens en omstreken vond mijn vriend zijn moeder levenloos terug in haar huis…

En net dit weekend hadden wij een weekendje Parijs gepland voor zijn 50ste verjaardag (bovendien vertrekkende op mijn verjaardag).  Hij wou dat ik toch ging, samen met de meiden, hij had genoeg te regelen natuurlijk.

Dus ben ik naar Parijs geweest, met een zwaar hart, elk moment wensende dat ik hem een troostende knuffel kon geven.

Parijs mag dan mooi zijn, maar ondanks een stralende zon was alle glans dit weekend van alle moois verdwenen !

Sometimes, life is a bitch !

Advertenties

19 gedachtes over “En toen was alle romantiek in Parijs verdwenen

  1. aie, veel sterkte, ook voor hem!
    ik vind de dood iets raars: mijn grootouders heb ik alle vier weten sterven, een neef, een nicht, wat vrienden….en als ik heel eerlijk mag zijn werd ik er niet echt koud of warm van. het enigste wat me altijd bijgebleven is bij de begrafenis van mijn oma, mijn vader zat te vezelen en te lachen met zijn broer, ze zaten vlak voor ons, hun moeder in de kist naast ons….
    toen mijn vriend dan verleden jaar stierf had ik dus in de verte verte nooit de klop verwacht die ik gehad heb, onvoorstelbaar! we zijn nu meer dan een jaar verder en nog mis ik hem dagelijks. ik begrijp mezelf niet.

  2. Pingback: Vreemde weken passeren ook | second part of my life

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s