Pief, poef, paf !

  • Konijn met pruimen
  • Cassoulet met konijn
  • Konijn gestoofd in dragonmosterd en tijm
  • Konijn in mosterdsaus
  • Konijn in roomsaus met roquefort
  • Of konijn op de wijze van ons moeder, met een laurierblaadje en Piedboeuf bier

Dit ging allemaal door mijn hoofd toen ik vanmorgen op mijn nuchtere maag in mijn slaapkleren door de hof liep achter twee huppelkonten van konijnen.  Al de tweede dag op rij is dit mijn ochtendritueel.

Ik hoor u allemaal al lachen met mijn versgemaakt konijnentuintje van deze week.  Geef ik die twee onverlaten wat meer ruimte om de benen te strekken, zijn ze daar nog niet tevreden mee.

Dit tafereeltje is voor een poosje verleden tijd :

Op strafkamp zitten ze verdomme, de ene in een hok vol met uitwerpselen (ja sorry, zo een dingen zijn nu niet bepaald dingen die ik met voorrang opkuis), de andere in het veel te kleine piramidehokje gewoon op het gras, vermits er geen draad onder ligt momenteel, heb ik nog kans dat hij een pijp graaft en alsnog weet te ontsnappen.

‘k Zal al heel goed gezind moeten zijn om mijn konijnenpark te perfectioneren (lees : nog een draad bijzetten, zodat de mazen halveren)  Ze hebben ferm veel geluk dat ik geen karabijn in huis heb, want anders waren ze ECHT in de pot beland !

Advertenties

8 gedachtes over “Pief, poef, paf !

  1. Ik begrijp je. Ik zit ook met een probleemkonijn. Vrouwelijk maar gesteriliseerd. We hebben het als jonkie geadopteerd samen met een manneke. Dat was een sociale en een lieve. Maar zij? We hebben daar nooit wat affectie van gehad. Het enige wat we er aan hebben is dat we haar eten mogen geven. Ontsnappen deed ze ook, dus hebben we daar zo een kippendraad over haar hok met ren geplaatst en een afdak meer tegen de regen.

    Twee jaar geleden is het ventje gestorven. En nu? Nu hebben we een probleem omdat we zo dikwijls uithuizig zijn. Plaatsen? Dat wil ik niemand aandoen, azo een asociaal konijn. Slow zegt: “geef het hok ook mee”. Als ’t maar zo simpel was.

    Ik zou zeggen: “smakelijk” al eet ik al jaren geen konijn meer.

    😉

  2. Bij ons moeder, toen ik nog kind was, hadden we ook konijnen. Die ontsnapten ook geregeld. We staken ze in verschuifbare hokkenen zo aten ze het gras wel mooi op zodat we het niet moesten afmaaien. De gratis mest was en bonus. 😉

  3. toen mijn neefje, minstens 30 jaar geleden, zijn konijn (nog eens) wou gaan voeren (minstens 2 weken geleden) zei mijn nonkel: “Spaar je de moeite, jongen, die steekt allang in de diepvries.” (En het konijn kon er in dit geval niet eens iets aan doen 🙂 )

  4. Haha, dat ken ik. Ook wij hadden ooit eens een konijn in een hok waarvan wij dachten dat het goed dicht was overal. Tot de buurman eens zijn spade in de grond stak en tot een meter diep doorschoot. Bleek zijn hele tuin ondermijnd door onze Wim 😉

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s