Happily in love

… schreef poppemieke op haar eigen blogske, hier dus : http://chyope1995.wordpress.com (factuur voor PR volgt hé meiske !)

Zo erg in love dat ze vond dat een meet the parent wenselijk was.  Ik zag er de hoogdringendheid niet van in, ik weet wie de jongen in kwestie is (is ook bij het jeugdorkest), en met haar 16 jaren op de teller, ben ik niet direct overtuigd dat dit de ‘man’ is waar ze heel haar leven mee gaat delen.

Niet dat ik iets verkeerd kan zeggen over de jongen, integendeel, eentje die wat orde en netheid bijgebracht is duidelijk, en dat kan ze gebruiken (ik heb me moeten inhouden om hem niet mijn pas gepoetste badkamer te tonen die ondertussen weer tot slagveld gebombardeerd is)  en beleefdheid en manieren zijn hem ook niet vreemd.

Een student die elke dag op zijn kot zijn eigen potje kookt (zegt hij) is ook al iets moois, maar ik heb de neiging om hem te geloven, want hij heeft twee jaar geleden al het kookboek van de ‘boerinnenbond’ gekregen van zijn vader.

Toen mijn oudste tussen de soep en de patatten ook nog vroeg of ze volgende zondag bij hem thuis mag gaan, vond ik dat opeens allemaal wat te snel gaan.

Ik zit natuurlijk wel met die ouderwetse gedachte dat ouders ontmoeten het allemaal wel héél serieus maakt…

Maar ja, kleine meisjes worden groot, maar toch heb ik moeite om het kleine hummeltje van amper twee kilo die ze ooit was, al als vrouw te zien.  Volwassen kan je ze op haar leeftijd toch nog niet noemen hé.

Zolang het (3 jaar oudere) vriendje geen misbruik maakt van de onschuld van mijn ‘kleine, grote’ meid mag hij blijven …

Advertenties

13 gedachtes over “Happily in love

  1. Niks zo schoon als de liefde, vaneigens. Twee van mijn vrienden leerden elkaar kennen toen ze zestien waren. Heden zijn ze nog steeds dolgelukkig samen (beiden zijn thans veertig). Never say never, dus.

    • is er iets mooiers dan een prille liefde?
      nee toch?
      en ja Eilish, kleine meisjes worden groot,
      en op een mooie dag verlaten ze het nest,
      en vliegen ze uit….

      die dag, en de dagen erna geven een “raar” gevoel…
      maar houden van is ook kunnen loslaten!
      zeggen ze toch 🙂
      groetjes

  2. Ze heeft een goede keuze ! Stel dat ze met een ander soort (onbeleefd, werkloos wegens te lui, …) was afgekomen zou het je meer problemen geven. Ze zal zelf wel weten wat mag en (nog) niet, zeker ? Je hebt haar goed opgevoed. Heb vertrouwen.
    Zelf geen kinderen dus ik heb gemakkelijk praten, weet ik.

  3. Even op de link gaan piepen en binnen de kortste keren was het wel duidelijk dat schrijfsgewijs de appel niet ver van de boom valt!
    Btw, een collega van mij is op haar 15de getrouwd met de jongen die ze als 12jarige had leren kennen. Het was niet van moetens, of wel een beetje, want toen zij 15 was, was hij er 18 en dienstplichtig. Hij mocht slechts om de 6 weekenden of zo naar huis komen, tenzij hij getrouwd was. Haar ouders hebben toen toestemming moeten geven hiervoor. Inmiddels zijn ze al ruim 35 jaar gelukkig getrouwd!

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s