’t Is lente, ik voel het aan mijn instrumenten

Niet dus, hoewel toen ik gisteren aan de slag was in mijn tuin zag ik een appelboom die daar duidelijk anders over denkt, want er komen (beter laat dan nooit) bloesems op

de natuur is de kluts kwijt

En eigenlijk, ik zou wel willen tekenen om de donkere maanden te mogen overslaan, en dat dan die emotionele dip ‘des winters’ ook maar oplost in het niets.

Ik lijk wel platgeslagen de laatste dagen.  Wel het nodige alledaagse doen, maar ondertussen piekeren, en piekeren en piekeren …

De kroost merkt daar niet veel van, behalve dan het feit dat ik maar blijf rondlopen in een totaal niet flatterende joggingbroek en een dito fleecetrui (mijn in-de-tuin-werkkledij)

Het feit dat ik zelfs zo in mijn auto spring om de muziekschoolritten te doen zegt veel over hoe ik me voel, want als ik iemand zo over straat zie lopen denk ik altijd bij mezelf : “mens, verzorg uzelf !”

En al dat gepieker heeft alles te zien met de danspartner uit mijn vorige schrijfsel.  Mijn koekenbakvoorwaarden op hem reflecteren is dwaasheid van mijn kant, want hij heeft me heel duidelijk vooraf verteld waar ik wel of niet kan op rekenen.

Zijn schrik om te verliezen wie hij graag ziet, laat hem niet toe om te investeren in een relatie.

En laat ik nu eens bang zijn om eenzaam oud te worden …

Wie gaat wie nu verliezen ? En is dat dan hetgene wat we allebei willen ?

Temidden het dagelijkse leven pieker ik dus rustig verder …

Advertenties

8 gedachtes over “’t Is lente, ik voel het aan mijn instrumenten

  1. Oeiii, het zou lekker zijn niet, als je dat gewoon uit kon zetten, dat gemaal. Ik herken het wel hoor, kan me ook helemaal vastpinnen op iets dat misschien wel helemaal nooit aan de orde gaat komen.

    Ik gun je het allerbeste, hoop zó dat je iemand treft die helemaal voor je gaat.

    Hou je taai.

    *kus*

  2. Blijkbaar zitten jullie koekenbakvoorwaarden op een andere golflengte. Wat dacht je van een nieuw receptje dat door jullie beiden is samengesteld? Misschien moeten jullie beiden dan wat toegevingen doen wat betreft de smaak van sommige ingrediënten, maar het eindresultaat zou wel eens heel lekker kunnen zijn…of niet te vreten, maar deze mogelijkheid laat je best nog even buiten beschouwing. Trouwens, soms leer je ook al proevend een smaak waarderen, toch?

  3. Misschien moet je je koekenpanvoorwaarden overboord gooien en samen gaan voor een nieuw receptje. Sommige ingrediënten lust je misschien niet zo graag, maar het is de smaak van het eindresultaat wat telt, niet. En als het niet te vreten blijkt? Niet te rap opgeven, sommige smaken leer je pas waarderen als je meermaals geproefd hebt.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s