Ik ben te braaf, naïef, onnozel, …

U zegt het maar na het volgende :

Gisteren ben ik met de kroost nog maar eens naar ’t stad getrokken.  Poppemieke wou het vriendje zien, de Piepedol de winkels.

We zijn rond de middag aangekomen, hebben (na het scheiden van grote dochter) een restaurantje opgezocht om de innerlijke mens te plezieren en te versterken, want om te shoppen heeft een mens wat energie nodig.

Nu zijn er jaren gepasseerd dat de Piepedol geen moer om kleren gaf, bovendien gierig was als de pest, dus de euro moest drie keer omgedraaid worden, en daarna nog in twee gebeten worden eer ze hem uitgaf.  Nu is ze op dat vlak een andere weg ingeslagen, en moet ik haar eerder beginnen temperen in het uitgeven.

Vroeger had ik de gewoonte van te gaan winkelen met de bankkaart, maar dat resulteerde altijd in een overschrijding van het budget, dus tegenwoordig gebruiken we weer ouderwetse cash.  Vandaag was dat uitzonderlijk ook in de vorm van een briefje van 200€ (normaal gezien heb ik nooit ‘grotere’ briefjes dan 50€ op zak)

Toen ik op een gegeven moment die 200€ moest aanspreken (ik had iets meer dan 80€ te betalen) kreeg ik van de verkoopster i.p.v. 119€ ten onrechte 219€ terug.  Ik had het gezien, ben uit de winkel gegaan, vertel dat aan de Piepedol, die ziet haar shoppingbudget de hoogte in gaan, en is direct zo enthousiast als iemand die de Lotto gewonnen heeft.

We hebben nog een winkel gedaan, daar ook iets gekocht, maar de lol was er af voor mij.  Ik kon alleen maar denken aan dat meisje die zich vergist had, hoe haar kassa niet zou klopppen bij sluitingstijd, dat ze misschien zelf dat geld moet bijleggen, of in het slechtste geval haar job kon verliezen …

Daarbij vind ik eerlijkheid een heel belangrijke kwaliteit in mensen (ik ben teveel bedrogen geweest door een oneerlijke echtgenoot), die probeer ik ook de kroost bij te brengen, maar door dat geld te houden vond ik mezelf geen ‘sjieke toebak’ (niets) meer waard, ik voelde me een ordinaire dief.

Dus ik terug naar de winkel (met een kwaaie Piepedol in mijn kielzog).  Ik ben een lange rij wachtenden aan de kassa voorgestoken (kreeg daar wat boze blikken voor) en vertelde de verkoopster wat er gebeurd was.  Ik zal haar reactie nooit vergeten, content dat dat meisje was !!

De enige vraag die ik me nu stel is waarom ik dat geld heb aanvaard in de eerste plaats, ik wist dat ze zich vergiste, en ik ben niet iemand die dingen wil die me niet toebehoren.  De dank voor mijn eerlijkheid die de verkoopster me uitgebreid gaf, voelde bijzonder wrang aan !  Ik ben al niet groot van stuk, maar vandaag heb ik me heel kleintjes gevoeld …

 

Advertenties

17 gedachtes over “Ik ben te braaf, naïef, onnozel, …

  1. je hoeft je zeker niet kleintjes te voelen, integendeel! die eerste reactie is wslk een soort “tijdsgeest-reactie”, eerder onbewust, of vanuit een automatisme (weet niet hoe te verwoorden)
    maar daarna had je tijd om na te denken, en kwam je “eigen persoonlijkheid” (hart en verstand samen, of zoiets) en heb je gedaan zoals je echt bent. en een prachtig voorbeeld gegeven aan je dochter! (en dat meisje een hoop miserie bespaart) chapeau, oprecht!

  2. Ahah. Dit vraagt om een reactie.
    Ten eerste, een mooie analyse van madddox hierboven.
    Ten tweede, je bent onnozel !!! Denken dat je er zou bij winnen om tegen je natuur in te gaan. Als het om geld/bezit gaat vergeten we allemaal al wel eens dat mentale rust (“be one with yourself” zoals die softies dat durven uitdrukken) het hoogste goed is.
    Ten derde, je bent niet naief. Je bent eerlijk, en dat is een deugd. Naief zou zijn te denken dat velen die deugd bezitten. Ik vind het prachtig wat je deed.
    Ten vierde. Te braaf. Er moesten weer wat meer brave mensen deze wereld bevolken, het zou terug wat meer fun worden.
    Dus sluit ik me aan bij de conclusie van madddox : chapeau, oprecht !

  3. Ik zou het direct zeggen of niet. Alhoewel, nu ik erover nadenk, ik het zeker direct zou zeggen. Ik kom toe met wat ik verdien, heb geen geldproblemen, dus waarom zou ik die extra 100 euro willen/nodig hebben ?
    Je bent zeker geen naief, (te) braaf onnozel schepsel, maar integendeel, heel oprecht ! Goed van je ! Voel je maar groot, reuzengroot.

  4. Nee, je bent niet naïef noch onnozel. Braaf ben je wel maar helaas wordt braaf tegenwoordig beschouwd als een soort ziekte. Ik vind u een groot voorbeeld voor anderen en het navolgen zeker waard. Het was trouwens best dapper dat je terug gegaan bent dus hoef je je niet klein te voelen. Er zijn er veel die het niet meer zouden aangedurfd hebben om terug te keren. Ik heb het ook al mee gemaakt dat ik te veel terug kreeg en dat gaf ik altijd terug. Eerlijkheid is uiteindelijk toch nog altijd het beste – wat anderen ook mogen beweren.

  5. Om eerlijk te zijn, schrok ik heel erg toen ik las dat je het niet onmiddellijk gezegd had. Dat is immers wat ikzelf heel zeker zou doen, zonder zelfs één seconde te overwegen om het te houden. Ik dacht dat ik je inmiddels goed genoeg kende om te weten dat we op dat vlak niet verschillen, vandaar mijn aanvankelijke verbazing. Het verwondert me dus niet dat je je er uiteindelijk niet goed bij voelde en de vergissing hebt rechtgezet. Ik vind het echt heel knap van jou dat je dat hier in een blogverhaal durft gieten. En ben ook blij dat mijn mensenkennis toch niet zo belabberd is als wat ik even dacht.

  6. Als ik zoiets opmerk dan zeg ik het meteen dat het niet klopt …
    Het is een soort van tweede natuur, ik tel mee, merk dat het niet juist is, en de grote mond in mij moet zich daarmee moeien en iets zeggen.
    Het rare is dat ik het meestal niet merk als ze mij te weinig teruggeven, maar dat ik het wél merk als het te veel is …
    Ik mankeer precies toch nog iets méér dan jij 😉

  7. Of hoe vriendelijkheid zo ontwapenend kan zijn…

    Ik vind je niet onnozel, maar doodeerlijk. En dat mag ook wel eens in een maatschappij waar alle planeten maar om een persoon lijken te draaien: ‘ik’…

  8. Lastige kwestie. Aan de ene kant vind ik het erg dom van het meisje dat ze zo met het geld van de winkel omgaat. Zal het haar ook gebeuren als het haar eigen geld was? Moet zij tegen zichzelf beschermd worden door mensen met een goed moraal? Ik betwijfel het. Maar het is zeker erg nobel dat je het hebt terug gegeven, dat zonder twijfel. Jij kunt tenminste met een gerust hart slapen.

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s