Geen tijd …

om te schrijven.

Het is namelijk zomer, tot op heden is mijn tuin nog niet vol beton gestort dus heb ik daar elke week wel wat werk aan.  Mensen blijven ook dokters nodig hebben, dus het patiëntenvervoer gaat ook gewoon door maar in de zomer is dat (door het feit dat dokters nu eenmaal ook vakantie nemen) toch een stuk minder.  Een huis bouwen met houten schrijnwerk (middelvinger in de lucht voor my dear husband) wil ook zeggen dat daar ook om de zoveel tijd onderhoud aan nodig is.  Zo is deze week mijn garagepoort een paar pigmenten rijker geworden (groene aanslag met hogedrukreiniger verwijderd, opgeschuurd met schuurpapier, en dan een laag beits erover)

De weekends van juli zijn ook aardig besproken.  Vorige week nog een dagje Frankrijk op vrijdag(Cap Gris Nez en Blanc Nez, Boulogne (oud gedeelte – aanrader !), Saint-Omer), op zondag gaan fietsen in de bossen in een nabije gemeente, ’s avonds nog een kermisavond meegepikt op verzoek van zus.  Dit weekend zijn we naar jaarlijkse gewoonte weer paraat met ongeveer de ganse familie op het voetbaltornooi dat schoonbroer inricht.  Gisteren gestart met een barbecue, vandaag de ganse dag hamburger/belegde broodjesmadam zijn, morgen komt er nog een herhaling van dat feit.

En dan kreeg ik onlangs nog de vraag van Joke of ze zondag eens langs mocht komen, vermits ze toch in mijn (ruime) buurt moest zijn.  Zo komt het dat ik morgen wat vervroegd naar huis kan komen van het tornooi, maar dat ik vanavond al achter de kookpotten heb gestaan, want ik heb geen zin om morgen nog een uur te moeten koken als mijn gasten er zijn.  Zo is hun ook mijn zwartverbrande kookpot bespaard gebleven, multitasken mijn voeten, bij kookpotten moet je gewoon blijven, ik heb verdorie mogen herbeginnen !  En dan nog moeten koken voor mensen die je amper kent, waarvan je enkel weet dat zij geen koffie maar thee drinkt.  Ze zullen dus moeten eten wat mijn pot schaft, hetzelfde voor mijn lief want ondanks het feit dat we mekaar al geruime tijd kennen, heb ik nog nooit voor hem gekookt.

Dat er na deze week ook nog een reis aankomt zou kunnen betekenen dat het hier nog wat stil blijft.  Of juist niet !  Ik zie wel …

Advertenties

9 comments

  1. Oei, als ik dit zo lees, krijg ik bijna schuldgevoelens omdat ik mezelf uitgenodigd heb. 🙂 Ondanks de verbrande kookpot heb ik er alle vertrouwen in! Je hebt geluk, we zijn nogal gemakkelijk op gebied van eten. Hopelijk je zoetekoekske ook, want de liefde van de man gaat door de maag. Ik ben alleen moeilijk op vlak van drinken, ik drink nl. ook geen thee, maar een glaasje kraantjeswater is ook goed, hoor. Tot straks!

  2. hé Boulogne (Cucq en Berck ook, een beetje verder) en de Caps en heel de streek daar is inderdaad de moeite waard, ik heb die indertijd voor mijn werk vol gaten geprikt 🙂

    ha, en hier is ook zowat alles hout…nooit meer!!! je kan bezig blijven met beitsen en carbolinen en vernissen!

    veel plezier en smakelijk!

    • Het eerste deel is niet gelukt, het tweede deel wel. Deel 1 zal dus voor een volgende keer zijn! (dit ruikt opnieuw naar een uitnodiging, maar dan in omgekeerde richting)

Reacties zijn gesloten.