En toen kwam er nog een kers op de spreekwoordelijke taart

Vrijdag zijn de kroost en ik getracteerd op een uitje in de streek van mijn Zoetekoekske (westhoek – Frans Vlaanderen)

Wie Westhoek zegt kan niet om het oorlogsverleden heen.  Dus hebben we diverse kerkhoven bezocht, waarvan sommigen met bezoekerscentrum bij.

Heel die streek heeft iets ingetogen triest, en tegelijk iets moois.  Diverse mooie beelden, de staat van onderhoud van de begraafplaatsen, je kan er alleen maar respect voor betonen.

Een beetje foto’s, eerlijk gepikt van mijn liefste lief :

The Brooding Soldier, Canadees monument Tynecot in Passendale bezoekerscentrum Lijssenthoek Lijssenthoek Poperinge Duitse begraafplaats Langemark Frans monument voor slachtoffers eerste gasaanval in 1915 Ramparts cemetery

Maar deze uitstap was buiten cultureel ook gewoon een familieuitstap (zo fijn, ons vier familie mogen noemen !), dus hebben we behalve de plaatselijke horeca te plezieren ook heel fijn gepicknickt (net voor een felle regenvlaag nog in de zon) op deze kiosk in Kemmel :

Kiosk Kemmel

Op een boogscheut daarvandaan staat ook het kasteel dat nu dienst doet als gemeentehuis :

Kemmel_warande

En dan trokken we de ‘bergen’ in (door de wind, door de regen, dwars door alles heen), en staken we ook de grens over naar la douce France.  Op kasseien waar menig wielrenner al heeft afgezien, reed Oscar gezwind naar boven om ons op de Mont des cats het glooiend landschap te laten zien samen met het bezoekerscentrum van de paters daar, die kaas en trappist maken.

mont-des-cats

Na de innerlijke mens diverse keren de soigneren met drank en eten zijn we in Ieper aangekomen, waar dit weekend de gevleugelde stad doorging.  Een voorstelling van diverse straattheateracts.  Dit gingen we gaan zien in ‘Het perron’ : 

Een liefdesverhaal in de lucht, bijzonder mooie acrobatie met een mooie interactie tussen de twee spelers, poëzie op klanken van tango en flamenco.  Een mooie afsluiter van een al even mooie dag !

Advertenties

13 gedachtes over “En toen kwam er nog een kers op de spreekwoordelijke taart

  1. Een regio waar tal van pijnlijke herinneringen en tekenen van diepe tristesse hand in hand gaan met een bijwijlen schilderachtige omgeving waar je vrolijk van wordt: als die contradictie herinner ik me mijn laatste bezoek aan de streek.
    Sfeervolle beelden.

    • Zo mooi kon ik dus niet zeggen wat ik juist vond van de streek, klop erop !
      Beelden met dank aan mijn lief (eerste reeks, rest google) de gebruiksrechten moet ik nog in natura betalen 😉

  2. Je hebt er duidelijk van genoten.
    Een mooie streek met een donker verleden. Het mooiste moment van die streek is voor mij de Last Post. Een prachtig voorbeeld van respect voor alle slachtoffers van een wrede oorlog die de streek vernielde

    • Toen ik er de eerste keer ging naar kijken/luisteren, was er net een uitgebreide ceremonie met doedelzakspelers erbij. Ik moet maar dat horen en ik begin al te janken (iets met het reisverleden, samen met de echtgenoot)
      Ik blijf het indrukwekkend vinden dat dagelijks herdenken !

  3. De mooiste streek van West-Vlaanderen met de meeste emoties. Alles ademt ongeloof, triestheid en emoties uit. Dat maakt het zo bijzonder. Ik vind het bezoekerscentrum van Tyne Cot fantastisch mooi (ook qua architectuur) en het voorlezen van de namen bezorgt me elke keer weer rooie ogen.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s