Chez Rosette

Alweer een moederdag zonder ons moeder …

Ik zou zo graag nog eens gaan moederdagen, met de hele hoop samenkomen in het huis dat daar dan weer een beetje te klein voor was (meer dan 30 man), taart eten van Vera’s (de vrouw van de bakker), met bier dat nog uit de kelder kwam, niet uit de frigo, met een moeder die zegt : “ooi wa moe en, ge moet er maar omme goan, ulder bjeen zeun jonger dan de meunne”

De oudste kleinzoon heeft daardoor het ‘café’ bij memé Chez Rosette gedoopt, en de familie heeft nog altijd een minivoetbalploeg die zo heet.

Ons moederke, klein van stuk, maar gezag voor tien.  Ze was het bewijs dat je niet ver moet geleerd hebben om ‘groot’ te zijn.

Ze wordt nog elke dag gemist !

Advertenties

4 gedachtes over “Chez Rosette

  1. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om geen moeder meer te hebben. Ik hoop dat dat gemis voor mij nog ver weg is…. Veel sterkte, lijkt me dat je genoeg mooie herinneringen aan haar hebt 🙂

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s