En dan wil ik mezelf niet op film zien …

Of hoe mijn humeur kan kelderen in een flits.

En die flits kwam er toen het vliegtuig zijn wielen aan de grond zette (believe it or not, ik (we) heb(ben) dat overleefd)

Eerst bleef het maar duren vooraleer we naar buiten mochten, dan werden deze Spaans-airco-gekoelde mensen door een serretunnel naar de terminal geloodst zodat we onze kilometertjes konden gaan stappen (in dubbele vitesse op die rolbanden die ze daar hebben)

Bagageband afturen, weeral wachten, wisten die mensen niet dat ik naar huis wou ?

Uitgang zoeken naast The Press Shop – zo beveelde de folder van de discountparking waar we ons karretje hadden achtergelaten voor vertrek.  Niets te Press-shop te zien, wat rondlopen, gaan vragen, we zijn er al gepasseerd, de winkel heeft enkel een uitgangbord ‘Relais’ ophangen (zeg dat dan hé mensen)

Naar buiten, ondergrondse straat oversteken, in het volgende gebouw de lift nemen aan de rechterzijde, discussieren met Poppemieke want er zijn twee liften, en zij denkt dat we de meest rechtse moeten nemen, terwijl ze allebei naar hetzelfde gaan.

Een verdiepje lager weer uitstappen, we zijn aan de bushaltes (we mogen gratis van De Lijn gebruik maken om terug naar onze parking gebracht te worden)

We lopen naar elke bus wiens nummer op onze parkingfolder voorkomt, de meeste rijden gewoon weer verder.  IK ONTPLOF !!

Uiteindelijk blijken wij een beetje verkeerd te staan (oeps !)  Op de juiste plaats weer een bus, die stopt zelfs (waaaaaw !) gevraagd aan de chauffeur of hij de discount parking aandoet.  Hij hoort het in Keulen donderen.  Ik verlies nogmaals mijn geduld, toon hem mijn folder en zeg het volgende poespoeslief (niet dus) “Meneer, als dat hier in de folder staat dat U langs die parking rijdt, dan zal dat wel zo zijn zeker, U zou het toch beter moeten weten dan ik !”  De mens kijkt wat schaapachtig naar mij … “Meneer, ’t is die parking aan ‘den Delhaize’, en toen viel zijn Pond (die is nu eenmaal zwaarder en iets meer waard dan de Euro)

Wij de bus op, kids onderling aan het ruzieën omdat ze hun moeder zo zagen flippen waarschijnlijk.  Goed de weg in de gaten gehouden, want op een lijnbus moet je ook bellen als je eraf wil.  Thank God voor die Delhaize, want ik zou het amper herkend hebben waar we eruit moesten.

Parking betalen (inderdaad 41€ zoals voorspeld), auto zoeken, deze georganiseerde (ahum) vrouw vond die direct terug, want ik had me onder één van de lichtpilonen geparkeerd op een zijparking.  Auto starten, airco volle bak aanzetten terwijl we de koffers in de wagen deden, en wij op weg naar huis.

Nu moet je weten dat die parking ligt op een plaats waar blijkbaar net een nieuw wegennet is gelegd, dus mijn GPS kraamde ook onzin uit (de heenweg had ook al wat problemen opgeleverd) maar toch, na een klein beetje fout rijden toch vlot de snelweg opgeraakt.  Eens op de ring rond Bruselas is het kinderspel om de weg naar huis te nemen.

Nog een stop op de pechstrook net voor het viaduct van Vilvoorde omdat Poppemieke weigert om haar ruit toe te draaien -na een week in frigogebouwen/bussen gezeten te hebben kan ze plots weer niet meer tegen de airco – zie je de stoom uit mijn hoofd komen ? Een snelkookpan heeft er niets aan ! Dus ik gebied haar vriendelijk (niet !) om uit te stappen, als ze wil zweten, kan ze net zo goed te voet naar huis lopen.

Haar lacherig “maar mams toch” duwt het er bij me nog maar een keer in dat ik helemaal uit de bocht ga, maar kom, ze draait het raampje dicht.

Drie kwartier later zitten we frietjes te eten in een dichtbij-huis-frituur (ja dochters wééral frieten, ik heb toch niet gezegd dat jullie tweemaal daags in het hotel frieten moesten eten, ikzelf heb er op de ganse week maar tweemaal gegeten).  Nog wat napraten over de vakantievriendjes, ja dat had ik nog niet gezegd zeker, mijn Piepedolleke heeft een vakantieliefke, smelt, smelt, aandoenlijk, braaf, lief, …

Nog vlug eens langs de schoonthuis, want die verwachten ons al, en dan naar huis.

De laatste ontploffing is er gekomen toen mijn jongste ging slapen en ze voor de zoveelste keer over haar GSM begon, want die heeft ze in het hotel achtergelaten (gatverdoemme toch !) en dat ze nu het nummer van de zus van het vriendje niet meer heeft en veel blabla erbij.

En toen was mijn pot drooggekookt, geen stoom meer over, mijn beddeke lokte !

Advertenties

5 gedachtes over “En dan wil ik mezelf niet op film zien …

  1. dus ben je nu heel ontspannen uit vakantie teruggekeerd… 🙂
    troost je, heel de nacht water gieten en afkoelen, het zal zalig slapen zijn en morgen fris terug op, home sweet home!
    WB!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s